Από το νόμο -καλώς ή κακώς- οι κατηγορίες ασφαλιστικής διαμεσολάβησης είναι τρεις. Ασφαλιστικοί πράκτορες, συντονιστές και μεσίτες ασφαλίσεων.

Η συνδικαλιστική τους όμως εκπροσώπηση δεν είναι το ίδιο. Και το πρόβλημα εμφανίζεται κυρίως στους ασφαλιστικούς πράκτορες, που έχουν τουλάχιστον δύο εκπροσωπήσεις:

-Την Ένωση Επαγγελματιών Ασφαλιστών Ελλάδος, που, όπως διαβάζουμε στο site της Ένωσης, «τακτικά μέλη είναι όλοι όσοι ασκούν το επάγγελμα του ασφαλιστικού πράκτορα, έχουν τη σχετική άδεια και είναι εγγεγραμμένοι στα αρμόδια Επιμελητήρια.

Μέλη του Σωματείου μπορούν να είναι και άτομα που ανήκουν σε οποιαδήποτε από τις λοιπές κατηγορίες των διαμεσολαβούντων προσώπων και έχουν τη σχετική άδεια ασκήσεως επαγγέλματος», και

-τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Ασφαλιστικών Συμβούλων, που, επίσης όπως διαβάζουμε στο δικό του site, «εκπροσωπεί τη μεγαλύτερη κατηγορία στο χώρο της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης στην Ελλάδα και είναι ο θεσμοθετημένος συνομιλητής της Πολιτείας και των εταιρειών. Εδρεύει στην Αθήνα, Στουρνάρη 16».

-Παράλληλα, έχουν και ένα επιπλέον δευτεροβάθμιο όργανο, την ΠΟΑΔ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ασφαλιστικής Διαμεσολάβησης), που σημαίνει ότι μπορεί να εκπροσωπεί σωματεία που σε τοπικό επίπεδο έχουν μέλη και συντονιστές και μεσίτες και πράκτορες.

Επίσης, σε τοπικό επίπεδο έχουμε δεκάδες σωματεία σε όλη την Ελλάδα ασφαλιστικών πρακτόρων ή διαμεσολαβητών, μεταξύ των οποίων και ένα στην Αττική (ΣΠΑΤΕ).

Όποιος πιστεύει ότι έτσι μπορεί να αναπτυχθεί ένας υγιής συνδικαλισμός που θα ενώνει την ασφαλιστική διαμεσολάβηση (κυρίως τους πράκτορες) να σηκώσει το χέρι!