Πέρασαν δέκα χρόνια από τη βραδιά του δημοψηφίσματος της 5^ης Ιουλίου του 2015, όταν η τότε Κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου έθεσε ένα ανούσιο δίλημμα στον ελληνικό λαό, βάζοντας τη χώρα σε περιπέτειες.

Στην πραγματικότητα, ούτε οι εμπνευστές αυτής της διαδικασίας κατάλαβαν γιατί το έπραξαν, καθώς το επιχείρημα ότι έτσι θα ασκούσαν πίεση στους δανειστές ήταν μάλλον μια φθηνή δικαιολογία παρά μια σοβαρή τεκμηρίωση.

Η αλήθεια είναι ότι τα όσα απίστευτα συνέβησαν από τους θιασώτες της πρώτης φοράς αριστερά το πρώτο εξάμηνο του 2015 προκάλεσαν πλήγμα στο κύρος της χώρας και άνοιξαν την όρεξη σε όσους είχαν βάλλει στο στόχαστρο τους την Ελλάδα για να την πετάξουν έξω από την ευρωζώνη και την Ε.Ε. Ευτυχώς για εμάς και για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα επικράτησαν οι πιο ψύχραιμες φωνές και η Ελλάδα παραμένει κομμάτι της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Για να είμαστε όμως δίκαιοι, ευθύνη φέρουν και εκείνοι που με τις επιλογές τους μας έσυραν στο πρώτο μνημόνιο στις 23 Απριλίου του 2010. Σε κάθε περίπτωση, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες έκαναν πολλές θυσίες για να βγει η χώρα στο ξέφωτο και να απαλλαγεί από τις εξευτελιστικές επιτροπείες.

Η Ελλάδα είναι σε καλύτερη μοίρα από εκείνη στα τέλη της περασμένης δεκαετίας. Ωστόσο, χρειάζεται μεγάλη προσοχή από όσους ασκούν δημόσια διοίκηση για να μην εκθέτουν με τις πράξεις τους τη χώρα (βλέπε ΟΠΕΚΕΠΕ) και να μην δίνουν λαβές για αρνητικά σχόλια σε μια εποχή έντονων αναταράξεων και μεγάλων προκλήσεων.

Παρά τα όποια λάθη και παραλείψεις, η Ελλάδα παραμένει και πρέπει να παραμείνει μια χώρα με έντονο ευρωπαϊκό προσανατολισμό που συμβάλλει με τη στάση της στην εκπλήρωση των κοινών στόχων, στην εμβάθυνση της συνεργασίας ανάμεσα στα κράτη-μέλη και στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Οφείλει δε να διαδραματίσει έναν εποικοδομητικό και πολυσχιδή ρόλο σε ζητήματα αιχμής όπως το μεταναστευτικό, αλλά και να αφήσει το δικό της στίγμα στην πορεία προς την ένταξη των δυτικών Βαλκανίων στην Ε.Ε, ένα project, το οποίο έχει συμπεριλάβει στη σφαίρα επιρροή της και η Τουρκία.

Εκτός των άλλων, η Αθήνα έχει ήδη εντάξει στις άμεσες προτεραιότητες της και άλλα θέματα με ευρωπαϊκό αντίκτυπο, όπως είναι η ενέργεια, η ναυτιλία και ο τουρισμός.

Σε μια εποχή που τα ανοιχτά γεωπολιτικά μέτωπα δεν αφήνουν περιθώρια για εφησυχασμό, η Ελλάδα δρα εντός της ευρωπαϊκής δημόσιας σφαίρας και οφείλει να υπερασπιστεί με κάθε μέσο την αδιατάρακτη πορεία της μέσα στην Ε.Ε με στόχο μια καλύτερη και πιο ανθεκτική Ευρώπη το 2030.