Πολλοί θα μπορούσαν να πουν: το ξέραμε. Οι περισσότεροι, όμως, δεν το ήξεραν - ή, τουλάχιστον, δεν τους ένοιαζε και κατανάλωσαν με βουλιμία το όνειρο που τους πούλησε ο αρχιερέας του ελληνικού lifestyle, ο άνθρωπος που μας έψησε ότι αν δεν είναι στη Μύκονο, δεν είναι διακοπές, ο εκδότης που μας μύησε στα ακριβά ρολόγια, στα χοντρά πούρα, στα γρήγορα αυτοκίνητα και στις πλαστικές γκόμενες. Και γιατί όχι; Το τσιτάτο «η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερή» υπήρξε επί σειρά ετών το ατράνταχτο επιχείρημα του. Μικρή δεν είναι άλλωστε η ζωή; Ποιος μπορούσε να ισχυριστεί ότι πρέπει να είναι θλιβερή;
Το πορτρέτο για το φιλόδοξο παιδί από το Βόλο, που έπιασε την καλή αλλά τώρα βλέπει την αυτοκρατορία του να καταρρέει, μοιάζει εκ πρώτης όψεως να αφορά μόνο τους μαϊντανούς που κατά βάση φιλοξενούσαν και φιλοξενούν τα περιοδικά του, αλλά δεν είναι έτσι.. Είναι, και δεν θα μπορούσε παρά να είναι, αμιγώς πολιτικό...
Άλλωστε, κάπως έτσι πολιτικά τοποθετεί την ιστορία και ο Άρης Τερζόπουλος, στο πλάι του οποίου ο Κωστόπουλος απογειώνεται με την έκδοση του ΚΛΙΚ το 1987, δύο χρόνια μετά τη γνωριμία τους. Πρόκειται για μια άλλη Ελλάδα, όπως υπενθυμίζει σε συνέντευξη του ο Τερζόπουλος. Το ΠΑΣΟΚ έχει επανεκλεγεί, ο εφιάλτης της χούντας αρχίζει και ξεθωριάζει. Είναι η εποχή της αλλαγής, του εκσυγχρονισμού, η εποχή που ο Ανδρέας φροντίζει να δώσει σε ανθρώπους που ήταν χρόνια «στην απ' έξω», αναδεικνύοντας μια καινούργια κοινωνική τάξη...
«Το '85, λοιπόν, που κέρδισε ο Ανδρέας για δεύτερη φορά, ήταν φανερό ότι δεν θα είχαμε δικτατορία πια και πως ένα πλήθος κόσμου αριστερόστροφο και αποκλεισμένο από τα πράγματα, που θεωρούσε το μπλου τζιν και τη Μέριλιν Μονρόε ταξικό εχθρό, θα έμπαινε στο παιχνίδι, άρα θα χρειαζόταν να μάθει κάποια βασικά πράγματα: Πού πηγαίνετε και πώς φέρεστε/Ετσι αναμείχθηκαν όλες οι φυλές της Αθήνας», θα πει ο Α. Τερζόπουλος.
Στην πραγματικότητα η πελατεία ήταν έτοιμη, στημένη. Αυτό που χρειαζόταν ήταν κάποιος να πιάσει τον παλμό της: Τα ξέφρενα πάρτι των παιδιών που μόλις είχαν βγάλει τα ζιβάγκο, ξύριζαν τα μουστάκια και περιόριζαν τη φαβορίτα, θα γίνονταν υπό την... αιγίδα των πλούσιων κοινοτικών κονδυλίων και ο Π. Κωστόπουλος γίνεται σταδιακά ο άνθρωπος που αναλαμβάνει να οδηγήσει το κοινό του στη Μέκκα του καταναλωτισμού. Όχημα του τα γυμνά εξώφυλλα, τα IN και τα OUT, οι εξυπνακισμοί, οι νυχτερινές έξοδοι, το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ, ρε;». Και οι πιστοί του, αυτό το «αριστερόστροφο» κοινό του παρελθόντος που είχε ήδη αποκτήσει μια ακόρεστη όρεξη για λούσα, χαϊλίκια, πάρτι, γκόμενες και καμιά μυτιά... Είπαμε: η ζωή είναι μικρή.
- Δημιουργώντας μια απολιτίκ γενιά
Ο Π. Κωστόπουλος εκμεταλλεύτηκε τις ανάγκες μιας γενιάς εκ των πραγμάτων βαθιά πολιτικοποιημένης, που είχε ανάγκη να αποστασιοποιηθεί από τα πράγματα και να ζήσει το τώρα. Τελικά κατέληξε να δημιουργεί την επόμενη, με ενστικτώδη αποστροφή για τα κοινά, που δεν σκέφτεται το αύριο και δηλώνει υπερήφανα απολιτίκ. Και όταν η κρίση και η πραγματική φτώχεια χτυπάει την πόρτα του ελληνικού νοικοκυριού, ο άνθρωπος που δίδασκε επί χρόνια ότι το αμπαλάζ είναι πιο σημαντικό από το περιεχόμενο, μοιραία στέκεται αντιμέτωπος με τις ευθύνες του. Κάποιες εξ αυτών θα τις παραδεχτεί και ο ίδιος σε συνέντευξη στο δικό του NITRO, στο οποίο φωτογραφίζεται με μπλουζάκι που αναγράφει «ήμουν και εγώ μαλάκας». Εκεί μεταξύ άλλων θα πει: «Κάναμε τραγικές μαλακίες κι εμείς, δεν λέω. Δίναμε χώρο στα περιοδικά σε δευτεράντζες και τριτάντζες, σε σταρ τύπου της Κυριακής χαρά και της Δευτέρας λύπη και μην τον ξαναείδατε το Μήτσο το λεβέντη το ληστή. Νούμερα, το παραδέχομαι. Σαν αυτά που όταν τα αφήσαμε εμείς, τα κληρονόμησε η τηλεόραση».
- Η πτώση
Το 2012 η Ελλάδα πλήττεται από κρίση και τα 80's και 90s δεν είναι παρά μια ανάμνηση. Για τον Π. Κωστόπουλο, μια ανάμνηση δημιουργίας, κοινωνικής και επαγγελματικής εξέλιξης. Οι κυκλοφορίες των εντύπων έχουν πέσει προ πολλού και οι προβληματισμοί για τα χειμερινά σαλέ
δίνουν τη θέση τους σε δυσβάσταχτα οικονομικά προβλήματα της ΙΜΑΚΟ, που φλερτάρει επί πολλές εβδομάδες με το πτωχευτικό άρθρο 99. Το σωματείο των φωτογράφων (ΕΦΕ) βγάζει ανακοίνωση εναντίον του και ξεκινά εμπάργκο μέχρι να πληρωθούν. Η εταιρεία A&G PAPER προσφεύγει στη δικαιοσύνη για μια επιταγή η οποία δεν πληρώθηκε στο νόμιμο χρονικό διάστημα των 8 ημερών και ζητά συντηρητική κατάσχεση κάθε κινητής και ακίνητης περιουσίας του για το ποσό του 1 εκατ. ευρώ. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι στα περιοδικά του ομίλου είναι σε επίσχεση εργασίας και ανακοινώνουν ότι κλιμακώνουν τις αντιδράσεις τους, καθώς είναι απλήρωτοι τρεις και πλέον μήνες. Τον χαρακτηρίζουν τραμπούκο και μεγαλοκαρχαρία. Η πλήρης αντιστροφή...
- Του cool αφεντικού του τη σπάνε τα τσιμπούρια
Και όπως πλασάρεται ως αυτοκράτορας του lifestyle, άλλο τόσο πλασάρεται και ως cool αφεντικό. Όπως παραδέχονται εργαζόμενοι που έχουν περάσει για χρόνια μέσα από την ΙΜΑΚΟ και τα περιοδικά του, ο Π. Κωστόπουλος ήταν «φίλος» με όλους. Και μάλιστα ανοιχτοχέρης φίλος. Οι μισθοί που δίνει πολλές φορές μοιάζουν εξωπραγματικοί, ενώ δεν χαλάει χατίρι σε κανέναν. Όπως έχει ακουστεί, αν κάποιος υπάλληλος του είχε ανάγκη από λεφτά -είτε έπρεπε να κάνει εγχείρηση, είτε απλά ήθελε να πάει ένα ταξίδι στο Λονδίνο- το αφεντικό άνοιγε το ταμείο και του έδινε τα χρήματα που ζητούσε. Και μάλλον αυτό το άνοιγμα πληρώνει τώρα. Διότι οι εποχές άλλαξαν, η κρίση χτύπησε και τη δικιά του εταιρία, οι «έμπιστοι» του, που επί χρόνια έτρωγαν με χρυσά κουτάλια στην ΙΜΑΚΟ, την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια, όταν άρχισαν να βλέπουν τα πρώτα σύννεφα, και τώρα ο Κωστόπουλος προσπαθεί να σώσει ό,τι μπορεί. Και πρώτα απ' όλα τα λεφτά του.
Οι εργαζόμενοι του βρίσκονται σε τραγική κατάσταση. Απέναντι τους ένας Κωστόπουλος άλλοτε καταβεβλημένος να χάνει τα λόγια του, άλλοτε σε έξαλλη κατάσταση να πετάει καρέκλες για να επιβληθεί σε όσους τον στριμώχνουν με εύστοχες ερωτήσεις: «Στ' αρχίδια μου που είστε απλήρωτοι, στ' αρχίδια μου όσοι κάνουν επίσχεση, μου έχετε γίνει τσιμπούρια, στ' αρχίδια μου αν δεν μπορείτε να ζήσετε. Στ' αρχίδια μου τι χρωστάτε - να μην ψωνίζατε».
Ο άνθρωπος που δίδαξε πως δεν υπάρχει ζωή αν δεν είναι επώνυμη, γρήγορη και λουσάτη, έφτασε στο σημείο να αναπολεί το Παρίσι, να τονίζει ότι η ΙΜΑΚΟ ήταν το μεγαλύτερο λάθος της ζωής του και να λέει στους εργαζόμενους του: «Κρίση είναι, ρε μαλάκες. Δεν χρειάζεστε δεύτερο ζευγάρι τζιν».
Τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουν και εργαζόμενοι σε ραδιοφωνικούς σταθμούς συμφερόντων του Π. Κωστόπουλου. Είναι χαρακτηριστική η ανακοίνωση της Ένωσης Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας στις 31 Ιανουαρίου, με την οποία κήρυξε τη λήξη της απεργίας στους σταθμούς NITRO και DERTI, λόγω εξόφλησης των δεδουλευμένων στους εργαζομένους.
...και το σκάφος σκάφος
Και όμως λίγα χρόνια πριν τα πράγματα έμοιαζαν αρκετά πιο αισιόδοξα. Και την ίδια στιγμή που ο ίδιος δεσμευόταν στους υπαλλήλους του ότι βρέθηκε τρόπος για να λυθεί η οικονομική στενότητα, που είχε κάνει την εμφάνιση της με καθυστερήσεις στις πληρωμές, οι φήμες για καταστροφή οργίαζαν. Αν ισχύουν, δεν θα είναι παρά μια ακόμη επιβεβαίωση του χρυσού κανόνα του ελληνικού επιχειρηματικού κόσμου τα τελευταία πέντε χρόνια: πάμπλουτα αφεντικά, πτωχευμένες επιχειρήσεις. Αν σε αυτό συνυπολογιστούν και τα άψογα δομημένα παραθυράκια του πτωχευτικού νόμου, που σβήνουν χρέη με ανάλογες διατάξεις, γίνεται αντιληπτό ότι το μέγεθος του προβλήματος είναι τεράστιο κυρίως και πρωτίστως για αυτούς που έχουν να λαμβάνουν από την επιχείρηση της Μαρίνου Αντύπα.
Στα μέσα του 2010, όταν έκλεινε το περιοδικό MAXIM, ο πάλαι ποτέ εθνικός γόης με το τραχύ παρουσιαστικό και την μπάσα φωνή, παράγγελνε ένα σκάφος αξίας 450.000 ευρώ από γνωστή ιταλική ναυπηγική εταιρεία, μέσω offshore εταιρείας που εδρεύει στις Νήσους Μάρσαλ. Η ζωή είναι μικρή για να τραβολογιέσαι στην Ψαρού με τράτα. Το δεκατετράμετρο πάει πιο γρήγορα.
Ο Πέτρος Κωστόπουλος γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1954 στον Βόλο και σπούδασε στην Ανώτατη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς. Αφού τελείωσε τις σπουδές του στη Βιομηχανική Πειραιώς, πήγε στο Παρίσι για διδακτορικό στην Πολιτική Οικονομία, όπου και έμεινε για δύο χρόνια. Ήταν και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελλήνων Φοιτητών, ενώ ήταν ένα από τα πλέον δυναμικά στελέχη της φοιτητικής οργάνωσης ΠΑΣΠ.
Σε συνέντευξη του έχει δηλώσει ότι πέρασε τόσες αφραγκιές στο Παρίσι ώστε πολλές φορές μαζί με άλλους φοιτητές αναγκάζονταν να πηγαίνουν σε μίνι μάρκετ και να κλέβουν μπριζόλες, τυριά και άλλα φαγητά, και βιβλία από διάφορα βιβλιοπωλεία. Είτε ισχύει είτε δεν ισχύει, οι εργαζόμενοί του θα τον ακούσουν πολλές φορές να αναπολεί το Παρίσι, ακόμη και τις ημέρες που δεν είχε σκοτούρες στο κεφάλι του. Στη συνέχεια, όταν τελείωσε με το διδακτορικό του στη Γαλλία, μετακόμισε στις Βρυξέλλες, όπου σταδιοδρόμησε στο Τμήμα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Τα χρυσά χρόνια είχαν αρχίσει, καθώς, όπως έχει πει σε στενούς φίλους και συνεργάτες του, κυκλοφορούσε με πολυτελή αυτοκίνητα, είχε σχέσεις με τραπεζίτες και επιχειρηματίες, ενώ ο μισθός του ήταν μεγαλύτερος από αυτόν που έπαιρναν διευθυντές.Έχει πολύ καλές σχέσεις με διάφορα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως με τον Κώστα Λαλιώτη, ενώ πολλοί τον αποκαλούν «το αγαπημένο παιδί του Ανδρέα Παπανδρέου» και βλέπουν ότι θα έχει μέλλον στο κόμμα. Όμως κάπου εκεί αποφασίζει να αλλάξει πορεία, καθώς, όπως εκμυστηρεύεται συχνά-πυκνά, δεν του άρεσε η δουλειά του πολιτικού. Δεν τον ενθουσίαζε.
- Η επανάσταση του ΚΛΙΚ
Ωστόσο, τα χρόνια του κοντά στο ΠΑΣΟΚ ήταν αρκετά για να γνωρίσει αρκετούς πολιτικούς και επιχειρηματίες. Και με την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1987, ο δρόμος του τον έστειλε στον Άρη Τερζόπουλο. Οι δυο τους συνεργάζονται και δημιουργούν το περιοδικό ΚΛΙΚ, γεννώντας τον κόσμο του lifestyle στην Ελλάδα. Ανακαλύπτουν ένα star system που δεν υπήρχε και ποτέ δεν υπήρξε. Έναν πλασματικό κόσμο που ο Π. Κωστόπουλος τον υπηρέτησε πιστά αλλά και αυτός δεν τον ξέχασε ποτέ. Η Βίσση και η Βανδή κοντεύουν να πάρουν σύνταξη και ο Ρουβάς αγωνίζεται να κρατήσει το προφίλ του έφηβου.
To ΚΛΙΚ δίχως αμφιβολία αποτελείτο μεγάλο ορόσημο στην καριέρα του. Το περιοδικό εγκαταστάθηκε στην κορυφή και διαμόρφωσε μια γενιά Ελλήνων. Ο ίδιος ιδρύει το ΚΛΙΚ FM, ένα από τα μεγαλύτερα, αν όχι το μεγαλύτερο, μουσικό ραδιόφωνο της εποχής, και ανοίγει τα περιοδικά ΜΕΝ και DIVA, αποδεικνύοντας ότι στα πρώτα χρόνια της επιχειρηματικής δραστηριότητας του έχει το άγγιγμα του Μίδα.
Ο Π. Κωστόπουλος, μαθημένος και από το εξωτερικό, ψυλλιάζεται αμέσως τι έχει ανάγκη η «πεινασμένη» ελληνική νεολαία, και αυτό δεν είναι άλλο από την καλή ζωή, τα εύκολα κατασκευασμένα είδωλα και το σεξ.Έτσι δημιουργεί ένα περιοδικό που τα έδινε όλα αυτά, χωρίς ωστόσο να προκαλεί περισσότερο από όσο πρέπει τη συντηρητική κοινωνία. Δημιουργεί ένα περιοδικό που μιλάει χύμα για όλα, αλλά ο έφηβος δεν χρειάζεται να το κρύψει κάτω από το κρεβάτι του και να το διαβάζει μόνο στην τουαλέτα.Ένα νέο είδος περιοδικού στην Ελλάδα έχει μόλις γεννηθεί. Μέσα από τις σελίδες του, το ΚΛΙΚ σου έλεγε για όλα όσα πρέπει να κάνεις για να είσαι άντρας, μάγκας, τυπάς, και σίγουρα όχι μαλάκας. Πώς να κάνεις σεξ, πώς να είσαι στο πρώτο ραντεβού, πώς να καμακώνεις την γκόμενα, πώς να βγάζεις λεφτά γρήγορα και έξυπνα. Πράγματα που ασφαλώς πολλοί τα ξέρανε -άλλωστε και πριν το ΚΛΙΚ, οι νέοι Έλληνες έκαναν σεξ!- αλλά πρώτη φορά είχαν τη δυνατότητα να τα διαβάζουν σε ένα μη απαγορευμένο περιοδικό. Αυτή ήταν η πραγματική επανάσταση του ΚΛΙΚ και αυτό που μετέτρεψε τον διευθυντή του σε είδωλο της νεολαίας. Ναι, κάν' το όπως ο Πέτρος. Και θα είσαι ευτυχισμένος.
Η άλλη του επιτυχία ήταν ότι δημιούργησε και είχε δίπλα του μια ομάδα από έξυπνους -ή φαινομενικά έξυπνους- δημοσιογράφους, που δήλωσαν υποταγή στον άρχοντα του lifestyle. Γνωστά και ως «τα παιδιά του Πέτρου», παιδιά που στην πορεία στελέχωσαν τα περιοδικά του αλλά και τα μετέπειτα νέα lifestyle περιοδικά. Και όσο μεγάλωνε το lifestyle κύκλωμα στην Ελλάδα, άλλο τόσο μεγάλωνε και το εγώ του Π. Κωστόπουλου. Και ο ταλαντούχος διευθυντής ήθελε να γίνει εκδότης στη θέση του εκδότη. Το τι πραγματικά συνέβη στη ρήξη του με τον Άρη Τερζόπουλο μάλλον μόνο οι ίδιοι το ξέρουν. Ο Π. Κωστόπουλος, όταν η κουβέντα φτάνει εκεί, δηλώνει πικραμένος από τον Α. Τερζόπουλο γιατί δεν είχε τη διάθεση να του δώσει την εκδοτική ευκαιρία που έψαχνε. Από τη πλευρά του ο Α. Τερζόπουλος έχει ξεκαθαρίσει ότι η μάχη -και η εξόντωση του- είχε πολιτικό υπόβαθρο, πιο συγκεκριμένα ότι είχε σχέση με τη διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου και με καμία κόντρα προσωπική ανάμεσα «σε μένα και τον Πέτρο Κωστόπουλο». Το αποτέλεσμα είναι ότι ο Π. Κωστόπουλος φεύγει από τη στέγη Τερζόπουλου, παίρνει μαζί του σχεδόν όλα τα «παιδιά του» από το ΚΛΙΚ και χτίζει τη δική του αυτοκρατορία.
- ΙΜΑΚΟ
Έχοντας ως ναυαρχίδα του το ΝΙΤΡΟ και πολύ καλές οικονομικές άκρες, δημιουργεί την ΙΜΑΚΟ, μαζί με τον γνωστό επιχειρηματία της αλυσίδας σούπερ μάρκετ Πάνο Μαρινόπουλο και τον μεγαλομέτοχο της J&P και της Coca-Cola Δάκη Ιωάννου. Το όνομα της εταιρείας, άλλωστε, προέρχεται από τα ονόματα τους: Ι(ωάννου)-ΜΑ(ρινόπουλος)-ΚΟ(στόπουλος).
Το «φτωχόπαιδο» από τον Βόλο έγινε ο βασιλιάς που πάντα ήθελε. Τα περιοδικά του [Νίτρο, Mirror, DownTown και πολλά ακόμη) σπάνε ρεκόρ στις πωλήσεις, επαναπροσδιορίζοντας τον όρο «επιτυχία» στα περιοδικά, και εκείνος εξαργυρώνει την επιτυχία του κάνοντας παρέα με επιχειρηματίες και μοντέλα, αγοράζοντας μηχανές και γρήγορα αυτοκίνητα, έχοντας δωρεάν είσοδο στα μεγαλύτερα κλαμπ και κάνοντας χλιδάτες διακοπές στη Μύκονο. Ναι, το «φαινόμενο» των media ήταν πλέον γεγονός και κανείς δεν μπορούσε να το αμφισβητήσει.
Όταν η ΙΜΑΚΟ βρίσκεται στο απόγειο της επιτυχίας της, ο Π. Κωστόπουλος αγοράζει τις μετοχές των συνεταίρων του και αρχίζει και αντικαθιστά βασικά στελέχη της επιχείρησης. Η ΙΜΑΚΟ διανύει τη χρυσή εποχή της, μπαίνει στο χρηματιστήριο και επεκτείνεται στο ραδιόφωνο.
Εν τω μεταξύ , τον Απρίλιο του 1998, ο Π. Κωστόπουλος δοκιμάζει την τύχη του στις αθλητικές ημερήσιες εφημερίδες, με την έκδοση του Κόσμου των Σπορ, που κλείνει το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, ως τέταρτη αθλητική εφημερίδα της χώρας.Έτσι κι αλλιώς το lifestyle των αθλητών, και κυρίως των ποδοσφαιριστών, το έχουν αναλάβει τα περιοδικά του, αφού ο αθλητικός Τύπος ουδέποτε έδειξε ενδιαφέρον σοβαρό γι' αυτήν τη πλευρά του επαγγελματικού αθλητισμού.
Μετά το γάμο του με τη Τζένη Μπαλατσινού, με την οποία έχει τρία παιδιά, αγοράζει σπίτι στη Φιλοθέη και από το σαλόνι του κατά καιρούς έχει περάσει όλος ο επιχειρηματικός και πολιτικός κόσμος της Αθήνας. Το παιδί από τον Βόλο με τον ταξιτζή πατέρα δεν είχε πιάσει απλώς την καλή, αλλά είχε μπει ως ισότιμο μέλος στην υψηλή κοινωνία της πρωτεύουσας.
- Τηλεοπτικός αστέρας
Οι κακές επιλογές, η ακριβή ζωή, τα πολλά δάνεια και η πτώση των πωλήσεων, μοιραία θα πλήξουν την επιχειρηματική εικόνα του, αφού η ΙΜΑΚΟ αντιμετωπίζει πρόβλημα βιωσιμότητας. Ο ίδιος αυτόν τον καιρό έχει δύο εκπομπές στην τηλεόραση, στον ΑΝΤΙ/Ισως για να τα φέρει... βόλτα καλύτερα. Πάντα τον γοήτευε η τηλεόραση. Είναι στην κριτική επιτροπή του Dancing on ice, εκπομπή που παρουσιάζει η σύζυγος του, ενώ ο ίδιος παρουσιάζει την εκπομπή Βράδυ, στην οποία κατά καιρούς παρελαύνουν πρόσωπα που έχουν στο παρελθόν κοσμήσει τα περιοδικά του ομίλου του: Σάκης Ρουβάς, Άννα Βίσση, Σμαράγδα Καρύδη, Ελεονώρα Μελέτη, Ναταλία Γερμανού, Έλλη Κόκκινου και άλλοι...
Κανείς δεν επιθυμεί να κλείνουν περιοδικά, να χάνονται θέσεις εργασίας και να βλέπει επιχειρηματίες να αντιμετωπίζουν μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Το παιδί-θαύμα των εκδόσεων και του ελληνικού lifestyle βλέπει την εικόνα του να ξεθωριάζει. Αντιμετωπίζει τους εργαζομένους του ως εχθρούς, φλερτάρει με το πτωχευτικό άρθρο, παρακολουθεί την αυτοκρατορία του να καταρρέει και τον κόσμο που κάποτε έσπευδε να πάρει «διακοποδάνειο» για να εναρμονίσει τις καλοκαιρινές εξορμήσεις του με τα προστάγματα των περιοδικών του, να του γυρίζει την πλάτη. Πολλοί θα πουν ότι έπεσε θύμα ενός lifestyle που ο ίδιος εισήγαγε στην Ελλάδα. Και όταν τα ακριβά πούρα και η ξένοιαστη ζωή του easy rider της Μυκόνου, δίνουν τη θέση τους σε καθημερινά προβλήματα με ανθρώπους που ζητούν απλώς τα δεδουλευμένα τους, τότε μοιραία ο άνθρωπος που μας έμαθε ότι καλή ζωή σημαίνει χαϊλίκι, μοιάζει με καρικατούρα του εαυτού του.
Τελικά η ζωή είναι μεγάλη για να φοράς just Cavalli.
Πηγή: http://www.badmoney.gr
