Η Επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών που κατευθύνονται στα Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης, περιλαμβάνεται ως πρόταση στην κοινή μελέτη του ΙΟΒΕ και της «The Boston Consulting Group» η οποία παρουσιάσθηκε στις 20 Μαίου από τους προέδρους των επτά μεγαλύτερων επιμελητηρίων της χώρας και συγκεκριμένα, τους Σίμο Αναστασόπουλο, Χάρη Οικονομόπουλο, Χριστόφορο Χατζόπουλο, Μιχάλη Μαΐλλη, Ιωάννη Τσαμίχα, Γιώργο Κώτσαλο και Ιωάννη Δ. Σαρακάκη. Η μελέτη έχει τίτλο «O ρόλος των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και οι προοπτικές της Ελληνικής οικονομίας».

Σε ότι αφορά την μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού αναφέρει ειδικότερα τα εξής:

"Άμεσες προτεραιότητες για το μέλλον για την ενίσχυση της βιωσιμότητας και της δικαιοσύνης του ασφαλιστικού συστήματος:

Ανταποδοτικότητα του ασφαλιστικού συστήματος

• Προσθήκη ανταποδοτικού σκέλους στον πρώτο πυλώνα του ασφαλιστικού συστήματος, προκειμένου να συνδεθούν οι εισφορές των ασφαλισμένων με τις παροχές στις οποίες έχουν πρόσβαση
• Ενίσχυση του δεύτερου και του τρίτου πυλώνα του ασφαλιστικού συστήματος. Σε αυτό το πλαίσιο, για την προώθηση του δεύτερου πυλώνα, χρειάζεται διευκόλυνση της ίδρυσης Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης (Τ.Ε.Α.), τα οποία θεσμοθετήθηκαν με το Ν. 3029/2002 μέσω:
  • α) μείωσης του ελάχιστου απαιτούμενου αριθμού εργαζομένων σε επιχείρηση για την ίδρυση Τ.Ε.Α. (100 άτομα), καθώς ο νόμος αποκλείει τη δημιουργία τους σε πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις, οι οποίες είναι οι περισσότερες Ελλάδα και με μεγαλύτερη αναλογία στο σύνολο από ότι διεθνώς
  • β) παροχής φορολογικών κινήτρων στους εργοδότες για την ίδρυση Τ.Ε.Α.,
  • γ) απλοποίησης των υφιστάμενων γραφειοκρατικών διαδικασιών για τη δημιουργία τους
  • δ) νομοθέτησης της δυνατότητας δημιουργίας Τ.Ε.Α. από πολλούς εργοδότες, η οποία δεν περιλαμβάνεται στο υπάρχον νομικό πλαίσιο και ε) εξέταση κρατικής συμμετοχής σε Τ.Ε.Α., με επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών, ιδίως στα χαμηλά εισοδήματα, όπως γίνεται στις Γερμανία, Τσεχία και αλλού. Η υφιστάμενη επικουρική ασφάλιση μπορεί να μετασχηματιστεί σε επαγγελματική, με ανοικτές επιλογές ως προς το βαθμό υποχρεωτικότητας συμμετοχής.

Ο χαρακτήρας του τρίτου πυλώνα πρέπει να παραμείνει προαιρετικός. Ωστόσο είναι αναγκαίο να διασαφηνιστεί ο θεσμικός ρόλος των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Επιπλέον, αυτές πρέπει να έχουν πλήρη ελευθερία συμμετοχής στα σχήματα του δεύτερου πυλώνα. Για την ενίσχυση της ιδιωτικής ασφάλισης εφαρμόζονται διεθνώς συστήματα επιδοτήσεων ή/και παροχής φοροελαφρύνσεων (πχ. πρόγραμμα Riester στη Γερμανία). Στην Ελλάδα, με το Ν.4110/2013 καταργήθηκαν οι σχετικές φοροαπαλλαγές, στο πλαίσιο της διαδικασίας δημοσιονομικής προσαρμογής. Η ευρύτερη αποτελεσματικότητα αυτής της ρύθμισης μέσο-μακροπρόθεσμα, με βάση και τη διεθνή εμπειρία, είναι αμφίβολη, όπως έχει επισημανθεί σχετικά και από την Τράπεζα της Ελλάδος.

Λαμβάνοντας υπόψη τα αίτια και τον τρόπο εξάπλωσης της πρόσφατης παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, βασική προϋπόθεση για υψηλή διάθεση συμμετοχής των εργαζομένων στο δεύτερο και στον τρίτο πυλώνα του ασφαλιστικού συστήματος, είναι ο περιορισμός του επενδυτικού κινδύνου που δυνητικά ενέχουν τέτοια επενδυτικά-συνταξιοδοτικά σχήματα. Η αναθεώρηση- εκσυγχρονισμός του σχετικού ρυθμιστικού πλαισίου και του ρόλου των αρμόδιων εποπτικών αρχών μπορούν να συμβάλλουν καθοριστικά σε αυτό το στόχο, με μετέπειτα τακτική εξέταση τυχόν αναγκών νέας προσαρμογής τους. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει αναληφθεί προς αυτή την κατεύθυνση η πρωτοβουλία Red Tape Challenge.

Εξορθολογισμός κρατικών δαπανών για το ασφαλιστικό σύστημα

• Αύξηση της χρήσης των γενόσημων φαρμάκων, στο πλαίσιο της προσπάθειας περιορισμού των ιατροφαρμακευτικών δαπανών του κράτους.

Αναδιάρθρωση ασφαλιστικών φορέων

• Ενοποιήσεις ασφαλιστικών ταμείων κύριας ασφάλισης έτσι ώστε να μην υπερβαίνουν τα τρία (μισθωτών, αυτοαπασχολούμενων, αγροτών).

Βέλτιστη πρακτική: Το 1998 η Σουηδία αναδιάρθρωσε το σύστημα ασφάλισης και ανέπτυξε ένα υγιές, σταθερό και, σε πολύ μεγάλο βαθμό, ανταποδοτικό ασφαλιστικό σύστημα. Η μεικτή συνεισφορά των εργαζομένων-εργοδοτών θεσπίστηκε στο 18,5% των αποδοχών των εργαζομένων, από το οποίο το 16% είναι ανταποδοτικό (pay-as-you-go) και το 2,5% κατατίθεται σε προ-κεφαλαιοποιητικό συνταξιοδοτικό ταμείο (prefunded pension), αναβαθμίζοντας με αυτό τον τρόπο τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Επίσης, η Σουηδία εφάρμοσε μια καινοτόμο προσέγγιση στους ατομικούς λογαριασμούς. Η κυβέρνηση διαπραγματεύεται τις αμοιβές με ιδιωτικά αμοιβαία κεφάλαια στα οποία θα επενδυθούν οι συνεισφορές, αλλά οι εργαζόμενοι έχουν την ελευθερία να επιλέξουν ποιο αμοιβαίο κεφάλαιο προτιμούν να επενδύσουν τα χρήματα τους. Έτσι, όλες οι συνεισφορές θα επενδύονται από την κυβέρνηση, ώστε να έχει μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ και να εξασφαλίζει οικονομίες κλίμακας, μειώνοντας το διοικητικό κόστος και άλλα σχετικά στοιχεία κόστους. Ταυτόχρονα, οι ασφαλισμένοι μπορούν να αλλάξουν αμοιβαίο κεφάλαιο όποτε θελήσουν, με την προϋπόθεση ότι θα επωμιστούν οι ίδιοι το κόστος.

Διαβάστε εδώ όλη την μελέτη

http://www.iobe.gr/docs/events/RES_03_20052014_REP_GR1.pdf