Για τον Ταξιάρχη Μπανιά, έναν άνθρωπο που αποτελεί παράδειγμα για όλη την Ευρυτανία και την υπόλοιπη Ελλάδα έχουμε ξαναγράψει σε αυτή τη σελίδα. Μόνιμος κάτοικος στο χωριό Στένωμα, στις πλαγιές του δυτικού Τυμφρηστού, κοντά στο Καρπενήσι ασχολείται αυτός και ολόκληρη η οικογένειά του με την κτηνοτροφία και το δάσος μιας και ο ίδιος έχει μια μονάδα από αλογομούλαρα και κάνει τις μεταφορές των σχετικών προϊόντων.

Ο Ταξιάρχης συχνά μας ξαφνιάζει με τις εικόνες που στέλνει από τις δραστηριότητες με τα ζώα του και με τις οποίες υπενθυμίζει έναν άλλο τρόπο ζωής, πιο συμβατό με την φύση που και πρακτικές που κοντεύουν να ξεχαστούν ή έχουν αντικατασταθεί με άλλες και αυτές αποτελούν όχι μόνο υλικό που αναφέρεται στην πείρα και την  παράδοση αλλά περισσότερο λειτουργούν σαν στοιχεία εκπαίδευσης, για όσους θέλουν να ακολουθήσουν τον δρόμο του και να ασχοληθούν με την κτηνοτροφία οπουδήποτε στην Ελλάδα.

Έτσι χθες είδαμε με χαρά μια φωτογραφία με μια από τις αγελάδες του, την Μπιρμπίλω να καμαρώνει μετά τη γέννηση του νέου της θηλυκού μοσχαριού από το ζευγάρωμα με τον ταύρο που ακούει στο όνομα Βαγγέλης. Η μοσχίδα αυτό μόλις να έχει σταθεί στα πόδια της και να ψάχνει να βυζάξει και τον Ταξιάρχη να στέκεται δίπλα τους, κουρασμένος αλλά ικανοποιημένος από το αίσιο αποτέλεσμα. Δεν είναι εύκολη η γέννα μιας αγελάδας και θέλει πάντα την προσοχή του ανθρώπου ώστε να μην ταλαιπωρηθεί το ζώο και το νεογέννητο και ο Ταξιάρχης ξέρει να βοηθήσει και έχει πάντα στο νου του τις ετοιμόγεννες και στέκεται δίπλα τους σαν έρχεται αυτή η μεγάλη ώρα για αυτά τα υπέροχα ζώα.

Το ιδιαίτερο φως του Φλεβάρη στο Στένωμα δίνει μια άλλη διάσταση στη φωτογραφία την οποία τράβηξε η κόρη του Ιωάννα που τον βοηθάει σε κάθε δουλειά και φέρνει μπροστά το κεφάλι της αγελάδας που τα τεράστια μάτια της φωτίζει η ανακούφιση που έφερε ένα ακέραιο και υγιές μοσχάρι στον κόσμο και η ευγνωμοσύνη προς τους ανθρώπους που την βοήθησαν. Στο ίδιο βλέμμα διακρίνεται και η ευχαρίστηση για το περιβάλλον που γέννησε και θα μεγαλώσει το μοσχαράκι της, έναν κανονικό δηλαδή στάβλο και όχι μια βιομηχανική μονάδα όπου τα πράγματα δεν είναι καθόλου ευχάριστα για τα ζώα, όλων των ηλικιών.  

Τη μοσχίδα, την οποία θα το βαφτίσουμε Κανέλα θα μεγαλώσει και θα ζήσει με την μάνα της αρκετό διάστημα, θα μάθει να περπατάει στην αυλή του στάβλου, θα την ακολουθήσει στο χωράφι μόλις σταθεροποιηθεί ο καιρός και μαζί της θα μάθει τα μονοπάτια προς τα ορεινά λιβάδια το καλοκαίρι και εκεί θα ενηλικιωθεί μέσα σε ένα κοπάδι με αγελάδες που γνωρίζονται όλες μεταξύ τους και φυσικά τους ταύρους που θα τις προστατεύουν.

Οι αγελάδες του Ταξιάρχη είναι ευτυχισμένες που ζουν σε ένα τέτοιο περιβάλλον και η φωτογραφία με την Μπιρμπίλω, την μικρή Κανέλλα και αυτόν να ποζάρουν είναι η καλύτερη απόδειξη πως η σχέση ανθρώπων και ζώων σε κάποιες περιπτώσεις λειτουργεί ακόμη όπως επιθυμεί η φύση και όχι το στυγνό περιβάλλον των βιομηχανικών στάβλων.