Η Λαμία είναι και κοντά και ‘χρόνια’ μακριά από Αθήνα! Πότε θα την γνωρίσετε καλά;

Σήμερα έκανα ένα τηλεφωνικό τουρισμό στα ασφαλιστικά γραφεία της Λαμίας και στη Φθιώτιδα.

Συνάντησα όλα αυτά που συναντάς παντού στον ασφαλιστικό χώρο.
Ο Γιάννης Συγγούνης έχει ανεξάρτητο γραφείο στην οδό Παπαφλέσσα 11 στην Λαμία. Τηλεφ. 22310 67334. Τα λόγια του είχαν τη σοφία που συναντάς στους ανθρώπους που «ψήνονται» καθημερινά στην αγορά. Πώς πάνε οι ασφάλειες; Τον ρώτησα. «Αι, καλά πάνε. Όσοι πλήρωναν, πληρώνουν και τώρα. Οι κακοπληρωτές έτσι ήταν έτσι είναι… Αθήνα δεν πολυπάω γιατί έχει πολλών ειδών «διόδια»! Συνεργάζομαι με λίγους και καλούς. Οι πελάτες επιλέγουν πια. Και η ασφάλιση αυτοκινήτου ακόμα που κάποτε γινότανε επειδή ήταν «υποχρεωτική» σήμερα θέλει «πώληση». Δεν είναι το τιμολόγιο που κάνει τον άλλο να αγοράσει… Αν ήταν έτσι θα πήγαιναν όλοι σε μια-δυο φθηνές. Όταν κάνεις σωστή δουλειά «πονάς» λιγότερο επειδή δεν ακυρώνουν εύκολα αυτοί που σε επέλεξαν… Όταν πουλάς όπως να ‘ναι κάποια στιγμή θα πονέσεις όταν σου φύγουν όλοι μαζί». Έχει κρίση όπως έχει όλος ο κόσμος…
Πολύπειρος και ο από ετών πολλών γνωστός Δημ. Σιόλος στην INTERAMERICAN Λαμίας.
«Σήμερα κ. Σπύρου είναι πολύ πιο κατανοητή η παλιά παροιμία ότι και η «σκόνη των παπουτσιών του πελάτη» είναι κέρδος. Όσοι ξέρουν τι σημαίνει θα την εφαρμόσουν για επιβίωση. Με κάθε αφορμή πρέπει να προσφέρεις υπηρεσίες και να υπενθυμίζεις ότι κάτι έχεις να δώσεις «επιπλέον» ως ασφαλιστής. Πάντα υπάρχει περιθώριο για πωλήσεις ακόμα κι όταν ο Τραπεζίτης σε ανταγωνίζεται ή ένα άλλο δίκτυο πώλησης». Η Λαμία χτυπήθηκε κι αυτή από την κρίση και ανεργία αλλά οι ωφέλειες της ασφάλισης είναι κάτι που γίνεται συμμαχία και σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Οι εταιρείες ως ένωση πρέπει να δείξουν ιδιαίτερη ευαισθησία στους ανθρώπους επαρχίας όπου ο ανταγωνισμός είναι σκληρότερος»…
Ένα «διαμάντι» της AXA που στρατολόγησε ο Π. Λεόπουλος το βρήκα στα κέφια του. Ο Γιώργος Λύτρας επιτυχημένος ασφαλιστής στη Λαμία. «Η ασφαλιστική εργασία είναι η κύρια εργασία μου από το 2001 και την φροντίζω όσο μπορώ καλύτερα» μου είπε. «Έβαλα στόχο μου να εξυπηρετώ και να ενημερώνω τους πελάτες μου με τον καλύτερο τρόπο. Έτσι έχω εξασφαλισμένες συστάσεις για πωλήσεις. Φέτος αγοράζουνε συμβόλαια νοσοκομειακής περίθαλψης. Προσέχω να μην κάνω έξοδα σε βάρος της εταιρείας μου γι’ αυτό και με προσέχει. Τα πάω καλά με τον Κοσμά Σμπιλή. Πέρυσι βραβεύτηκα στην κατηγορία «Αδαμάντινοι». Δεν με ενοχλεί ο ανταγωνισμός ό,τι κι αν κάνει, εγώ τον νικάω με το έργο μου. Τώρα που ο κόσμος έχει προβλήματα με τα ταμεία του εγώ προσπαθώ να του συμπαρασταθώ και κερδίζω».
Πολύ συμπάθησα τον Βαγγέλη Φελούρα στην Αγροτική ασφαλιστική όταν μου’ πε «πονάω τώρα που βλέπω τον κόσμο σε δυσκολίες. Όταν βλέπεις κ. Σπύρου κάποιον να δυσκολεύεται να πληρώσει το «μηχανάκι» τι να πεις… Δυσανασχετεί πολύ ο κόσμος. Πολλοί τώρα και με τις ταχυπληρωμές δεν πληρώνουν εύκολα… Παλαιότερα πηγαίναμε 2-3 φορές να του το θυμίσουμε και εισπράτταμε… Τώρα χρειάζονται 5-6 και αν… Θα αναγκαστούμε να αλλάξουμε συνήθειες… Η πολύ κρίση αν έρθει ίσως κάνει πολλούς να βρουν κι άλλες δουλειές για να τα βγάλουν πέρα…».
Απ’ την Αταλάντη η Άννα Κουκουβέτσου της IΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ υποστήριξε ότι ποτέ δεν χάνεις όταν είσαι «φιλαλήθης» και οι «διαπροσωπικές σχέσεις» σου είναι γνωστές στον πελάτη… Τώρα που όλοι ψάχνουν τι να κόψουν και τι να γλιτώσουν ο ανταγωνισμός σταματά στην προσωπικότητα και το τι είσαι ως τώρα… Η εταιρεία μας δίνει πολλά αλλά αν δεν είσαι σωστός οι πελάτες φεύγουν…
Της ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ ήταν και ο επόμενος που βρήκα στο κινητό του. Ο Δημ. Μαργαρίτης. Τον πέτυχα στο καθήκον και σε «άσχημες» στιγμές. Σε εξωτερικά ιατρεία που επισκέφθηκε φίλο και πελάτη του σε ώρες βαθύτατου πόνου… «Να είσαι καλά να σκορπάς ανθρωπιά» του είπα. Πήγε κάπου παράμερα και με συγκίνησε με αυτά που μου ‘πε: «Αυτόν τον πολύπαθο ασφαλιστικό κλάδο κάποιοι τον υπηρετούν και κάποιους τους υπηρετεί.
Εμείς θα τον υπηρετούμε κ. Σπύρου. Εννιά χρόνια τώρα είναι τιμή μου που ο άξιος Έλληνας Μελάς Γιαννιώτης μου ανέθεσε να υπηρετώ τον θεσμό μέσω ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ. Είμαι ερωτευμένος μ’ αυτή τη δουλειά και όσοι αγαπάνε ξέρουν ότι κάνεις τα πάντα για ό,τι αγαπάς. Η πώληση ασφαλειών θέλει ψυχή. Και σεβασμό στο ένα ευρώ που σου δίνει ο πελάτης απ’ το υστέρημά του πολλές φορές για να καλύψει κινδύνους. Πρέπει να το «ξοδεύουμε» σωστά για να προστατευτεί. Τότε αυτός βλέπει τι νοικοκυριό έχεις και πώς διαχειρίζεσαι τις οικονομίες του για να τον ασφαλίσεις». Δεν φεύγει ποτέ όταν είσαι σωστός…».
Α, ρε Δημήτρη, μεσ’ την καρδιά μας μιλάς.
Στενοχωριέμαι που δεν βρέθηκα μια φορά σ’ ένα ασφαλιστικό συνέδριο στη Λαμία. Σε μια εκδήλωση πανηγυρική μιας εταιρείας ή της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος, ή ενός συλλόγου ασφαλιστών. Είναι τόσο κοντά και τόσο μακριά. Και έχουν τόσα να μάθουν οι «Αθηναίοι» που θέλουν «χρόνια» να τα μάθουν. Δεν τίμησαν ακόμα οι «πρωτευουσιάνοι» τους επαρχιώτες που αν έλλειπαν θα ‘χαν πεινάσει… Θυμάμαι ακόμα τον μακαρίτη Δημήτρη Δημάκη που «κουβάλαγε» αιτήσεις και χρήμα από Σπερχειάδα, από Λαμία, από Στυλίδα, από Μαρτίνο, από Λιανοκλάδι, από Μώλο, από Θερμοπύλες, από Υπάτη, Μαλεσίνα, Λάρυμνα… Ούτε ένα μνημόσυνο… Και όμως στηρίχθηκαν εταιρείες και παραγωγές από τον πλούτο της Φθιώτιδας… Δυο ώρες δρόμος και τους πέφτει πολύ να πάνε προς τα εκεί και να τονώσουν την περιοχή οι επικεφαλής… Κι όμως τα αποτελέσματα «της έδρας» τα κρατάνε ψηλά όπως και τα πελατολόγια άνθρωποι ξεχασμένοι σε γραφεία που δεν ανταποκρίνονται στα μεγάλα ονόματα που «κουβαλάνε».
Βρήκαμε και πολλά εγκαταλελειμμένα, άδεια, αλλαγμένα.
Από ευγένεια δεν γράφουμε και για το «πώς» μας αντιμετώπισαν κάποια «τρομαγμένα» άτομα που δεν ήξεραν πού είναι ο «υπεύθυνος»… που δεν ήταν υπεύθυνος αλλά δούλευε «κάπου αλλού»…
Οι μεγαλοπαράγοντες στέλνουν βοηθούς σ’ αυτούς τους τόπους… Τους έχουν για ασφαλιστές β’ κατηγορίας…
Πολύ να φαντασθούν τι σημαίνει να δει το πρόσωπό τους η τοπική κοινωνία!
Μακάρι να το καταλάβουν το «μήνυμα» και να πάνε επαρχία… Το κέρδος θα είναι για όλους.