Του Σπύρου Καπράλου

Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για τις κρίσιμες εθνικές εκλογές στη Γερμανία, μία χώρα που συνιστά βαρόμετρο και για την εφαρμοσμένη ευρωπαϊκή πολιτική.

Σε μία κρίσιμη διεθνή συγκυρία, με την άνοδο των αντισυμβατικών ή ακραίων δυνάμεων να μην αποτελεί μόνο ευρωπαϊκό φαινόμενο, η επιλογή που θα κάνουν στις 23 Φεβρουαρίου οι Γερμανοί αναμένεται να επηρεάσει προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση τις εξελίξεις, μέσα και έξω και από τα σύνορα της χώρας.

Την ώρα δε που ο Έλον Μασκ στηρίζει δημόσια το ακροδεξιό AFD, αυξάνονται οι αντιδράσεις κατά της Εναλλακτικής για την Γερμανία, η οποία έχει επενδύσει σε ένα ξενοφοβικό και ρατσιστικό λόγο που παραπέμπει σε μεγάλο βαθμό στο κλίμα των συγκεντρώσεων του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος την δεκαετία του 1930.

Το μεταναστευτικό παραμένει το νούμερο ένα θέμα στη διάρκεια του προεκλογικού ντιμπέιτ, με τα κόμματα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου (CDU, SPD, Die Grünen) να ανταλλάσσουν διαρκώς κατηγορίες για το σχέδιο της επόμενης μέρας.

Το δε AFD έχει πετύχει να αφήσει ένα ισχυρό αποτύπωμα και να σύρει την κεντροδεξιά σε μία πιο σκληρή θέση, τοποθετώντας στο επίκεντρο του προεκλογικού αφηγήματος την πρόθεση του για την άμεση εγκατάλειψη της Γερμανίας από τους παράνομους μετανάστες και για τη δημιουργία απροσπέλαστων συνόρων, όπως εξάλλου είχε υποσχεθεί και ο νικητής των αυστριακών εκλογών Κικλ.

Το Remigration (επαναμετανάστευση) συνιστά ένα από τα κεντρικά συνθήματα της προεκλογικής καμπάνιας του AFD, μιας πολιτικής δύναμης με μεγάλη επιρροή σε ολόκληρη την επικράτεια, αλλά με ακόμα πιο ισχυρά ερείσματα στην πρώην ανατολική Γερμανία.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, η γερμανική κεντροδεξιά συμμαχία των CDU/CSU ανεβάζει τους τόνους, ακολουθώντας μία ομολογουμένως σκληρή «γραμμή» απέναντι στους μετανάστες, αφού λαμβάνει πρωτίστως υπόψη και την κοινή γνώμη της χώρας που ζητά, στην πλειοψηφία της, καθαρές θέσεις επί του επίμαχου θέματος.

Ο αρχηγός του CDU και πιθανός νέος Καγκελάριος Φρίντριχ Μερζ τάχθηκε υπέρ της συνέχισης των απελάσεων σε καθημερινή βάση, για να δεχθεί την σκληρή κριτική από τους παραδοσιακούς του αντιπάλους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους.

Οι μεν κατηγορούν την ηγεσία των Χριστιανοδημοκρατών ότι με τη στάση της προκαλεί ρήγμα στο κοινό μέτωπο κατά της ακροδεξιάς, οι δε ότι ακολουθεί τα βήματα του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία. Κι ενώ η Γερμανία μπαίνει στην τελική ευθεία προς τις κάλπες, οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν τις τάσεις της κοινής γνώμης, οι οποίες οδηγούν στα εξής συμπεράσματα:

-Το CDU θα καταλάβει την πρώτη θέση με ποσοστά λίγο πάνω από το 30%, αλλά θα χρειαστεί εταίρο για να σχηματίσει σταθερή Κυβέρνηση.

-Το ADF, εφόσον επιβεβαιωθούν οι μετρήσεις, θα αποτελέσει τη νέα αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και σκιώδη Κυβέρνηση στη Γερμανία, με ότι αυτό σημαίνει για την επόμενη μέρα.

-Το SPD περισσότερο και Οι Πράσινοι λιγότερο, θα πληρώσουν το τίμημα των λανθασμένων επιλογών της Κυβέρνησης Σολτς.

-Οι Φιλελεύθεροι έχουν σχεδόν εξαφανιστεί, ενώ η Αριστερά είναι εγκλωβισμένη σε ένα χαμηλό βαρομετρικό.

-Το δε BSW της αριστερής Σάρα Βάγγενκνεχτ προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε έντονο ανταγωνιστικό περιβάλλον, με ποσοστά που φτάνουν το 6% (Poll of the Polls, Politico).

Εν κατακλείδι, η εκλογική αυτή μάχη είναι ιδιαίτερα κρίσιμη όχι μόνο για την Γερμανία, αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη, σε μία χρονική στιγμή που η πολιτική σταθερότητα είναι απαραίτητη, αλλά συνιστά μία δύσκολη εξίσωση για δυνατούς λύτες.