Στις 17 Σεπτεμβρίου κάπου… αρχές δεκαετίας του 1990 είχε ξεκινήσει η καθιέρωση της εορτής ΗΜΕΡΑΣ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗ… από έναν Manager ασφαλιστών της ΙΟΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ, από Ηράκλειο κ. Βασιλάκη που πρότεινε στον πρόεδρο του ΠΣΑΣ κ. Κώστα Λάμπρου να εορτάζεται κάθε χρόνο. Ο αγαπητός Κώστας το δέχτηκε και το προώθησε. Η γιορτή έγινε, έγιναν και εκδηλώσεις και ταξίδια σε Θεσσαλονίκη και Κωνσταντινούπολη στο Πατριαρχείο. «Να την καθιερώσετε είπε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος» στον Κώστα και κάθε χρόνο να έρχεσθε εδώ. Πήγαν εκδρομή και στην Αλεξάνδρεια. Πήγαν και στον Αρχιεπίσκοπο μακαριστό Χριστόδουλο. «Καθιερώστε τη γιορτή πριν μας πάρει την ημέρα κανένας άλλος!» τους είπε χαριτολογώντας. Τους έδωσε στους ασφαλιστές κι ένα «χαρτί» για την επισημότητα… Προσπάθησε ο Κώστας με προτάσεις στην Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (… τρομάρα του πού εμπιστεύτηκε τις ιδέες του!) η οποία όμως είχε να ασχοληθεί (ή μήπως να αποπροσανατολίσει;) με την ημέρα της 11ης Σεπτεμβρίου σαν ημέρα εορτής Ιδιωτικής ασφάλισης η οποία επί Δούκα Παλαιολόγου έσβησε και αυτή μπροστά στα διάφορα «παζάρια» εποχής κλεισίματος «ΑΣΠΙΔΟΣ»…
Κάποιοι πρότειναν και εορτή την ημέρα του Αγίου Απτώχευτου…! Ξαναεπανήλθε ο Κώστας Λάμπρου (με λάθος επιλογές) να εμπιστευθεί σε… προσωρινούς «άρχοντες» υπαλλήλους των συγχωνεύσεων και ειδικούς σε κατασκευή «κερκόπορτας» για την υλοποίηση της εορτής των ασφαλιστών και εορτές σε επαρχία, Θεσσαλονίκη, Κωνσταντινούπολη, σε σχολεία κλπ… Ο κ. Αδαμαντιάδης Ν. της «επιτροπής» επικοινωνίας δεν ανταποκρίθηκε, ούτε οι επικεφαλής των εταιρειών (σωστά, αφού αυτοί εκπροσωπούσαν κάτι άλλο κ. Λάμπρου). Κάποιες ασθενείς αναφορές και στις μέρες μας, μέρες «μαύρες» για τους διαμεσολαβούντες, μέρες «διασπάσεων» του συνδικαλιστικού κινήματος στα επιμελητήρια και τους συλλόγους ΞΕΧΑΣΤΗΚΕ και η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗ στις 17 Σεπτέμβρη γιορτή Σοφίας, Πίστεως, Ελπίδος, Αγάπης, με το συμβολικό νόημα όπως το ΕΞΕΦΡΑΣΕ μπροστά στον μακαριστό Χριστόδουλο ο Κώστας Λάμπρου ότι «όποιος δεν έχει Σοφία για το τι δουλειά κάνει, όποιος δεν έχει πίστη στη δουλειά αυτή, όποιος δεν ελπίζει στη δουλειά και δεν έχει αγάπη για τη δουλειά του ασφαλιστή, δεν μπορεί να είναι ασφαλιστής»!
Έτσι φτάσαμε στην παλιά ανακοίνωση (κυρίως ιατρών) στις επαρχιακές εφημερίδες ότι ο ΤΑΔΕ δεν εορτάζει και δεν δέχεται επισκέψεις…
«Κατακουρελιασμένη» η εικόνα του ασφαλιστή σήμερα περιπλανάται «άστεγη» και «καθημαγμένη» σαν θύμα εξιλαστήριο στα μάτια της Εποπτικής Αρχής, της Ένωσης, των Εταιρειών και του κοινού, χωρίς να έχει κάπου να ακουμπήσει, χωρίς ένα προστάτη άγιο ν’ ανάψει ένα κερί ελπίδας….
Οι κατά καιρούς «προστάτες» του εφήμερου εξαφανίσθηκαν. Όποια εταιρεία θέλει διώχνει όποτε θέλει και όποιον θέλει ΧΩΡΙΣ λόγο κι αφορμή…
Η θύελλα της διακοπής εργασίας έρχεται σαν ξαφνική βροχή το Σεπτέμβρη που πλημμυρίζει και παρασέρνει τη σοδειά ενός χρόνου σκορπώντας μόχθο και ιδρώτα… Οι σύλλογοι εγκατέλειψαν τον διαμεσολαβούντα στη μανία των ελεγκτών και φορομπηχτικών μέτρων… Η δύναμη κατακερματίστηκε απ’ τα μαχαίρια των κάθε λογής παρατάξεων…
Δείτε στο Επιμελητήριο: συνδυασμός ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, Ασφαλιστική συμμαχία, ανεξάρτητοι κλπ… Έτσι χάθηκαν και οι έδρες κι έμειναν οκτώ…
Τι βελτίωσαν όλοι οι παραπάνω την τελευταία 3ετία; Τίποτα; Κάτι; Ελάχιστοι ξέρουν…
Ανακατεύτηκαν όλοι με «ξένα συμφέροντα» από αυτά των συλλόγων τους και «ομοιώθησαν» με αυτούς… εγκαταλείποντας τον ασφαλιστή, που πενθεί και σήμερα ΔΕΝ εορτάζει… και δεν δέχεται επισκέψεις.
Όμως η μοναξιά του είναι μεταδοτική. Είναι μαύρη και απλώνεται σιγά-σιγά γύρω στα γραφεία του, στην τσέπη του, στο πελατολόγιο, στο χαρτοφυλάκιο, στη νέα παραγωγή, στις εταιρείες που συνεργάζεται. … Είναι και εκδικητική. Συμφέρει όσοι καταλαβαίνουν την εξέλιξή της, να ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΣΗΜΕΡΑ!
Υ.Γ. Με λύπη μου έμαθα ότι κ. Βασιλάκης, αγωνιστής που καθιέρωσε την ημέρα… εγκατέλειψε το επάγγελμα!
Ε.Σ.
