Πριν πολλά χρόνια, στα πρώτα εκείνα χρόνια της Μεταπολίτευσης, ένα από τα πάγια αιτήματα του εκδημοκρατισμού ήταν η Αυτοδιοίκηση να αποκτήσει οικονομική αυτοδυναμία. Ως κύριο επιχείρημα προβαλλόταν το ότι ήταν πιο κοντά στις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.

Τελικά απέκτησε κάποια έσοδα.

Τα χρόνια πέρασαν και, πλην κάποιων εξαιρέσεων, τα έσοδα αυτά ξοδεύονται σε καλοκαιρινά θεάματα.

Τα καλοκαίρια (με την γενική έννοια) κάποτε θα τέλειωναν (η Ελλάδα είναι καλοκαιρινή χώρα, κοροϊδεύαμε εκ του ασφαλούς), ο κακός καιρός ήρθε και τα θεάματα δεν βοήθησαν για να  αντιμετωπίσουμε τις πραγματικές ανάγκες.

Άρα, πάμε πάλι πίσω.

Έσοδα μεν, αλλά και έλεγχος που πάνε.

Συμπέρασμα: Τελικά, θέλει αρετή και τόλμη η Δημοκρατία. Θα πρόσθετα και σοβαρότητα.

ΥΣ: Αυτή η εξέλιξη θυμίζει την αντίδραση της τότε ΕΟΚ, μετά τη δυσάρεστη εμπειρία του πρώτου πακέτου Ντελόρ.