Τα προηγούμενα τριάντα χρόνια είχα πολλές φορές την ευκαιρία να χρησιμοποιήσω το σιδηρόδρομο για ταξίδια σε ευρωπαϊκές χώρες. Ιταλία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Βρετανία, Βέλγιο, Γαλλία Γερμανία, Αυστρία, Πολωνία και αλλού. Το τρένο είναι ένα αγαπητό μέσο, το οποίο χρησιμοποιείται από εκατομμύρια επιβάτες σε καθημερινή βάση. Συνδέει τις πόλεις και χώρες άμεσα και αποτελεί έναν οικονομικό τρόπο σε σύγκριση με άλλες επιλογές για να μετακινηθεί κανείς γρήγορα και με ασφάλεια.  

Στην Ελλάδα, μία χώρα με ένα μεγάλο ηπειρωτικό κομμάτι, το τρένο δεν έχει ακόμη τη θέση που του αναλογεί στο χάρτη των συγκοινωνιών. Οι λίγοι είναι πολλοί.Το τελευταίο διάστημα γίνονται προσπάθειες αφενός για να διαμορφωθεί ένας κεντρικός άξονας που θα διαθέτει όλες τις ασφαλιστικές δικλείδες για τη μετακίνηση των επιβατικών και των εμπορικών αμαξοστοιχιών. Σε άλλες περιπτώσεις, επανεργοποιήθηκαν σημαντικές γραμμές όπως εκείνη μεταξύ Θεσσαλονίκης και Φλώρινας. Μένουν όμως πολλά ακόμη να γίνουν.

Το τρένο αποτελεί ένα όχημα για την περιφερειακή ανάπτυξη, την ενίσχυση του τουρισμού, την αύξηση της επισκεψιμότητας προς και από γειτονικές χώρες, τη σύνδεση με την κεντρική και την υπόλοιπη Ευρώπη.  Η στήριξη των σιδηροδρόμων, η ενεργοποίηση παλαιών δικτύων και η δημιουργία νέων πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα για την Πολιτεία, που θέλει να ανεβάσει ταχύτητες και να βάλει τη χώρα στην τροχιά της νέας εποχής.

Το σιδηροδρομικό δίκτυο σε ολόκληρη τη Βόρεια Ελλάδα χρειάζεται να επαναλειτουργήσει, όπως και εκείνο της Πελοποννήσου. Οι επιβάτες πρέπει να μπορούν να ταξιδεύουν από την Αθήνα στις περισσότερες περιοχές της νότιας Ελλάδας, ενώ τοπικά δίκτυα θα ενισχύσουν σημαντικά τη μετακίνηση. Για παράδειγμα, η γραμμή στη Μεσσηνία, την Κορινθία και την Αργολίδα, η αναβάθμιση εκείνης προς την Πάτρα, η επανεκκίνηση των τρένων προς το Βόλο, αλλά και η επαναλειτουργία του Προαστιακού της Λαμίας, η ενεργοποίηση της γραμμής από το Αγρίνιο προς το Μεσολόγγι και το Ευηνοχώρι και η επέκταση της, είναι μόνο μερικές από τις απαραίτητες κινήσεις για το διευρυμένο δίκτυο του 2030.

Σε αυτήν την προσπάθεια μπορούν να συμβάλουν όλοι, όπως η Κυβέρνηση, οι περιφέρειες και οι δήμοι. Αλλά πολύ περισσότερο η κοινωνία των πολιτών, η οποία οφείλει να διεκδικήσει μεγαλύτερο δίκτυο, καλύτερες υπηρεσίες, ευκολότερη και οικονομική μετακίνηση και περισσότερη ασφάλεια.                

Το τρένο αποτελεί για πολλούς τρόπο ζωής.Είναι δε ο καθρέφτης κάθε σύγχρονης, ευρωπαϊκής κοινωνίας που σεβεται πραγματικά τους πολίτες της.