Περίπου πριν από δέκα μήνες διάβασα μια ιστορία σ’ ένα περιοδικό και θέλησα να τη μοιραστώ μαζί σας καλοκαιριάτικα: «Έξω από ένα γυμναστήριο σε πόλη της Γαλλίας τοποθετήθηκε μια μεγάλη αφίσα με μια νέα, όμορφη, αδύνατη κοπέλα, σχεδόν ημίγυμνη, με τη λεζάντα: «Φέτος το καλοκαίρι θέλεις να είσαι γοργόνα ή φάλαινα;» Μια κυρία μέσης ηλικίας, που δεν είχε προφανώς παρόμοια χαρακτηριστικά, απάντησε στην εν λόγω αφίσα δημοσίως με δική της αφίσα λέγοντας: «Οι φάλαινες περιτριγυρίζονται από φίλους (δελφίνια, ιππόκαμπους, θαλάσσιους ελέφαντες και περίεργους ανθρώπους). Έχουν ενεργή σεξουαλική ζωή, μένουν έγκυες και γεννάνε αξιολάτρευτα φαλαινάκια. Κάνουν ωραία παρέα με τα δελφίνια, τρώγοντας σαρδέλες και γαρίδες και παίζοντας στις θάλασσες, ταξιδεύοντας σε εξωτικά μέρη όπως η Παταγονία, τα στενά του Μπέρινγκ και οι κοραλλιογενείς ύφαλοι της Πολυνησίας. Τραγουδούν θαυμάσια όλη μέρα, ζουν ελεύθερα, χωρίς εχθρούς (εκτός απ’ τον άνθρωπο) και είναι αγαπητές, σεβαστές και υπό την προστασία πολλών οργανώσεων. Οι γοργόνες δεν υπάρχουν! Και εάν υπήρχαν θα έκαναν ουρές έξω από τα γραφεία των ψυχαναλυτών, πάσχοντας από κρίση ταυτότητας: «Τι είμαι, ψάρι ή άνθρωπος;» Οι γοργόνες δεν μπορούν να κάνουν σεξ, διότι (όπως υποστηρίζει η μυθολογία) πεθαίνει όποιος άνδρας τις πλησιάσει. Τους λείπει ο κατάλληλος εξοπλισμός του σεξ (με την ουρά ψαριού που διαθέτουν). Χωρίς σεξ ούτε παιδιά μπορούν να κάνουν και ποιος θα ήθελε να κάνει παρέα με μια κοπέλα που θα μύριζε ψαρίλα; Με βάση τα παραπάνω, η επιλογή μου είναι ξεκάθαρη! Ναι, θέλω να είμαι φάλαινα!» (Marketing Week, Κατερίνα Βαλλογιάννη. «Οι γοργόνες δεν υπάρχουν πια» 19-10-2009).

Οι διαφημίσεις και τα δελτία τύπου όλων των ασφαλιστικών εταιρειών μου θυμίζουν λίγο τη γοργόνα του γυμναστηρίου, εκτός από μια διαφήμιση της AXA που έλεγε περίπου ότι ο κόσμος δεν είναι και τόσο καλός όπως φαίνεται στις διαφημίσεις…

Όλα καλά κι όλα ωραία στις διαφημίσεις με τα καλύτερα προϊόντα και τους καλύτερους ασφαλιστές που έχουν υποστεί «ψηφιακή επεξεργασία με στόχο να αλλάξουν την πραγματικότητα».

Όμως η πραγματικότητα δείχνει άλλα. Εταιρείες κλείνουν, πάνω από 50 έκλεισαν, ασφαλιστές πεινάνε, ασφαλιστές διώκονται, ασφαλιστές και πελάτες τρέχουν στα δικαστήρια, ασφαλιστές είναι απογοητευμένοι, ασφαλιστές χάνουν χαρτοφυλάκια, ασφαλιστές ζουν σε ανασφάλεια, πελάτες χάνουν τα χρήματά τους…

Γενικώς οι πιο πολλοί κινούνται μεταξύ μύθου και πραγματικότητας. Όλοι ξέρουν ότι λίγοι είναι οι πραγματικοί ασφαλιστές, αλλά οι σύλλογοι διαμεσολαβούντων ουδέποτε έκαναν έστω μια διαμαρτυρία για το πόσους πραγματικούς ασφαλιστές έχουν οι εταιρείες. Άλλος δηλώνει 1.000, άλλος 2.000, άλλος 3.000, άλλος 7.000… Αυτή η παραπλάνηση πώς περνά απαρατήρητη; Έχουν κωδικούς, έχουν «δικούς» τους ή «μοιρασμένους», έχουν ολικής απασχόλησης, έχουν μερικής, έχουν δημοσίους υπαλλήλους, έχουν άλλους που φαίνονται κι άλλους που δουλεύουν και γιατί στα φυλλάδια συνεδρίων υπάρχουν «κενά» στις φωτογραφίες;

Ένα άλλο όργιο είναι στην παραπλάνηση των αποτελεσμάτων. Εκεί τα ποσοστά έχουν συγκεκριμένο στόχο, που όμως αλλοιώνει την πραγματικότητα. Τόση αύξηση (σε ποσοστό) σε σχέση με το δίμηνο, με το μήνα, με το χρόνο, με ό,τι… βολεύει σήμερα, αρκεί να κάνουμε εντύπωση. Αλλού γοργόνα, αλλού φάλαινα. Μετά, οι βάσεις δεδομένων: άκυρα, νέα παραγωγή, χαρτοφυλάκιο, καθαρή παραγωγή, επαναφορές, παραγωγή νέων, διατηρησιμότητα. Μετά οι κλάδοι: πρώτοι εδώ, πρώτοι εκεί, καλύτεροι στις γενικές, στο αυτοκίνητο, στην οδική βοήθεια, στα πυρός, στα δάνεια. Στόχος η παραπλάνηση και η σύγχυση σε σχέση με τη συνολική εικόνα. «Γοργόνες και μάγκες»…

Είναι πια καιρός η ασφαλιστική αγορά να δείξει τον πραγματικό της εαυτό και (όπως η μόδα προσπαθεί να βγει απ’ την κουλτούρα του «size zero» με τα αποστεωμένα-άχαρα μοντέλα) να βγει απ’ τη μάχη των εντυπώσεων. Ήδη στη Γαλλία, όπου κυρίως νέοι άνθρωποι στη μόδα δεν ξεχωρίζουν το εικονικό απ’ το πραγματικό, βουλευτές ζήτησαν από τα περιοδικά και τις εφημερίδες να γράφουν ποιες φωτογραφίες έχουν υποστεί επεξεργασία και είναι καλλιτεχνικές. Η γαλλίδα βουλευτής Valerie Boyer του κόμματος Σαρκοζί ζήτησε να επιβληθεί στους παραβάτες πρόστιμο. Η προσπάθεια μεγαλώνει για να επικρατήσει η πραγματικότητα…

Μια εθελούσια συμφωνία των υψηλόβαθμων στελεχών των εταιρειών για προώθηση υγιέστερων κανόνων ανταγωνισμού ίσως να βοηθούσε στην εξυγίανση της αγοράς. Ο Σύλλογος Εκπροσώπων θα μπορούσε να πάρει πάνω του μια τέτοια πρωτοβουλία.

Οι θάλασσες έχουν αληθινά ψάρια… χωρίς γοργόνες. Καλό καλοκαίρι!
Και όπως δείχνει και το εξώφυλλό του νέου περιοδικού «Ασφαλιστικό ΝΑΙ», (τεύχος 126, Ιούλιος-Αύγουστος 2010 εκ του οποίου προέρχεται και το παραπάνω άρθρο)… Βγείτε από τον «κουβά» και ανοιχτείτε στις θάλασσες!

Ευάγγελος Γ. Σπύρου