Σε ένα σκληρό μπράντεφερ μεταξύ κεντροδεξιάς και άκρας δεξιάς για την ψήφο των αναποφάσιστων εξελίσσεται η κρίσιμη προεκλογική μάχη στη Γερμανία.

Μόλις έξι μέρες πριν να ανοίξουν οι κάλπες και ενώ η χώρα αντιμετωπίζει για πρώτη φορά στην μεταπολεμική της ιστορία το ενδεχόμενο το AFD να γίνει αξιωματική αντιπολίτευση με ισχυρά ερείσματα στις ανατολικές περιοχές και όχι μόνο, τα επιτελεία των κομμάτων ξεδιπλώνουν τις καμπάνιες τους, δίνοντας το καθένα έμφαση στα ειδικά ακροατήρια που μπορεί να προσελκύσει.

Μεγάλο ενδιαφέρον εμφανίζει η αντιπαράθεση μεταξύ πρώτου και δεύτερου στις μετρήσεις, στα τηλεοπτικά ντιμπέιτ, αλλά και σε ψηφιακό επίπεδο. Ειδικότερα, η κεντροδεξιά Ένωση (CDU/CSU) έχει επιλέξει τα τελευταία εικοσιτετράωρα να βάλει στο στόχαστρο της το AFD, κινούμενο σε δύο κατευθύνσεις. Από τη μία πλευρά, ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να κυβερνήσει με το κόμμα της κας. Alice Weidel, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα στους συντηρητικούς ψηφοφόρους πως αν θέλουν σταθερότητα σε μία ιδιαίτερα περίπλοκη διεθνή συγκυρία, πρέπει να στηρίξουν με την ψήφο τους το CDU, στο οποίο για πολλά χρόνια ηγείτο η κα. Angela Merkel.

Από την πλευρά του, o ηγέτης των χριστιανοδημοκρατών Friedrich Merz κατευθύνει τα τροχιοδεικτικά του πυρά αδιάλειπτα προς την άκρα δεξιά, ταυτίζοντας την με την πιθανή  έλλειψη ασφάλειας στο μέλλον ή ακόμα και τις οικονομικές αναταράξεις που θέλει να επιφέρει στη Γερμανία, αν εφαρμοστεί το δικό της πρόγραμμα.  

Στην αντίπερα όχθη, το κόμμα της Εναλλακτικής για τη Γερμανία επιχειρεί στοχευμένα μέσα από τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, να απενοχοποιήσει την ψήφο προς αυτό, κάνοντας άνοιγμα ακόμα και προς τους Γερμανούς πολίτες τουρκικής καταγωγής.

Το παιχνίδι της προπαγάνδας φαίνεται η επικοινωνιακή ομάδα του ADF πως το παίζει καλά, αν και όλα θα κριθούν από το ίδιο το αποτέλεσμα της 23^ης Φεβρουαρίου.

Στις περιοχές, εξάλλου, με περισσότερα κοινωνικά και κοινωνικά προβλήματα, η επικοινωνιακή στρατηγική του δείχνει να "πιάνει τόπο", όπως αποτυπώνεται και στα αριθμητικά δεδομένα των τελευταίων μηνών, με το AFD να βρίσκεται σταθερά πάνω από το 20%, ενώ στην πρώην ανατολική Γερμανία αγγίζει και το 30%.

Αντίθετα, σε άλλα ομοσπονδιακά κράτη, όπου οι δείκτες ευημερίας είναι καλύτεροι, όπως λ.χ στην περιοχή Baden-Württemberg, οι θέσεις και οι απόψεις των ακραίων έχουν περιορισμένη απήχηση.

Στην Βαυαρία, που αποτελεί το κρατίδιο-πρότυπο σε όλα τα επίπεδα, οι Χριστιανοκοινωνιστές (CSU) έχουν καταφέρει με τη δράση τους να αναχαιτίσουν την γερμανική ακροδεξιά. Αξίζει, ωστόσο, να σημειωθεί, ότι το ADF κατάφερε να σύρει σε πιο συντηρητικές θέσεις την γερμανική κεντροδεξιά, κυρίως στο θέμα που κυριαρχεί στην προεκλογική περίοδο και αφορά στο μεταναστευτικό.

Σ΄ αυτό συνετέλεσε η αναποτελεσματικότητα της απερχόμενης Κυβέρνησης Scholz, η οποία κατά την πλειοψηφία της κοινής γνώμης πέρασε κάτω από τον πήχη στο πεδίο της εφαρμοσμένης πολιτικής και αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων.

Δεν είναι, εξάλλου, τυχαίο, ότι το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα SPD που κυριάρχησε στις προηγούμενες εθνικές εκλογές παλεύει να διατηρηθεί στην τρίτη θέση.

Αντίθετα, ο κυβερνητικός εταίρος των σοσιαλδημοκρατών, οι Πράσινοι (Die Grünen) έχουν επιδείξει μία απίστευτη ανθεκτικότητα, ανεβάζουν τα ποσοστά τους και θεωρούνται ως εν δυνάμει σύμμαχος των κεντροδεξιών για το σχηματισμό σταθερής Κυβέρνησης μετά τις εκλογές της ερχόμενης Κυριακής.

Όλα τα παραπάνω εξελίσσονται, την ώρα που σε ολόκληρη τη Γερμανία πραγματοποιούνται διαδηλώσεις σε καθημερινή βάση και με πολύ μεγάλη συμμετοχή του κόσμου κατά του φασισμού (Gegen den Faschismus).                                                                                         

Τι λένε οι αριθμοί

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα , οι τελευταίες δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν ξεκάθαρα τις τάσεις στη γερμανική κοινωνία. Σύμφωνα με μέτρηση που δημοσιεύτηκε χθες στην ηλεκτρονική ιστοσελίδα της Die Zeit, η Ένωση (Union) των CDU/CSU προηγείται σταθερά με 30,2%, με ποσοστά ελαφρώς μειωμένα σε σύγκριση με τον περασμένο Νοέμβριο, όταν καταγράφηκε η κυβερνητική κρίση. Δεύτερη δύναμη αναδεικνύεται το AfD με 20,6%, ενώ για την τρίτη θέση δίνει μάχη το SPD και οι Πράσινοι με 15,4% και 13,6% αντίστοιχα, αν και οι Σοσιαλδημοκράτες πολύ πιθανόν θα διατηρήσουν αυτό το προβάδισμα μέχρι το τέλος. Αν και οι αντιδράσεις κατά της ανόδου της ακροδεξιάς στη χώρα αυξάνονται διαρκώς, εντούτοις το κόμμα της Αριστεράς (Die Linke) εμφανίζεται στο σχετικά χαμηλό 5,8%, ενώ το BSW της Sahra Wagenknecht καταγράφεται στο 4,5%. Σε χαμηλό δημοσκοπικό βαρομετρικό βρίσκονται οι Φιλελεύθεροι (FDP)με 4,1%, πληρώνοντας ουσιαστικά βαρύ τίμημα για τη συμμετοχή τους στην προηγούμενη  τρικομματική κυβέρνηση.      

Οι τελευταίες προβλέψεις

Όλες οι εκτιμήσεις συνηγορούν πως η κεντροδεξιά ένωση θα πετύχει μια καθαρή νίκη, χωρίς ωστόσο να μπορεί, αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις, να σχηματίσει μονοκομματική Κυβέρνηση. Ο κ. Merz αποτελεί το απόλυτο φαβορί για να διαδεχθεί τον Olaf Scholz στην Καγκελαρία. Μένει πια να αποφασίσει ποιος θα είναι ο πιο αξιόπιστος κυβερνητικός εταίρος, ο οποίος θα συμβάλλει στη σταθερότητα της Γερμανίας σε μία ταραγμένη, πολιτικά  γεωπολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά,  περίοδο.