Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου

Μετά τις περιπέτειες του Εμφυλίου Πολέμου, το 1947, οι Αμερικανοί παρέλαβαν από τους Άγγλους την σκυτάλη παροχής οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα. Ακολούθησε το Σχέδιο Μάρσαλ για ανασυγκρότηση και μία δύσκολη πορεία προς σταθεροποίηση της οικονομίας, με υποτιμήσεις της Δραχμής, το 1949 και το 1953.

Μέχρι το 1960, η ελληνική οικονομία ήταν αγροτική, με τον αγροτικό τομέα να παράγει το 50% του ΑΕΠ και 30% της απασχόλησης. Η ανεργία και η υποαπασχόληση οδήγησε στην μετανάστευση 670.000 νέους Έλληνες, μόνο προς Ευρώπη, από το 1956 έως το 1966. Η μείωση της αμερικανικής βοήθειας έστρεψε την Ελλάδα στην σύνδεση με την ΕΟΚ, υποβάλλοντας αίτηση το 1959 και σε σχετική υπογραφή, δύο χρόνια μετά, το 1961, και αναμενόμενη πραγματοποίηση σε 11 χρόνια, αλλά με την Δικτατορία «πάγωσε» και έγινε πραγματικότητα την 1/1/1981, μετά από αίτημα προσχώρησης το 1974.

Έως τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και παρά την σταθερότητα της Δραχμής, όλες οι αγοραπωλησίες μεγάλης αξίας, κυρίως ακινήτων, γίνονταν σε ΧΡΥΣΕΣ ΛΙΡΕΣ, όπως γράφει ο Μιχ. Ψαλιδόπουλος στο βιβλίο «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 1928-2008», που μου έστειλε ο Σπύρος Φράγκος, Σύμβουλος Τύπου και Επικοινωνίας της ΤτΕ.

Η ταραγμένη περίοδος των αρχών του 1963, οδήγησε σε έξαρση του φαινομένου, που επαναλήφθηκε με τα γεγονότα της Κύπρου, το 1964 και το 1965. Έγιναν αρκετές εισηγήσεις από την Διοίκηση της ΤτΕ προς την πολιτική ηγεσία και λήφθηκαν σημαντικά μέτρα, ώστε να ανασχεθεί αυτή η πορεία προς την χρυσοφιλία, με αποτέλεσμα να παύσει η ανάγκη για χρυσές λίρες στις συναλλαγές, μετά και την ανάπτυξη της οικονομίας το 1965…

Η ιστορία αυτή διδάσκει ότι όλοι, σε εποχές αβεβαιότητας, ψάχνουν κάτι ΣΙΓΟΥΡΟ, τηρουμένων των αναλογιών, για να σιγουρέψουν τις αποταμιεύσεις και οικονομίες τους, για αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών, αλλά και στήριξη των γηρατειών τους. Στη σημερινή εποχή, ταραγμένη και αβέβαιη, με άλλους παράγοντες, μια ΣΙΓΟΥΡΗ ΛΥΣΗ είναι οι ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑΣ, που

προσφέρουν ρευστό σε κάθε περίσταση για σύνταξη και αποζημίωση ζημίας στην περιουσία ή την υγεία.

Η τότε «χρυσοφιλία», που είχε μια βάση για τους Έλληνες, είναι καλό παράδειγμα να ΟΔΗΓΗΣΕΙ τους Νεοέλληνες στη Φιλία προς την Ασφάλιση. Όμως, όπως τότε έτσι και σήμερα, οι επικεφαλής οφείλουν να κάνουν πολλές προσπάθειες και να πάρουν μέτρα για την εξάλειψη της αδιαφορίας προς τον θεσμό. Ίσως και τώρα, η Τράπεζα της Ελλάδος μπορεί να βοηθήσει!

Δείτε το άρθρο, όπως δημοσιεύτηκε στο ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΑΙ , τεύχος 193 - Νοέμβριος Δεκέμβριος 2021 (Πατήστε πάνω στη φωτογραφία για μεγέθυνση)