Μία από τις βασικές δεσμεύσεις του Προέδρου Τραμπ στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ήταν και ο τερματισμός των εχθροπραξιών στην Ουκρανία.

Η ρωσική εισβολή πλησιάζει χρονικά τα τρία χρόνια και όλα δείχνουν πως για το νέο ένοικο του Λευκού Οίκου το ζήτημα αυτό θα αποτελέσει μία από τις βασικές προτεραιότητες της εξωτερικής του πολιτικής.

Σύμφωνα με πληροφορίες που έφτασαν από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε μία πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, στον οποίο συνέστησε αυτοσυγκράτηση πάνω στο θέμα, προφανώς επιδιώκοντας να κερδίσει χρόνο μέχρι την ανάληψη των καθηκόντων του στα μέσα  Ιανουαρίου του 2025. Αν και οι Ρεπουμπλικάνοι έριξαν το βάρος στο ότι στη διάρκεια της δικής τους θητείας δεν υπήρχαν ανοιχτά πολεμικά μέτωπα και παγκόσμιες συγκρούσεις, εντούτοις ο φάκελος της Ουκρανίας αναμένεται να αποτελέσει ένα ομολογουμένως σύνθετο γρίφο, η επίλυση του οποίου προϋποθέτει υποχωρήσεις από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές.

Ευρωπαϊκοί κύκλοι ανησυχούν ήδη για την αμερικανική στάση την επόμενη μέρα, καθώς καταγράφεται διάσταση απόψεων ως προς τη διαχείριση του ρωσικού αναθεωρητισμού και τι αυτός μπορεί να επιφέρει μεσοπρόθεσμα για την ασφάλεια της Ενωμένης Ευρώπης. Για παράδειγμα, ένα βασικό ερώτημα είναι πως μπορεί να επιτευχθεί ειρήνη, όταν η Μόσχα έχει καταλάβει ένα σημαντικό ποσοστό της ουκρανικής επικράτειας.

Από την άλλη πλευρά, κρίνεται ιδιαίτερα αμφίβολο  εάν το Κίεβο θα κάνει στο όνομα του ρεαλισμού υποχωρήσεις, ή αν η Ρωσία θα δεχτεί να επιστρέψει εδάφη στην ανατολική πλευρά της χώρας. Την ίδια ώρα, υπάρχει μία ακόμη παράμετρος που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, δηλαδή τί θα γίνει με τις σκληρές συγκρούσεις που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη στο Κουρσκ, στις οποίες λαμβάνουν μέρος και βορειοκορεατικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα εξέλιξη να υπάρχουν έντονες αντιδράσεις στη δύση.

Μετά τη νίκη Τραμπ, ευρωπαϊκές δυνάμεις που βρίσκονται σε ανοιχτή γραμμή με τη Μόσχα (λ.χ Ουγγαρία, Σλοβακία) θέλησαν να εκφράσουν την ικανοποίηση τους, αλλά και την ελπίδα ότι κάτι θα αλλάξει στο ουκρανικό ζήτημα. Η αλλαγή σκυτάλης στο οβάλ γραφείο της Ουάσιγκτον προκάλεσε ένα μούδιασμα σε κύκλους της "σκληρής" ευρωπαϊκής γραμμής, όπως εξάλλου αποκαλύφθηκε και στην πρόσφατη συνεδρίαση της ευρωπαϊκής πολιτικής κοινότητας στη Βουδαπέστη.

Ο ρόλος των ΗΠΑ αναμένεται να αποβεί καθοριστικός επί του θέματος. Η Ευρώπη, έχοντας αργήσει σημαντικά στο να επενδύσει στη στρατηγική της αυτονομία, σε θέματα ασφάλειας και άμυνας, καλείται πλέον να λάβει δύσκολες αποφάσεις, αν και ποτέ δεν θα πάψει να ανησυχεί για τις κεντρικές επιδιώξεις του κ. Πούτιν στην ευρύτερη περιοχή. Βρισκόμαστε ήδη σε μία νέα πραγματικότητα και για να κλείσει ένα εκ των δύο βασικών ανοιχτών γεωπολιτικών  μετώπων θα χρειαστεί πολλή δουλειά, μεγάλη ευθύνη και εμβάθυνση της συνεργασίας από όλους τους stakeholders.

Κοντολογίς, οι επόμενοι μήνες είναι ιδιαίτερα κρίσιμοι και τα δύσκολα είναι ακόμα μπροστά….