Η εκλογική συντριβή του Βίκτορ Όρμπαν την περασμένη Κυριακή μετά από δεκαέξι χρόνια παραμονής στην εξουσία, συνεχίζει να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. Η επόμενη μέρα επηρεάζει αναμφίβολα το ευρωπαϊκό status quo υπό την έννοια, ότι η νέα ηγεσία έχει ήδη βάλει σαφή όρια απέναντι στο ρωσικό αναθεωρητισμό, συγκλίνοντας απόλυτα με την ευρωπαϊκή "γραμμή" πάνω στο θέμα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Ο κ. Μάγιαρ ξεκαθάρισε ότι η Ουγγαρία ανήκει στη Δύση και το ΝΑΤΟ, ενώ απομένει να αποτυπωθεί στην πράξη το επέκεινα στις σχέσεις  Βουδαπέστης-Ουάσιγκτον, αν και οι πρώτες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι οι δύο πλευρές θα διατηρήσουν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας και θα εξετάσουν την περαιτέρω διμερή συνεργασία τους. Με φόντο την ανάληψη των καθηκόντων του, ο 45χρονος Ούγγρος ηγέτης δίνει ήδη ένα πρώτο στίγμα των προθέσεων του και για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα του σε κρίσιμα πεδία, όπως είναι στην ελευθερία του τύπου, στη λειτουργία των κρατικών μέσων μαζικής ενημέρωσης, στο κράτος Δικαίου και στην αποκατάσταση των σχέσεων εμπιστοσύνης με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους εταίρους. Ψηλά στην ατζέντα βρίσκεται και το ζήτημα της έγκρισης εκταμίευσης του δανείου ύψους 90 δις ευρώ προς την Ουκρανία. Στο πλαίσιο αυτό, η νέα Κυβέρνηση αναμένεται να διαπραγματευτεί άλλες σοβαρες εκκρεμότητες, απόνερα της αντιευρωπαικής πολιτικής Όρμπαν. Υπενθυμίζεται ότι στο πέρασμα των χρόνων οι Βρυξέλλες έχουν λάβει σχετικές αποφάσεις: το 2022, η Ε.Ε ανέστειλε χρηματοδότηση προς την κυβέρνηση της Βουδαπέστης ύψους 7,5 δις ευρώ λόγω των κρουσμάτων εκτεταμένης διαφθοράς στη χώρα, ενώ αντίστοιχα το 2025 οι κοινοτικές αρχές έλαβαν αντίστοιχη απόφαση ύψους 1,07 δις ευρώ.

Το μεγάλο στοίχημα για τον Πέτερ Μάγιαρ, ο οποίος καθ’ όλη της διάρκεια της προεκλογικής περιόδου προέταξε την αποκατάσταση της αντίληψης που έχει ο σύγχρονος κόσμος για την Ουγγαρία, είναι να δημιουργήσει ισχυρές δικλείδες ασφαλείας για τη μετάβαση της χώρας σε ένα πιο δημοκρατικό και πιο ευρωπαϊκό μοντέλο διακυβέρνησης. Στη χάραξη της νέας αυτής πορείας υπάρχουν προκλήσεις και εμπόδια: από τη μία πλευρά, η διαχείριση του μεταναστευτικού, όπου ο Πέτερ Μάγιαρ θα κληθεί να ισορροπήσει μεταξύ του εθνικού συμφέροντος και της συνεργασίας με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Στην αντίπερα όχθη, η ενεργειακή απεξάρτηση της Ουγγαρίας από το ρωσικό παράγοντα προϋποθέτει σίγουρα σταθερά βήματα για την υπεράσπιση των συμφερόντων του μέσου καταναλωτή.

Είναι άραγε η νίκη Μάγιαρ η απαρχή μιας σειράς εκλογικών επιτυχιών απέναντι σε ακραίες πολιτικές παρατάξεις στην Ευρώπη; Οι εκλογικές αναμετρήσεις που έπονται σε Γαλλία, Γερμανία ή και Αυστρία πρόκειται να αποτελέσουν μια μεγάλη δοκιμασία που επηρεάζει αναμφίβολα και το μέλλον της Ε.Ε. Είναι δε τεράστια η ευθύνη των ευρωπαϊκών θεσμών και των γραφειοκρατών των Βρυξελλών να προσαρμόσουν τη στρατηγική τους στα νέα δεδομένα, να αναθεωρήσουν ελιτίστικες συμπεριφορές, να ενισχύσουν την προσπάθεια τους για μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή και να ανοίξουν επιτέλους νέου ισχυρότερους διαύλους επικοινωνίας με τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Περισσότερη επικοινωνία σημαίνει λιγότερη εντροπία στο πολιτικό γίγνεσθαι και ανάχωμα σε κάθε μορφής ακροτήτων που πλήττουν το στόχο για μια πραγματικά ανθεκτική, λειτουργική και δημοκρατική Ευρώπη του 2030.

Φωτογραφία: Ο νέος πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Πέτερ Μάγιαρ