Παράλληλα τάχθηκε υπέρ μιας φαρμακευτικής πολιτικής, η οποία θα λειτουργεί ταυτόχρονα ως αναπτυξιακή βιομηχανική πολιτική, λαμβάνοντας υπόψη την παραγωγή προστιθέμενης αξίας, προσθέτοντας ότι «η Ελληνική Φαρμακοβιομηχανία μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στο πέρασμα της χώρας στην ανάπτυξη και στην έξοδό της από την κρίση, καθώς αποτελεί έναν από τους πλέον δυναμικούς κλάδους της Ελληνικής Οικονομίας».

Αναλυτικότερα στην εισήγηση του ο κ. Τρύφων ανέφερε ότι η Ελληνική Φαρμακοβιομηχανία, ακόμα και εν μέσω οικονομικής κρίσης, επηρεάζει άμεσα ή έμμεσα πάνω από 50.000 θέσεις εργασίας και αποτελεί έναν κλάδο με μεγάλο ποσοστό δαπανών εργασιακής ανάπτυξης και εξειδικευμένων θέσεων εργασίας. Οι 20 μονάδες παραγωγής φαρμάκου ελληνικών συμφερόντων που λειτουργούν στη Ελλάδα, δίνουν τη δυνατότητα στην Ελληνική Φαρμακοβιομηχανία να μπορεί να καλύψει άμεσα πάνω από το 60% των αναγκών της χώρας σε φάρμακα και να συνεισφέρει αποφασιστικά στο ΑΕΠ και στα δημόσια έσοδα. Η ανάπτυξη και παραγωγή επώνυμων γενοσήμων φαρμάκων είναι το βασικό πεδίο δραστηριοποίησης της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας, ενώ παράλληλα σημαντικές επενδύσεις έχουν γίνει προς την κατεύθυνση του επανασχεδιασμού και της βελτιστοποίησης υφιστάμενων φαρμακευτικών θεραπειών και της ανάπτυξης οριακής καινοτομίας. Είναι δεδομένο πως η παραγωγική δραστηριότητα των ελληνικών βιομηχανιών φαρμάκου στον τομέα των γενοσήμων αποτελεί πυλώνα, στον οποίο πρέπει να στηριχθεί η προσπάθεια ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας, ιδιαιτέρως αν ληφθούν υπόψη οι ευκαιρίες εξωστρέφειας που υπάρχουν για τις ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες σε νέες αγορές, στις οποίες η οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων ετών έχει ενισχύσει τη ζήτηση για ποιοτικά και επώνυμα γενόσημα φάρμακα.

Αναφερόμενος στις προοπτικές και στις βασικές στρατηγικές ανάπτυξης του κλάδου της φαρμακοβιομηχανίας στην Ελλάδα, ο πρόεδρος της ΠΕΦ επεσήμανε τους ακόλουθους τέσσερις βασικούς άξονες:

1. Τις Επενδύσεις σε Έρευνα και Καινοτομία, αλλά και σε συστήματα διασφάλισης ποιότητας.

2. Την Εξωστρέφεια για την ενίσχυση της παρουσίας των ελληνικών εταιρειών στις διεθνείς αγορές, την γεωγραφική επέκταση και το άνοιγμα νέων αγορών με την αξιοποίηση των υφιστάμενων παραγωγικών δυνατοτήτων.

3. Την Εξειδίκευση για την παραγωγή δραστικών ουσιών, τον επανασχεδιασμό υφιστάμενων θεραπειών, τη διερεύνηση νέων ενδείξεων, την ανάπτυξη καινοτόμων μεθόδων παραγωγής και πολύπλοκων γενοσήμων.

4. Τις Συνεργασίες μεταξύ των ελληνικών φαρμακοβιομηχανιών, αλλά και με φαρμακοβιομηχανίες του εξωτερικού, με στόχο το 25% του όγκου των φαρμάκων ξένων εταιρειών που κυκλοφορούν στην Ελλάδα να παράγονται εγχωρίως από ελληνικά εργοστάσια, καθώς και με ερευνητικούς φορείς εντός και εκτός Ελλάδας.

Ο πρόεδρος της ΠΕΦ τόνισε ότι η υλοποίηση της αναπτυξιακής στρατηγικής της Ελληνικής Φαρμακοβιομηχανίας απαιτεί τη διαμόρφωση ενός πλαισίου προϋποθέσεων που αφορούν στα εξής:

• Την επαρκή χρηματοδότηση του Συστήματος Υγείας.
• Την ύπαρξη ενός σταθερού, ρεαλιστικού πλαισίου φαρμακευτικής πολιτικής.
• Την ύπαρξη φορολογικών και κεφαλαιακών κινήτρων, καθώς και τη διευκόλυνση πρόσβασης σε χρηματοοικονομικά εργαλεία.
• Την ενίσχυση των κινήτρων απασχόλησης του νέου επιστημονικού δυναμικού.

Αν αυτές οι προϋποθέσεις καταστούν μέρος μιας ολοκληρωμένης φαρμακευτικής πολιτικής με εθνικό πρόσημο, θα γίνουν η αφετηρία για έναν θετικό κύκλο παραγωγής-εξωστρέφειας-ανάπτυξης με την Ελληνική Φαρμακοβιομηχανία κεντρικό μοχλό και κινητήριο δύναμη. Είναι σαφές, πως μια τέτοια εξέλιξη θα ωφελούσε ιδιαίτερα τόσο τους ασθενείς και το Σύστημα Υγείας, όσο και την Κοινωνία και την Εθνική Οικονομία.