Η Εκκλησία τιμά σήμερα τη μνήμη της Αγίας Άννας, μητέρας της Παναγίας και μορφής συνδεδεμένης βαθιά με τη μητρότητα, την προσμονή και την ευχή για νέα ζωή. Η παράδοση αναφέρει ότι η Άννα και ο Ιωακείμ απέκτησαν τη Μαρία ύστερα από χρόνια προσευχής, γεγονός που την ανέδειξε σε προστάτιδα των μητέρων και των εγκύων.

Η λατρεία της Αγίας έχει μακρά ιστορία. Τον 5ο αιώνα η αυτοκράτειρα Ευδοξία ανήγειρε ναό προς τιμήν της στα Ιεροσόλυμα, τόπο όπου κατά την παράδοση γεννήθηκε η Άννα. Στο Βυζάντιο, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός ίδρυσε το 550 μ.Χ. έναν από τους πρώτους σημαντικούς ναούς αφιερωμένους στη μνήμη της στην Κωνσταντινούπολη, γεγονός που ενίσχυσε περαιτέρω τη διάδοση της τιμής της.

Καθώς η γιορτή πέφτει στις αρχές του Δεκέμβρη, συνδέθηκε στη λαϊκή παράδοση με τον ερχομό του χειμώνα. Στα ορεινά έλεγαν: «Αν χιονίσει της Αγιά-Άννας, καλός θα ’ναι ο χειμώνας», βλέποντας στο πρώτο χιόνι ένα σημάδι καθαρότητας και ευλογίας για τη χρονιά που έρχεται. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλά εξωκλήσια της Αγίας βρίσκονται σε υψώματα —εκεί όπου ο χειμώνας φτάνει πάντα νωρίτερα.

Σήμερα, σε πολλούς ναούς και εξωκλήσια ανά την Ελλάδα τελείται λειτουργία και αρτοκλασία, ενώ οι γυναίκες συνηθίζουν να ανάβουν ένα κερί ζητώντας υγεία για το σπίτι και τα παιδιά. Για τους περισσότερους, η μέρα της Αγίας Άννας παραμένει ένα ήσυχο πέρασμα από το φθινόπωρο στον χειμώνα· μια υπενθύμιση της αντοχής, της στοργής και της μυστικής δύναμης της μητρότητας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Αγία Άννα τρεις φορές μέσα στον ετήσιο κύκλο:
• 9 Δεκεμβρίου – Σύλληψή της
• 25 Ιουλίου – Κοίμησή της
• 9 Σεπτεμβρίου – Από κοινού με τον σύζυγό της Ιωακείμ
Η Καθολική Εκκλησία τιμά την Αγία στις 26 Ιουλίου, ενώ η τιμή της επεκτείνεται και πέρα από τον χριστιανικό κόσμο: στο Ισλάμ η Άννα (Hannah) αναφέρεται στο Κοράνι ως σεβάσμια γυναίκα, μητέρα της Παναγίας.

Η εικόνα της Αγίας Άννας από τον ναό που φέρει το όνομά της, στην πόλη της Κατερίνης.