Καθώς ο κόσμος ανακάμπτει από το ψηφιακό χάος της Παρασκευής, εγείρονται εύλογα ερωτήματα για το ποιος θα πληρώσει τις ζημιές.

Η αλήθεια είναι πως επηρεάστηκε ένας τεράστιος αριθμός βιομηχανιών, από τις αεροπορικές εταιρείες μέχρι και τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες.

Ορισμένες χρηματιστηριακές εταιρείες - κυρίως στην Ινδία, όπου οι αγορές ήταν ενεργές όταν ξέσπασε για πρώτη φορά η διακοπή - λέγεται ότι αντιμετωπίζουν αξιώσεις αποζημίωσης από πελάτες που υπέστησαν ζημίες.

Το βασικό ερώτημα λοιπόν είναι: Θα υπάρξει μια αλυσίδα αξιώσεων; Πχ ο πελάτης μιας ταξιδιωτικής εταιρίας θα διεκδικήσει αποζημίωση και η ταξιδιωτική θα διεκδικήσει με τη σειρά της από την CrowdStrike;

Βέβαια είναι σχεδόν αδύνατο, να διαπιστωθεί το τεράστιο ποσό των απωλειών που προκύπτουν από αυτήν την διαταραχή.

Για τους μεμονωμένους καταναλωτές και τις μικρές επιχειρήσεις, θα είναι πιο δύσκολο ν΄ αποδειχτεί η ζημιά που έχουν υποστεί.

Στον κλάδο των αερομεταφορών, που φαίνεται να επλήγη περισσότερο, υπάρχουν αρκετές ασάφειες σχετικά με το ποιος φέρει την ευθύνη.

Οι επιστροφές χρημάτων θα πρέπει κανονικά να αναζητούνται αρχικά από τις ίδιες τις αεροπορικές εταιρείες, οι οποίες όμως μπορεί να υποστηρίξουν ότι δεν είναι υποχρεωμένες να καταβάλουν αποζημίωση για καθυστερημένες ή ακυρωμένες πτήσεις που οφείλονται σε «έκτακτες περιστάσεις».

Το αν είναι υποχρεωμένες ή όχι να δώσουν τελικά αποζημίωση, αυτό θα εξαρτηθεί από τις νομοθετικές διατάξεις που ισχύουν σε κάθε χώρα, οπότε θα ενεργοποιηθούν και τα συμβόλαια Αστικής Ευθύνης.

Ορισμένοι επιβάτες που έκαναν κράτηση μέσω πιστωτικής κάρτας θα κοιτάξουν μήπως μπορούν ν’ αποζημιωθούν από την κάρτα τους, καθώς ορισμένες κάρτες έχουν πρόβλεψη για τέτοιου είδους θέματα.

Άλλοι πάλι που έχουν ταξιδιωτική ασφάλιση, θα προσφύγουν σε αυτή.

Η ταξιδιωτική ασφάλιση δεν είναι το μόνο είδος ασφάλισης που πρόκειται να λάβει πολλές αξιώσεις. Ασφαλιστικές εταιρείες που καλύπτουν την «Διακοπή λειτουργείας της Επιχείρησης» όπως η Beazley, δέχτηκε τόσες αξιώσεις που πιέστηκε η μετοχή της.

Όσες εταιρίες δεν έχουν συμβόλαιο διακοπής λειτουργίας της επιχείρησης, ή το συμβόλαιο τους εξαιρεί έναν τέτοιο κίνδυνο, μπορούν να στραφούν, αν έχουν, στο συμβόλαιο κυβερνοασφάλισης. Συνήθως αυτά τα συμβόλαια καλύπτουν τα προβλήματα που προκύπτουν στα συστήματα τους από ένα αρχικό πρόβλημα που παρουσιάστηκε στον πάροχο τους που είναι τρίτος.

Το θέμα είναι πως σε ένα παγκοσμιοποιημένο οικονομικό σύστημα, οι ευθύνες είναι και αυτές διαπλεκόμενες και ο καλύτερος τρόπος για να προστατέψει κανείς την επιχείρηση του είναι να έχει ένα σωστό ασφαλιστικό σχεδιασμό, που να περιλαμβάνει ένα δίκτυο συμβολαίων, που να αντιδρά ως οργανικό σύνολο.

Σε αυτό είναι σημαντική η βοήθεια από έναν Ασφαλιστικό Διαμεσολαβητή.

Από την άλλη πλευρά ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής, μπορεί με εφαλτήριο αυτό το γεγονός να ξανακοιτάξει τον ασφαλιστικό σχεδιασμό κάθε επιχείρησης που έχει ασφαλίσει, προσθέτοντας τα κατάλληλα συμβόλαια που λείπουν.