Κεντρική Φωτογραφία: Κυριάκος Μητσοτάκης, Αντώνης Σαμαρας (Πηγή: Καθημερινή)

Το περασμένο Σάββατο ο Πρωθυπουργός πήρε μία πρωτοφανή απόφαση για τα χρονικά της Νέας Δημοκρατίας και διέγραψε έναν πρώην Πρωθυπουργό, τον Αντώνη Σαμαρά. Υπουργοί, στελέχη και άλλοι όψιμοι υποστηρικτές έσπευσαν να πανηγυρίσουν ή να δικαιολογήσουν την επίμαχη κίνηση, τονίζοντας τα ηγετικά χαρακτηριστικά του ιδίου. Ίσως να μην μπορούσαν να πράξουν και διαφορετικά. Ήταν ένα γεγονός που προκάλεσε όχι μόνο θετικά, αλλά και αρνητικά συναισθήματα σε έναν κόσμο που αυτά που λέει ο Μεσσήνιος πολιτικός προσελκύουν το ενδιαφέρον του. Κοντολογίς, υπάρχει εκεί έξω ακροατήριο για τον Σαμαρά, κι αυτό έπρεπε να συνυπολογιστεί. Γι’ αυτό εξάλλου υπάρχουν πιο ψύχραιμες φωνές που μιλούν για πρωτοβουλία υψηλού ρίσκου.

Ο αντίλογος λέει πως ο Σαμαράς ξεπέρασε τα όρια. Ήταν πράγματι πολλές φορές πιο οξύς, αλλά πάντα έτσι τα έλεγε. Πέρα από τις ποιοτικές ή τις πολιτικές διαφορές, θα μπορούσαν πολλά να είχαν αποτραπεί, αν υπήρχε η σωστή επικοινωνία που θα περιόριζε τα ποσοστά αυτοσυντήρησης και στις δύο πλευρές.              

Είναι βέβαιο ότι ένα μέρος της γαλάζιας κομματικής βάσης ταυτίζεται με τις θέσεις και τις απόψεις του πρώην πρωθυπουργού. Αυτό είναι μία πραγματικότητα. Αυτό εξάλλου έδειξαν και οι μετρήσεις που διενεργήθηκαν τους τελευταίους μήνες, σύμφωνα με τις οποίες, οι παραδοσιακοί Νεοδημοκράτες αντιμετωπίζουν σε μεγάλο ποσοστό θετικά τις θέσεις του. Αυτό φανέρωσε και το πολυάριθμο ακροατήριο στην εκδήλωση του περασμένου Ιουλίου στο Πολεμικό Μουσείο, παρουσία και του Κώστα Καραμανλή.  

Θα ωφελήσει άραγε τη Νέα Δημοκρατία η απομάκρυνση του Αντώνη Σαμαρά από τις τάξεις της; Ή θα έχει μεγαλύτερο κόστος την επόμενη μέρα;

Μετά από περίπου πεντέμισι χρόνια διακυβέρνησης, με θετικές ειδήσεις, με καλές αλλά και κακές στιγμές, η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι και δεν έχει την πολυτέλεια να αντιδρά με όρους του παρελθόντος. Οι παλιές βεντέτες δεν ωφελούν.

Οι καιροί που διανύουμε είναι αντισυμβατικοί. Πολλοί πολίτες βρίσκονται στα όρια τους, δεν μπορούν να βγάλουν τον μήνα, έχουν αποστασιοποιηθεί από τα πολιτικά δρώμενα, ένα 60% εξάλλου στις πρόσφατες ευρωεκλογές δεν πήγε να ψηφίσει. Τον περασμένο Ιούνιο παραδοσιακοί γαλάζιοι ψηφοφόροι και όχι μόνο έμειναν στον καναπέ τους, αφού δεν είχαν άλλο τρόπο να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια τους, ενώ κάποιοι άλλοι έστελναν προειδοποιήσεις, μετακινούμενοι πιο δεξιά. Πρόκειται για ανησυχητικά στοιχεία που πρέπει να προβληματίσουν τους αρμόδιους περισσότερο….                                                                   

Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται σήμερα πέριξ του 25%. Με όλα αυτά που συμβαίνουν και με δεδομένη τη δύσκολη συγκυρία είναι πιθανόν σύντομα να νιώσει την ανάσα του κ. Ανδρουλάκη. Στην πολιτική, η ουσία των πραγμάτων έχει αναμφίβολα μεγαλύτερη σημασία από την επικοινωνία, ενώ σε απλά μαθηματικά, κερδίζει εκείνος που καταφέρνει να προσθέτει (και όχι να αφαιρεί), ακόμα και φωνές που έχουν επιμέρους διαφορετική προσέγγιση των πραγμάτων. Ακόμα και εκείνους που στην καθημερινότητα τους θα τους αντιμετώπιζαν αδιάφορα ή κάποιους άλλους που τους βλέπουν επιφυλακτικά ή τους περιθωριοποιούν σκόπιμα με τη φτηνή δικαιολογία ότι είναι συνομιλητές με τους «λάθος» ανθρώπους. Αυτό είναι το ζητούμενο. Αυτό έχει δείξει η σύγχρονη πολιτική ιστορία του τόπου, η σωστή στρατηγική στις εθνικές εκλογές το 1981, το 2019 ή το 2023.  Το «εμείς» και οι «άλλοι» σε καμία περίπτωση δεν ωφελεί! Εν κατακλείδι, για όσους εμπλέκονται στην πολιτική διαδικασία οφείλουν να πράττουν πάντα σύμφωνα με όσα το συμφέρον της παράταξης τους επιτάσσει. Πάντως, τα πρόσφατα γεγονότα ενισχύουν σε κάθε περίπτωση το ενδιαφέρον για τις πολιτικές εξελίξεις...