Το παιχνίδι υπάρχει στη ζωή του παιδιού από τη στιγμή της γέννησής του. Είναι το μέσο με το οποίο θα αντιληφθεί τον κόσμο και θα προσαρμοστεί σε αυτόν. Η ενασχόληση  με το παιχνίδι μπορεί να έχει πολλά οφέλη, ένα από τα πιο σημαντικά είναι ότι αναπτύσσει την δημιουργικότητα του παιδιού μας.

Πώς όμως επιτυγχάνεται η δημιουργική ανάπτυξη του παιδιού;
Για να μπορέσει  το παιδί να παίξει ελεύθερα χρειάζεται να του εξασφαλίσουμε το φυσικό και ψυχολογικό περιβάλλον το οποίο θα το βοηθήσει να εκφραστεί και να είναι ο εαυτός του. Διαθέτοντας τα κατάλληλα υλικά, το χώρο, το χρόνο καθώς και το σεβασμό, το ενδιαφέρον και την υποστήριξη από τους ενήλικες. Είναι σημαντικό το παιδί να έχει στη διάθεσή του μερικά από τα διάφορα υλικά που κυκλοφορούν στην αγορά και με τα οποία μπορεί κανείς να ζωγραφίσει, να πλάσει ή να κατασκευάσει κάτι ή ακόμα να σκηνοθετήσει ένα παραμύθι. Τα υλικά πρέπει να είναι κατάλληλα για τα παιδιά δηλαδή να συμβαδίζουν με το στάδιο ανάπτυξής τους, τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντά τους και τις ανάγκες τους και να είναι συγκεντρωμένα και διαθέσιμα σε ένα μέρος του σπιτιού.
Επίσης, πολύ σημαντικό είναι να έχει το παιδί ένα συγκεκριμένο χώρο του σπιτιού που να μπορεί να τον λερώνει και να τον αναστατώνει χωρίς να φοβάται ότι θα δεχθεί επίπληξη από τους μεγάλους. Καθώς επίσης και τον απαραίτητο χρόνο στη διάθεσή του να ασχοληθεί με ότι εκείνο επιλέξει ελεύθερα. Μόνο μέσα από την εξάσκηση μπορεί το παιδί να αποκτήσει επιδεξιότητα και ικανότητα. Πρέπει να γνωρίζει όμως πόσο χρόνο έχει και να το προειδοποιούμε όταν τελειώνει αυτός ο χρόνος γιατί έτσι μαθαίνει τη συνέπεια και την υπευθυνότητα και μπορεί να αποχωριστεί ομαλά το παιχνίδι του.

Το πιο σημαντικό από όλα είναι να δείχνουμε σεβασμό προς το παιδί και σε αυτό που κάνει. Να το αφήνουμε ελεύθερο να διαλέξει εκείνο τι θα φτιάξει, πώς και πότε θα το φτιάξει και αν θα το ολοκληρώσει. Ο σεβασμός για τα έργα του παιδιού, που είναι επεκτάσεις του εαυτού του, φαίνεται από τον τρόπο που τα κοιτάμε και τα φυλάμε, από την αγάπη και τη φροντίδα με την οποία τα δείχνουμε στους φίλους και συγγενείς μας.

Ο γονιός μπορεί να δείξει το ενδιαφέρον του με το να βρίσκεται κοντά στο παιδί στη διάρκεια που εκείνο παίζει συμμετέχοντας ενεργά στο παιχνίδι. Άλλοτε μπορεί να δώσει τη βοήθειά του όταν του ζητηθεί ή και να ενθαρρύνει το παιδί να συνεχίσει το παιχνίδι του. Το παιχνίδι που είναι δημιουργικό – εκφραστικό  ενισχύει την αυτονομία, την ανεξαρτησία σκέψης και δράσης, την φαντασία και την πρωτοβουλία. Το παιχνίδι με αυτό τον τρόπο αποτελεί μια θετική και δημιουργική εμπειρία τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς που συμμετέχουν. Έτσι όλα τα μέλη της οικογένειας μοιράζονται συναισθήματα χαράς, ηρεμίας και ανεμελιάς.
Μέσα από τη δημιουργική διαδικασία ο γονιός χτίζει τη σχέση του με το παιδί κατανοώντας τις συναισθηματικές ανάγκες του και το βοηθά να ανθίσει και να αναπτυχθεί με ψυχική υγεία έτσι ώστε να μπορεί να λειτουργήσει με την ίδια δημιουργικότητα ως ενήλικας αργότερα στις σχέσεις και στην εργασία του.

*της Έρης Μπασιούκα, Συντονίστριας Σχολών Γονέων, μέλος της επιστημονικής επιτροπής του Πανελληνίου Συνδέσμου Σχολών Γονέων