Εκτός από τις σπάνιες ομορφιές της η Αμοργός έχει να επιδείξει στον επισκέπτη της και μια ιδιαίτερη διάθεση ως προς την κοινοτική της ζωή η οποία αντλεί όλο το χρόνο από το θρησκευτικό εορτολόγιο ένα μεγάλο αριθμό εορτών και δημιουργεί μοναδικά πανηγύρια!

Αυτός είναι και ένας ακόμη λόγος που όλο το χρόνο στην Αμοργό υπάρχει κίνηση καθώς οι λάτρεις της βρίσκουν ευκαιρία να την επισκεφτούν και να ενισχύσουν τους δεσμούς τους με το νησί βεβαίως αλλά κυρίως με τους κατοίκους του. Οι Αμοργιανοί  είναι που η αγάπη τους για την κυκλαδίτικη μικρή πατρίδα τους εκδηλώνεται γόνιμα με εξωστρέφεια και προκαλεί για τη δημιουργία μιας βαθύτερης σχέσης όλων με τον υπέροχο νησί, την παράδοση που φρόνιμα καλλιεργεί και τον πολιτισμό του, κοσμικό και θρησκευτικό.  

Γι’ αυτό τα πανηγύρια της Αμοργού είναι ξακουστά. Ασφαλώς ο πυρήνας τους είναι η θρησκευτικότητα των Αμοργιανών η οποία εκδηλώνεται και με ιδιαίτερη φροντίδα στις εκκλησίες της και τα δεκάδες εξωκλήσια σε όλες τις άκρες του νησιού τα οποία και λάμπουν μέσα σε ένα απείραχτο τοπίο, σπάνιο πλέον πράγμα για όλη τη χώρα. Κανένα δεν μένει αλειτούργητο και σε αυτό συμβάλλουν οι φιλότιμοι ιερωμένοι και βεβαίως ο κόσμος ο οποίος συνεισφέρει ότι μπορεί ο καθένας για το πανηγύρι που γίνεται σε αυτά. Άλλοι προσωπική εργασία, άλλοι τρόφιμα, άλλοι την τέχνη τους, στο μαγείρεμα ή τη μουσική.

Τα πανηγύρια ήταν αυτά που έλειψαν φέτος από την Αμοργό καθώς όλοι τήρησαν ευλαβικά τα  μέτρα για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης. Φυσικά και έγιναν παντού λειτουργίες αλλά ο κόσμος που συμμετείχε δεν ήταν πολύς, ούτε και ακολούθησαν τα γνωστά τραπέζια, ούτε οι διασκεδάσεις. Ούτε στην Αγία Παρασκευή που γίνεται το μεγαλύτερο πανηγύρι του νησιού, ούτε στην Πανοχωριανή Παναγίας της Λαγκάδας, ούτε στον Θεολόγο, ούτε και στη όμορφη Θεοσκέπαστη έγινε κάτι έξω από τα μέτρα.

Το γεγονός ασφαλώς και στεναχώρησε τους Αμοργιανούς και τους φίλους της Αμοργού αλλά όλοι, εκτιμώντας τον κίνδυνο της εξάπλωσης του κορωνοϊού μέσα από τέτοιες εκδηλώσεις συμμορφώθηκαν με τα μέτρα και όλοι υποσχέθηκαν του χρόνου και εφόσον φύγει ο κίνδυνος της πανδημίας, να γίνουν τέτοια πανηγύρια που θα μείνουν αξέχαστα.

Αυτό όμως το πανηγύρι που τους στεναχωρεί περισσότερο, είναι το αυριανό, της Παναγίας της Χοζοβιώτισας του μοναδικού αυτού μοναστηριού το οποίο αγαπούν και τιμούν όχι μόνο οι Αμοργιανοί, αλλά όλοι οι Κυκλαδίτες με την συμμετοχή τους και την προσφορά τους. Οι προετοιμασίες κάθε χρόνο ξεκινούσαν από τρείς ημέρες πριν, με την προετοιμασία των φαγητών, μπακαλιάρου και μικρών ψαριών, παστελιού και ψωμιού τα οποία προσφέρονται στους προσκυνητές τόσο στον εσπερινό αλλά κυρίως μετά την πρωϊνή λειτουργία στην τράπεζα του μοναστηριού και στους εξώστες πάνω από τα πέλαγα.

Φέτος δεν θα γίνει τίποτα απ’ αυτά. Ένας εσπερινός σήμερα το απόγευμα και μια λειτουργία αύριο το πρωί με τους ιερείς και τους ψάλτες μόνο. Οι προσκυνητές και όσοι πάνε εκεί, τηρώντας φυσικά τα μέτρα θα τιμήσουν την μεγάλη ημέρα της Παναγίας στην εικόνα της που βρίσκεται στο μικρό πλάτωμα και θα ευχηθούν να περάσει σύντομα το κακό και να ελευθερωθούν καρδιές και πόδια για να ανέβουν το μονοπάτι ως το μοναστήρι.

ΥΓ. Οι φωτογραφίες από το πανηγύρι της Παναγίας Χοζοβιώτισσας το 2010.  

Ο Ηλίας Γ. Προβόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μεγάλη Κάψη της Δυτικής Φθιώτιδας. Έγινε δημοσιογράφος και εργάστηκε επί πολλά χρόνια και αποκλειστικά στις εφημερίδες, κυρίως στην «Ελευθεροτυπία» από τις στήλες της οποίας οργάνωσε και προέβαλλε μια ειδική αρθρογραφία με τον τίτλο «Μικρές Πατρίδες» για την ελληνική περιφέρεια και τους ανθρώπους της καθώς και για την Αθήνα, τα τελευταία χρόνια. Συνεχίζει να γράφει και να δημοσιεύει φωτογραφίες με την ίδια θεματογραφία στο actimon.blogspot.com ενώ εκδίδει και βιβλία που έχουν σχέση με την τοπική ιστορία.