Ευρωπαϊκή Ένωση διανύει μια ιδιαίτερα αντισυμβατική περίοδο με μεγάλες αναταράξεις και σημαντικές προκλήσεις που επηρεάζουν τις τοπικές κοινωνίες. Το κλίμα αβεβαιότητας που κυριαρχεί σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης, η έλλειψη ελπίδας στους νέους και η αναζήτηση εναλλακτικών για ένα καλύτερο και βιώσιμο μέλλον επηρεάζουν σε κάθε περίπτωση και τις εκλογικές τάσεις. Αν και στη Γαλλία απετράπη την τελευταία στιγμή η ανάληψη της διακυβέρνησης από το RN της Μαρί Λεπέν, εντούτοις κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός πως η ακροδεξιά παραμένει ισχυρή, αναμένοντας ένα στραβοπάτημα των πολιτικών αντιπάλων για να πάρει με την πρώτη δυνατή ευκαιρία τη ρεβάνς. Σε εθνικό επίπεδο, τα κόμματα που χαρακτηρίζονται λαϊκίστικα και ακραία έχουν εκμεταλλευτεί τη δύσκολη συγκυρία με τα ανοιχτά μέτωπα σε διαφορετικά επίπεδα, αυξάνοντας τη δυναμική τους σε πολλά κράτη-μέλη. Δεν ήταν μόνο η περίπτωση της Ολλανδίας, όπου το κόμμα του Βίλντερς πέτυχε μια σημαντική νίκη και κατάφερε με τη βοήθεια και άλλων πολιτικών σχηματισμών να συνθέσει ένα κυβερνητικό σχήμα. Στην Αυστρία το κόμμα του κ. Κικλ αφού πέτυχε μια έστω και δύσκολη νίκη στις ευρωεκλογές του Ιουνίου, θα επιχειρήσει σε ενάμιση μήνα από τώρα να κόψει πρώτο το νήμα στις κρίσιμες εθνικές εκλογές. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι παρατάξεις του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου δεν έχουν κοινή γραμμή έκφρασης, ενώ σε πολλές περιπτώσεις καταγράφονται και εμφύλιες συγκρούσεις. Παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις και τις επιμέρους διαφωνίες, πολύ πρόσφατα σχηματοποιήθηκε μια νέα πολιτική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι «Πατριώτες για την Ευρώπη», οι οποίοι επιχειρούν πλέον να αφήσουν το δικό τους στίγμα με ισχυρή εκπροσώπηση στα έδρανα του Ε.Κ. Στην αντίπερα όχθη, οι λεγόμενες φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις, αλλά και η ηγεσία των ευρωπαϊκών θεσμών έχουν μπροστά τους ανηφορικό δρόμο και μία ατζέντα, η διαχείριση της οποίας προϋποθέτει σχέδιο, συντονισμό και αποτελεσματικότητα. Οι επόμενες λίγες εβδομάδες είναι μια καλή ευκαιρία να "ξεφύγουν" μέσα στη ραστώνη του καλοκαιριού. Ωστόσο, από το Σεπτέμβριο αρχίζουν τα δύσκολα. Οι εξελίξεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, η διαμόρφωση της νέας αναθεωρημένης Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, η ενέργεια , η αύξηση στις τιμές των προϊόντων, η θωράκιση του κοινωνικού κράτους, η πράσινη μετάβαση είναι κάποια από τα σημαντικά θέματα που βρίσκονται στις προτεραιότητες της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας. Θα μπορέσει άραγε η Ευρώπη να επιδείξει ανθεκτικότητα και ταυτόχρονα να προσφέρει ουσιαστικές λύσεις; Το στοίχημα είναι μεγάλο, όπως και οι προσδοκίες των πολιτών.