*Γράφει η Μαρία Τσιλιμπάρη

Είναι αυταπόδεικτο πως ο Covid-19 έχει διαταράξει, σχεδόν, καθολικά τους παραγωγικούς κλάδους, συμπαρασύροντας με φαινόμενο ντόμινο κράτη και όλους τομείς της οικονομίας. Το ξέσπασμα της πανδημίας έχει αναγκάσει τις κυβερνήσεις ανά τον κόσμο σε μια άνευ προηγουμένου παύση εργασιών για τουλάχιστον 3 μήνες, με στόχο να ισοπεδώσει την καμπύλη μετάδοσης, με παράλληλο ωστόσο αποτέλεσμα την αντιμετώπιση των ολοένα αυξανόμενων προκλήσεων.

Αφετηρία, τα δραστικά μέτρα περιορισμού που έλαβε η Κίνα, δημιουργώντας αμέσως παγκόσμιο οικονομικό αντίκτυπο, ενώ η εφαρμογή αντίστοιχων μέτρων που σταδιακά εφάρμοσαν και άλλες χώρες στον κόσμο, κυρίως στην
 Ευρώπη και τη Β. Αμερική, επέτειναν το πρόβλημα, δεδομένης
 της δραστικής μείωσης της κατανάλωσης.

Μεταφορές, αυτοκινητοβιομηχανία και λιανικό εμπόριο υφίσταντο μεγάλη πίεση, ενώ το πλήγμα που δέχονται οι αερομεταφορές, εκτός του ότι θέτει σε άμεσο κίνδυνο πολλές από αυτές, προκαλεί επίσης σοβαρές επιπτώσεις στη βιομηχανία του τουρισμού.

Στην Ελλάδα οι ισορροπίες στην οικονομία είναι περισσότερο ευ- αίσθητες από ποτέ. Η βαριά βιομηχανία της χώρας είναι ο τουρισμός, που αφορά στο 25% του ΑΕΠ ως άμεση δραστηριότητα και επηρεάζει σχεδόν το σύνολο της επιχειρηματικής δράσης (βιομηχανία τροφίμων - λιανικό εμπόριο - κατασκευαστικό κλάδο - ασφαλιστικό κλάδο κ.λπ.), ενώ δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί το γεγονός της 10ετούς οικονομικής ύφεσης, με ό,τι αυτή έχει επιφέρει στις αντοχές των επιχειρήσεων και του κράτους.

Σύμφωνα με δημοσιευμένη μελέτη των αναλυτών της Euler Hermes, το πρώτο τρίμηνο κατεγράφησαν 126 υποβαθμίσεις, νούμερο-ρεκόρ, οι οποίες προέρχονται από τις άμεσες ή έμμεσες επιπτώσεις της πανδημίας στη ζήτηση, στην κερδοφορία και τη ρευστότητα, με ιδιαίτερα πληττόμενες τις χώρες της Ευρώπης και της Ασίας. Ενώ για το επόμενο διάστημα αναμένουν σημαντική αύξηση της τάξεως του 14% στις αφερεγγυότητες των επιχειρήσεων, επισημαίνοντας παράλληλα, σε ό,τι αφορά τις επιχειρήσεις, πως το 2020 θα είναι το τέταρτο συνεχές έτος, αυξανομένων πτωχεύσεων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται - επιπτώσεις ντόμινο, ανεργία κ.λπ. Αν στο πρώτο στάδιο η κρίση έπληξε μαζικά όλους τους κινεζικούς τομείς και στη συνέχεια όλους τους τομείς παγκοσμίως που είχαν διασυνδέσεις με την Κίνα (είτε ως βασική αγορά είτε ως βασικό προμηθευτή), το δεύτερο στάδιο έπληξε τους τομείς με τις πιο ευάλωτες εταιρείες, από οικονομική άποψη, λόγω της έκθεσής τους σε κινδύνους ρευστότητας, κυρί- ως σε σχέση με το ήδη αδύναμο επίπεδο κερδοφορίας.

Στο τρέχον στάδιο η κρίση αφορά στον κίνδυνο αφερεγγυότητας σε όλους τους τομείς που είναι περισσότερο εκτεθειμένοι στον παγκόσμιο οικονομικό κύκλο. Η ενέργεια, τα μέταλλα, τα μηχανήματα και η αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκονται στην κορυφή της λίστας και κατ’ επέκταση οι υπηρεσίες, οι μεταφορές, το λιανικό εμπόριο, οι αερομεταφορές, ενώ λιγότερο εκτεθειμένοι και πιο ανθεκτικοί είναι οι τομείς που αφορούν στις τηλεπικοινωνίες, στα φαρμακευτικά προϊόντα και οι υπηρεσίες πληροφορικής.

Στην Ευρώπη, οι κυβερνήσεις έχουν ή πρόκειται να εφαρμόσουν μέτρα στήριξης για να αποτραπεί η αύξηση των πτωχεύσεων των επιχειρήσεων. Τα μέτρα περιλαμβάνουν φορολογικά μορατόριουμ, επιδότηση της απασχόλησης για περιορισμό της ανεργίας και στήριξη των τραπεζών, αλλά και επιδοτήσεις των ασφαλιστικών εταιρειών πιστώσεων (με τη μορφή κρατικής αντασφάλισης) προκειμένου οι τελευταίες να μην αποσύρουν πιστωτικές γραμμές.

Ο στόχος προφανώς είναι να μειωθεί ή να αποφευχθεί, αν είναι δυνατόν, ο κίνδυνος μιας σοβαρής κρίσης ρευστότητας.

Όσο περισσότερο διαρκεί το «σοκ» της πανδημίας τόσο περισσότερο η τρέχουσα πίεση ρευστότητας θα μπορούσε να μετατραπεί σε κρίση χρέους που θα πλήξει τις επιχειρήσεις και κατ’ επέκταση τους ιδιώτες, τα δημόσια ταμεία, τις τράπεζες κ.ο.κ.

Οι δυσκολίες στην επανεκκίνηση της οικονομίας δεν είναι όλες προφανείς, οι απροσδόκητοι κίνδυνοι από λάθος χειρισμούς είναι σημαντικά πιθανοί.

Η επανεκκίνηση των «κινητήρων» θα απαιτήσει ακριβείς, συνεργατικές και διαφανείς κινήσεις που θα επιτρέψουν τη σταδιακή επαναφορά της «κανονικότητας». Η εμπιστοσύνη στις συναλλαγές, εντός και εκτός συνόρων, είναι παράμετρος υψίστης σημασίας για την επαναλειτουργία των επιχειρήσεων.

Η στρατηγικά συγκροτημένη συνεργασία του κρατικού μηχανισμού, των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και των ασφαλιστικών εταιρειών πιστώσεων κρίνεται αναγκαία για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των συναλλαγών και κυρίως για τη  διασφάλιση της ρευστότητας που αφορά σε προαπαιτούμενη συνθήκη για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Η ιδιωτική ασφάλιση, και εν προκειμένω ο κλάδος των πιστώσεων, βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική πρόκληση. Η ΕΑΕΕ καλείται να αναδείξει στην Πολιτεία και τον επιχειρηματικό κόσμο την ουσιαστική δυναμική του μηχανισμού της ασφάλισης πιστώσεων, που αφορά στη στήριξη και τη διατήρηση ισορροπιών, στη διασφάλιση των χρηματοδοτήσεων που χορηγούνται ή θα χορηγηθούν από τις τράπεζες και στην ασφαλή επιμήκυνση των υφιστάμενων πιστώσεων ώστε να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος για ανάκαμψη.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες πιστώσεων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα διαθέτουν εμπειρία, ικανότατα στελέχη, έγκυρη πληροφόρηση και υλικό από τις μητρικές εταιρείες και είναι σε θέση να αναλάβουν πρωτοβουλίες, να εκπονήσουν και να παρουσιάσουν στην Πολιτεία προτάσεις στήριξης των επιχειρήσεων διά μέσου της ιδιωτικής ασφάλισης, αντίστοιχες με αυτές που εκπονούνται και εφαρμόζονται π.χ. στη Γερμανία.

Διανύουμε μια περίοδο ακραίας οικονομικής μεταβλητότητας, κατά τη διάρκεια της οποίας επηρεάζεται σε υψηλό βαθμό η παγκόσμια εταιρική πίστωση.

Η ιδιωτική ασφαλιστική αγορά προφανώς δεν μπορεί να επωμιστεί το βάρος των οικονομικών συνεπειών της πανδημίας, μπορεί όμως να συνδράμει στην εξομάλυνση της οικονομίας και στην άμβλυνση των επιπτώσεων στην οικονομία, συμβάλλοντας με τη γνώση της στην πρόληψη, στην αξιολόγηση και τη διασπορά του οικονομικού κινδύνου.

* Η Μαρία Τσιλιμπάρη είναι μεσίτης ασφαλίσεων από το 2009, οπότε και ίδρυσε τη «NOBILIS INSURANCE BROKERS», υλοποιώντας το όραμά της η εταιρεία της να αποτελέσει ένα πρότυπο μοντέλο επιχειρηματικής μονάδας Μεσιτείας Ασφαλίσεων τόσο ως προς τα οικονομικά αποτελέσματά της όσο και ως προς τη λειτουργία και την ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρει στους επιχειρηματικούς πελάτες της. Η εξειδίκευσή της αφορά στη διαχείριση επιχειρηματικών «κινδύνων» εστιάζοντας  στη διαχείριση του πιστωτικού ρίσκου – Credit Insurance & ευθυνών – Insurance Liabilities. Είναι ενεργό μέλος του Συνδέσμου Ελλήνων Μεσιτών Ασφαλίσεων, ενώ προ διετίας δραστηριοποιήθηκε στο Δ.Σ του ΣΕΜΑ επιφορτισμένη με τα καθήκοντα της γ. γραμματέως. Είναι απόφοιτη του ΕΙΑΣ (Ελληνικού Ινστιτούτου Ασφαλιστικών Σπουδών) και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο C.I.P. (Chartered Insurance Professional) & C.I.I (Chartered Insurance Institute) . Είναι επίσης απόφοιτη του Παιδαγωγικού Τμήματος του ΕΚΠΑ-K..