Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα με το ασανσέρ σε δημόσιο νοσοκομείο, το οποίο παρεμπιπτόντως είχε κάλυψη από την Generali, αναρωτήθηκα για το πόσες αστικές ευθύνες λειτουργίας ασανσέρ έχουμε δώσει στις πολυκατοικίες που μένουμε και που μένουν πελάτες μας.

Στα γραφεία τους, στα εμπορικά κέντρα που έχουν τα καταστήματα τους, στις επιχειρήσεις τους, στα ξενοδοχεία και τα συνεδριακά κέντρα, στα πανεπιστήμια και σε τόσους άλλους χώρους.

Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ περισσότερο από το 44,7% του συνόλου των κατοικιών βρίσκεται σε πολυκατοικίες.

Μαζί με τη συγκεκριμένη αστική ευθύνη, καλό θα ήταν να προτείναμε και την Αστική Ευθύνη διαχειριστή, όπως επίσης να καλύψουμε την Αστική Ευθύνη της εταιρίας που εγκαθιστά τους αυτοματισμούς.

Επίσης η Αστική Ευθύνη προϊόντος, είναι μια κάλυψη που θα πρέπει να έχει ο εργολάβος που κάνει την εγκατάσταση και το service του ασανσέρ, καθώς πολλά από τα εξαρτήματα δεν τα κατασκευάζει αλλά τα προμηθεύεται από τρίτους.

Για να είναι ολοκληρωμένη η κάλυψη, την συμπληρώνουμε και με μια Νομική Προστασία.

Τα συμβόλαια Αστικής Ευθύνης και της Νομικής Προστασίας, είναι ένας καλός τρόπος να «ξεφύγουμε» λίγο από τα νοσοκομειακά προγράμματα.

Ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής, μπορεί να δημιουργεί ένα πλέγμα προστασίας σε κάθε πελάτη, το οποίο να απαρτίζεται από διαφορετικά συμβόλαια και όχι μόνο αυτοκίνητο και υγείας.

Πραγματικά υπάρχει χώρος ανάπτυξης στην αγορά μας και δυνατότητα απόκτησης υψηλού εισοδήματος.

Αρκεί να τολμήσει κάθε Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής να βγει λίγο έξω από τη «ζώνη πωλησιακής βολής» και οι επιθεωρητές πωλήσεων να δουν τα πράγματα με μια πιο ευρεία ματιά..