«Αυτό που συμβαίνει είναι πρωτόγνωρο και δεν έχει ξανασυμβεί. Δηλαδή να είναι ένας πρωθυπουργός, κυρίαρχος πέντε χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας και η αντιπολίτευση στην παρούσα φάση να βρίσκεται σε τρικυμία και πολυδιασπασμένη», έλεγε πρόσφατα κορυφαίος παράγοντας της οικονομικής ζωής του τόπου. Είχε απόλυτο δίκιο. Αυτή είναι σήμερα η πραγματικότητα στην ελληνική πολιτική σκηνή. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι απόλυτα κυρίαρχος, παρά τα όποια λάθη και παραλείψεις της Κυβέρνησης, κατευθύνεται προς τις ευρωκλογές έχοντας σίγουρη την πρώτη θέση και με διαφορά και βάζει τις βάσεις για μια τρίτη τετραετία. Στην άλλη όχθη του ποταμού, το ΠΑΣΟΚ και ο Σύριζα αδυνατούν να αναπτύξουν μια σοβαρή δυναμική και αναλώνονται στο ποιος απλά θα κατακτήσει την δεύτερη θέση. Όμως αυτό δεν είναι το ζητούμενο. Η στόχευση τους θα έπρεπε να είναι πιο αισιόδοξη και να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες για μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία, δηλαδή την ύπαρξη μιας ισχυρής αξιωματικής αντιπολίτευσης, ως βασικού πυλώνα του πολιτικού συστήματος. Σε κάθε περίπτωση η σχηματοποίηση μιας σοβαρής εναλλακτικής πρότασης θα αύξανε τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις, θα βελτίωνε την ποιότητα του πολιτικού διαλόγου, σε μία εποχή που τα μέτωπα μέσα και έξω από τη χώρα ανοίγουν το ένα μετά το άλλο και οι δείκτες αβεβαιότητας για το μέλλον έχουν χτυπήσει κόκκινο. Με τα σημερινά δεδομένα, κανείς πολιτικός οργανισμός που κάθεται στα έδρανα της Βουλής, αριστερά της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να διαδραματίσει το σημαντικό αυτό ρόλο και να απειλήσει δημοσκοπικά και ουσιαστικά το κυβερνών κόμμα. Η συνένωση δυνάμεων αποτελεί πλέον μονόδρομο για την κεντροαριστερά του σήμερα. Αναμφίβολα είναι ένα δύσκολο project και για να στεφθεί με επιτυχία, χρειάζεται όλοι οι εμπλεκόμενοι να κάνουν υποχωρήσεις, να συνεννοηθούν και το κυριότερο να βάλουν το «εμείς» πάνω από το «εγώ». Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν πως αυτή η διαδικασία πρέπει να ξεκινήσει αμέσως μετά τις ευρωεκλογές, ανεξαρτήτου αποτελέσματος. Φτάνει βέβαια να βρεθεί και η συγκολλητική ουσία που θα επιτρέψει στους σημερινούς ανταγωνιστές να δουν την πολιτική τους επιβίωση και την αυριανή τους παρουσία στα πολιτικά πράγματα μέσα από ένα διαφορετικό φακό και χωρίς τις παρωπίδες του παρελθόντος. Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος τους, αφού η απόσταση που πρέπει να καλύψουν είναι τεράστια. Ας κάνουν κάτι από τον ερχόμενο Ιούνιο, γιατί αν αποτύχουν κάποιοι άλλοι θα καταλάβουν κάποια στιγμή τη θέση τους, ίσως ακόμα και από τα δεξιά.