Οι χθεσινές περιφερειακές εκλογές σε ένα κρατίδιο-βαρόμετρο της Γερμανίας, τη Βάδη-Βυτεμβέργη έστειλαν ένα πρώτο ισχυρό μήνυμα, ότι δηλαδή η πλειοψηφία των πολιτών αντιστέκεται στα άκρα. Οι Πράσινοι κατάφεραν να κερδίσουν με 0,5% τους Χριστιανοδημοκράτες του CDU, σε μια πραγματικά αμφίρροπη μάχη που άφησε τελικά στην τρίτη θέση το ακροδεξιό AFD. Η Στουτγάρδη δεν είναι Λειψία και το Φράιμπουργκ δεν είναι Δρέσδη, όπως φάνηκε και από τον εκλογικό χάρτη που είδε το φως της δημοσιότητας λίγο μετά το κλείσιμο της κάλπης. Ο πρωταγωνιστής της χθεσινής βραδιάς Cem Özdemir (Grüne) είχε κάθε λόγο να πανηγυρίζει, αν και η επόμενη μέρα είναι γι' αυτόν γεμάτη εμπόδια σε διαφορετικούς τομείς με κυρίαρχο αυτόν της οικονομίας. Η Ευρώπη διανύει στην παρούσα φάση μια κρίσιμη περίοδο με φόντο τις γεωπολιτικές αναταράξεις στη Μέση Ανατολή, στην Ουκρανία και αλλού. Το πολιτικό ημερολόγιο περιλαμβάνει κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις. Τα φώτα είναι πλέον στραμμένα στην Ουγγαρία, όπου στις 12 Απριλίου, ανήμερα του ορθόδοξου Πάσχα, θα κριθεί το πολιτικό μέλλον του Βίκτορ Όρμπαν, εντός πολιτικού που έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις με τις επιλογές του, τόσο στα ανώτερα κλιμάκια των ευρωπαϊκών θεσμών, όσο και στο εσωτερικό της χώρας του. Για την ενωμένη Ευρώπη η τελική έκβαση των εθνικών εκλογών στην Ουγγαρία αποκτά ειδικό ενδιαφέρον, σε μία χρονική συγκυρία όπου χρειάζεται μια κοινή γραμμή απέναντι στα ανοιχτά μέτωπα που επηρεάζουν κρίσιμες έννοιες όπως η σταθερότητα, η ειρήνη και η συνοχή της Ε.Ε. Από την πόλη του Πεκς ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Πέτερ Μαγιαρ εξέφρασε την αισιοδοξία του για το τελικό αποτέλεσμα, ζητώντας από το πολυπληθές ακροατήριο να δουλέψει σκληρά μέχρι την τελευταία μέρα, καθώς η χώρα μπαίνει στην τελική ευθεία προς τις κρίσιμες εκλογές. Οι πρόσφατες μετρήσεις δίνουν αναμφίβολα αέρα στα πανιά του κεντροδεξιού Tizsa, το οποίο προηγείται κατά μέσο όρο με περίπου δέκα μονάδες διαφορά από το Fidesz του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν. Οι τάσεις αυτές δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να προκαλέσουν εφησυχασμό και σιγουριά στο κόμμα που προηγείται. Εξάλλου, ο κ. Όρμπαν έχει ήδη αποδείξει ότι ξέρει να μάχεται μέχρι τέλους, ενώ στη διάρκεια των τελευταίων δεκαέξι χρόνων, οι άνθρωποι του έχουν ριζώσει για τα καλά στους αρμούς της εξουσίας. Το ενδεχόμενο πολιτικής αλλαγής συγκεντρώνει πάντως τις περισσότερες πιθανότητες. Η Ουγγαρία και η Σλοβακία δεν είναι οι μοναδικές χώρες που αντιμετωπίζουν ένα έντονο ρεύμα αντιευρωπαϊσμού. Η περίπτωση της Σλοβενίας αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα που προκαλεί ανησυχία στις Βρυξέλλες. Η χώρα βρίσκεται μόλις δύο εβδομάδες πριν τις εθνικές εκλογές (22 Μαρτίου), όπου αναμένεται να αναμετρηθούν κατά κύριο λόγο το σλοβενικό δημοκρατικό κόμμα (SDS) που ανήκει στην πολιτική οικογένεια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) και του Κινήματος Ελευθερίας (Svoboda) που ανήκει στο φιλελεύθερο χώρο. Στο εσωτερικό της χώρας καταγράφεται ένα έντονο ντιμπέιτ σχετικά με τις αντιευρωπαϊκές θέσεις του πρώην πρωθυπουργού Γιάνεζ Γιάνσα και τι αυτές μπορεί να προκαλέσουν αν επιστρέψει ο ίδιος στην πρωθυπουργία. Αν και οι απόψεις του σε μεγάλο βαθμό απάδουν του ευρωπαϊκού κεκτημένου, εντούτοις το κόμμα του παραμένει στις τάξεις της ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς. Σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στην κεντρική Ευρώπη, στη Δανία η πολιτική σύγκρουση έχει άρωμα κεντροαριστεράς, αφού στην τελική ευθεία προς τις εθνικές εκλογές της 24^ης Μαρτίου αναμετρούνται κατά βάση οι σοσιαλδημοκράτες (Α) με τους πράσινους αριστερούς (SF). Αν και μια ματιά στις μπάρες των τελευταίων μετρήσεων αρκεί, για να αντιληφθεί κανείς την πολυδιάσπαση του πολιτικού συστήματος σε αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα χώρα της Σκανδιναβίας.

H E.E βρίσκεται μπροστά σε σημαντικές πολιτικές προκλήσεις που συμπίπτουν χρονικά με τεράστια γεωπολιτικά ανοιχτά μέτωπα. Τα όσα διαδραματίζονται πέριξ του περσικού κόλπου επιβάλλουν εγρήγορση και ετοιμότητα. Σύμφωνα με αναλυτές, η διαμόρφωση ενός κοινού πλαισίου συναντίληψης και δράσης το επόμενο διάστημα είναι καθοριστική για την ανθεκτικότητα της Ε.Ε σε ένα διεθνές περιβάλλον που αλλάζει διαρκώς. Η προσαρμογή στα νέα δεδομένα είναι επιβεβλημένη για κάθε πολιτικό οργανισμό που επιδιώκει να παραμείνει βιώσιμος. Σε σύγκριση με το παρελθόν, τα αντιευρωπαϊκά πολιτικά ρεύματα έχουν γιγαντωθεί στις περισσότερες από τις χώρες-μέλη. Εξέλιξη που οι εξωτερικοί αντίπαλοι της Ε.Ε επιχειρούν να εκμεταλλευτούν για να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα και να την αποδυναμώσουν ακόμη περισσότερο. Μπορούν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί να ανταπεξέλθουν θετικά μέσα σε ένα τέτοιο διεθνές περιβάλλον και με έντονα τα σημάδια αμφισβήτησης και ροπής προς το λαϊκισμό και τα άκρα στο εσωτερικό; Πρόκειται για ένα δύσκολο στοίχημα που θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την επόμενη μέρα τη θέση της στο παγκόσμιο status quo.