Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από τη στιγμή που Βλαντιμίρ Πούτιν αποφάσισε να λύσει τις διαφορές του με την Ουκρανία με τα όπλα και την επιβολή ισχύος. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Η Ρωσία κατάφερε νίκες, αλλά όχι θεαματικές, στο πεδίο της μάχης, ενώ χιλιάδες στρατιώτες ένθεν κακείθεν έχασαν τη ζωή τους στο όνομα ενός ακραίου αναθεωρητισμού. Παρά το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις για την εξεύρεση λύσης και κατάπαυση του πυρός συνεχίζονται, εντούτοις η προοπτική για μία βιώσιμη συμφωνία και μια ανθεκτική επόμενη μέρα είναι μάλλον περιορισμένη. Η προσωπική εμπλοκή του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ δεν άλλαξε άρδην τα δεδομένα, παρά τις υψηλές προσδοκίες και τις υπεραισιόδοξες δημόσιες τοποθετήσεις των επιτελών της Ουάσιγκτον. Οι τριμερείς διαπραγματεύσεις συνεχίζονται και θα συνεχίζονται, όπως όλα δείχνουν, για πολύ χρόνο ακόμη. Υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι που εμποδίζουν τη θετική εξέλιξη των συζητήσεων. Στο τραπέζι του διαλόγου οι δείκτες εμπιστοσύνης ανάμεσα στους stakeholders βρίσκονται στο ναδίρ. Οι ΗΠΑ ακροβατούν μεταξύ της προώθησης των δικών τους συμφερόντων στην περιοχή και της ανάγκης να διατηρήσουν ισορροπίες μεταξύ των δύο αντιμαχόμενων  στρατοπέδων. Η Μόσχα επιχειρεί να επιβάλλει απόλυτα τους δικούς της όρους, με το βλέμμα στο επέκεινα, όπου οι πέντε ουκρανικές επαρχίες θα αποτελούν πλέον δικό της έδαφος. Η ηγεσία του Κιέβου έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι δεν μπορεί να παραχωρήσει εδάφη που δεν έχει καν καταλάβει ο ρωσικός στρατός, ενώ ζητά ισχυρές εγγυήσεις για το μέλλον. Ταυτόχρονα, προετοιμάζεται στρατιωτικά για την επόμενη δεκαετία, γνωρίζοντας πως σε ένα ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον και με τις ΗΠΑ να λειτουργούν στη βάση ενός νέου εντελώς διαφορετικού δόγματος στην εξωτερική πολιτική, θα κληθούν εκ νέου να υπερασπιστούν την εδαφική τους κυριαρχία, ακόμη και στην περίπτωση που υπάρχει κατά την τρέχουσα περίοδο κατάπαυση του πυρός. Στο μεταξύ, διεθνή μέσα ενημέρωσης αναδεικνύουν έναν υψηλό σκεπτικισμό της ουκρανικής πλευράς για τις πραγματικές προθέσεις του Λευκού Οίκου, επικαλούμενα πληροφορίες για απευθείας μυστικές διαβουλεύσεις μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον. Μέσα σε αυτό το κλίμα, τα επόμενα εικοσιτετράωρα τα φώτα θα στραφούν στις Βρυξέλλες, όπου συνεδριάζουν οι υπουργοί Άμυνας των χωρών της Ε.Ε, όπου θα εξετάσουν τα επόμενα βήματα για την αμυντική θωράκιση της Ουκρανίας και της Ε.Ε. Η Ευρώπη έχει αναμφισβήτητα ανεβάσει ρυθμούς, σε μία κοινή προσπάθεια ενίσχυσης της άμυνας και της ασφάλειας της, με το βλέμμα στραμμένο στα ανατολικά σύνορα και στις εξελίξεις στο ουκρανικό μέτωπο. Εξάλλου, η Ε.Ε αποτελεί μία από τις βασικές πολιτικές και στρατιωτικές δυνάμεις που συνεχίζει να στέκεται στο πλευρό των αμυνόμενων, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις, τη στιγμή δε που η Βρετανία ταλανίζεται από μία βαθιά πολιτική κρίση, ενώ ο Καναδάς βρίσκεται υπό τη διαρκή πίεση των στρατηγικών επιδιώξεων των ΗΠΑ. Το παζλ του ρωσο-ουκρανικού θέματος καταγράφει μεγάλο βαθμό δυσκολίας και οι εμπλεκόμενοι παίκτες οφείλουν προσεκτικές και μετρημένες κινήσεις την κατάλληλη στιγμή. Εξάλλου, η επίλυση του προβλήματος φαίνεται ότι θα καθυστερήσει, χωρίς κανείς να μπορεί να προσδιορίσει τον χρονικό ορίζοντα.