Τρεισήμισι χρόνια μετά την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων της Ρωσίας στην Ουκρανία και τα πάντα συνηγορούν πως η εξεύρεση μιας ειρηνευτικής λύσης θα αργήσει ακόμα. Οι δύο πλευρές προσεγγίζουν το θέμα εντελώς διαφορετικά. Σε μία χρονική συγκυρία που η Δύση δεν τηρεί κοινή γραμμή απέναντι στο ρωσικό αναθεωρητισμό, ο κ. Πούτιν και η ηγετική του ομάδα επιχειρούν να εκμεταλλευτούν το momentum και το γεγονός ότι έχουν το πάνω χέρι στο μέτωπο των επιχειρήσεων, επιβάλλοντας τους δικούς του όρους. Για να επιτευχθεί κατάπαυση του πυρός, η ρωσική πλευρά ζητά την αναγνώριση της υπάρχουσας κατάστασης με τα υπό κατοχή εδάφη, γραπτές εγγυήσεις ότι η Ουκρανία δεν θα μπει στο ΝΑΤΟ, αλλά και την ουδετερότητα της. Αλλά δεν φαίνεται να σταματά εκεί. Η απόφαση για τη δημιουργία ουδέτερων ζωνών μέσα στο έδαφος της Ουκρανίας σε βάθος πολλών χιλιομέτρων από τη σημερινή πρώτη γραμμή έρχεται να καταδείξει ουσιαστικά τα πραγματικά σχέδια των επιτιθέμενων για την κατάληψη νέων εδαφών, ώστε να πετύχουν τους στρατηγικούς τους στόχους που αφορούν στον απόλυτο έλεγχο της ανατολικής Ουκρανίας, αλλά και της πρόσβασης στη Μαύρη Θάλασσα. Στο στρατόπεδο των Ουκρανών, η πίεση και η κόπωση από την πολύμηνη στρατιωτική εμπλοκή στο πεδίο της μάχης είναι εμφανής, ενώ η ανάγκη για περαιτέρω στήριξη από την πλευρά της Δύσης γίνεται αδήριτη. Ο Γερμανός Καγκελάριος Μερτς εμφανίζεται αποφασισμένος να στηρίξει ακόμα περισσότερο τους αμυνόμενους, ακόμα και αν αυτό σημαίνει την αποστολή πυραύλων τύπου Taurus, που θα ενίσχυαν αναμφισβήτητα την ουκρανική πλευρά να αναχαιτίσει τις συνεχείς επιθέσεις του εχθρού και όχι μόνο. Στήριξη στο Κίεβο παρέχουν τα περισσότερα κράτη της Ε.Ε, η ηγεσία των ευρωπαϊκών θεσμών, αλλά και η Βρετανία. Η στάση των ΗΠΑ έχει προκαλέσει προβληματισμό, ωστόσο δεν αποκλείεται, αν συνεχιστεί το αδιέξοδο στις σχετικές συζητήσεις, η Ουάσιγκτον να επανακαθορίσει τη στάση της στο μεγαλύτερο ανοιχτό γεωπολιτικό μέτωπο αυτή τη στιγμή στον πλανήτη. Σε μία κρίσιμη χρονική καμπή, οι πολίτες στην Ε.Ε εύλογα προβληματίζονται για τα ζητήματα άμυνας και ασφάλειας, αυξάνοντας, ωστόσο, την εμπιστοσύνη τους στην Ενωμένη Ευρώπη.

Η τρέχουσα αβέβαιη γεωπολιτική κατάσταση προφανώς οδηγεί το 78% των Ευρωπαίων να ανησυχούν για την «άμυνα και την ασφάλεια» της ΕΕ. Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Ευρωβαρόμετρου που δημοσιεύθηκε χθες, η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο ουκρανικό μέτωπο δείχνει να επηρεάζει ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, το οποίο θέτει επιπλέον σε απόλυτη προτεραιότητα και τα οικονομικά ζητήματα που αγγίζουν την καθημερινότητα στις τοπικές κοινωνίες. Το γεγονός ότι η εμπιστοσύνη και η υποστήριξη στην Ε.Ε έχει αυξηθεί, αποτελεί ένα ακόμα σημάδι ότι στην περίοδο κρίσεων επιβάλλεται ενότητα, ομοψυχία και συναντίληψη. Η Ευρώπη οφείλει να προστατέψει τα συμφέροντας της, υιοθετώντας πολιτικές ανθεκτικότητας, βιωσιμότητας και διορατικότητας. Η κοινή αμυντική πολιτική και η εμπλοκή της
Τουρκίας προκαλούν νέες εσωτερικές αναταράξεις, καθώς η Άγκυρα πέτυχε να ενταχθεί στο ευρωπαϊκό σχέδιο, παρά το γεγονός ότι συνεχίζει να απειλεί δύο κράτη-μέλη της Ε.Ε, την Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ από το 1974 κατέχει παράνομα ένα μεγάλο κομμάτι των εδαφών της.

Εν κατακλείδι, οι εξελίξεις στην Ουκρανία έχουν αλλάξει τα δεδομένα στο εσωτερικό της Ε.Ε, με τα κράτη της να προχωρούν πλέον στα επόμενα βήματα για την αμυντική θωράκιση της ευρωπαϊκής επικράτειας.