Το ΠΑΣΟΚ μετά από πολύ καιρό και ισχυρές αναταράξεις έγινε πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων. Η εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη της νέας ηγεσίας συνιστά μια καλή ευκαιρία για συσπείρωση, για επανεκκίνηση και για να διεκδικήσει το τρίτο κοινοβουλευτικό κόμμα κάτι καλύτερο την επόμενη μέρα, αναζητώντας εκ νέου το ρόλο του ρυθμιστή των εξελίξεων ως ένας εκ των πυλώνων του πολιτικού συστήματος στα χρόνια της μεταπολίτευσης.

Το εγχείρημα δεν είναι απλό, αντιθέτως είναι πολύ σύνθετο, αλλά σίγουρα τα όσα συμβαίνουν στη Χαριλάου Τρικούπη μετά και την εμπλοκή του Γιώργου Παπανδρέου αναμένεται να επηρεάσουν τις ισορροπίες, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι επόμενες εθνικές εκλογές θα πραγματοποιηθούν με αναλογικό σύστημα. Αξίζει κανείς να τονίσει πως οι επικρατέστεροι υποψήφιοι καταγράφουν διαφορετικές προσεγγίσεις για τον προσανατολισμό του ΠΑΣΟΚ και διατηρούν τις προσωπικές τους απόψεις για το τι σημαίνει στην πραγματικότητα η «προοδευτική διακυβέρνηση».

Μετά από μία μακρά περίοδο που το κόμμα αυτό βρέθηκε σε ένα βαρομετρικό χαμηλό, πληρώνοντας κατά κύριο λόγο τις συνέπειες της ένταξης της χώρας στα σκληρά μνημόνια, το βάρος, στη βάση ενός ευέλικτου και ανθεκτικού στρατηγικού σχεδιασμού, χρειάζεται να δοθεί στη διεύρυνση της απήχησης στην κοινωνία και στην ανάκτηση των δεσμών με τα ευρεία λαϊκά στρώματα που έφεραν το ΠΑΣΟΚ στο προσκήνιο και το οδήγησαν σε μεγάλες εκλογικές νίκες τις προηγούμενες δεκαετίες.

Για να συμβεί αυτό χρειάζεται ο νικητής των εκλογών να μπορέσει να συνθέσει, να ενώσει και να εμπνεύσει. Η συγκεκριμένη προτεραιότητα καθίσταται επιτακτική, αν θέλει στο επέκεινα της εσωκομματικής μάχης το Κινάλ να παίξει έναν πιο εποικοδομητικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις, αφού η απλή αναλογική μπορεί και ενδέχεται να οδηγήσει σε κυβερνήσεις συνεργασίας.

Η Νέα Δημοκρατία μπορεί να ελπίζει για έναν αξιόπιστο κυβερνητικό εταίρο μόνο στην περίπτωση εκλογής του κ. Λοβέρδου. Όσον αφορά στον Νίκο Ανδρουλάκη που απέδειξε από τη συλλογή υπογραφών πως διαθέτει ισχυρά ερείσματα στον κομματικό μηχανισμό και στη βάση, διατηρεί μια διαφορετική αντίληψη για το ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας. Για πολλούς πολιτικούς αναλυτές η εμφάνιση του Γιώργου Παπανδρέου στο προσκήνιο έκανε το όλο εγχείρημα πιο ελκυστικό.    

Λαμβάνοντας υπόψη τα πολιτικά χαρακτηριστικά του πρώην πρωθυπουργού πρέπει κανείς να βάλει στη συζήτηση κάποια στοιχεία που θα επηρεάσουν το υπό διαμόρφωση πολιτικό τοπίο. Η Νέα Δημοκρατία, στην περίπτωση εκλογής Παπανδρέου, δεν θα έχει το περιθώριο να αναζητήσει κυβερνητικές συμμαχίες στην κεντροαριστερά, γεγονός που καθιστά τον αισιόδοξο στόχο της αυτοδυναμίας μονόδρομο. Για τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η επικράτηση του κ. Παπανδρέου σηματοδοτεί έναν νέο σκληρό ανταγωνισμό με το ΠΑΣΟΚ, καθώς μπορεί να προκαλέσει ρήγμα στο Σύριζα και να προσελκύσει ψηφοφόρους με τα λεγόμενα αντιδεξιά χαρακτηριστικά. Οι δύο συγκεκριμένοι πόλοι θα μπορούσαν υπό προϋποθέσεις να επιδιώξουν τη συνεργασία. Ωστόσο, το ζητούμενο είναι ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο, δηλαδή αν θα δεχόταν ο κ. Παπανδρέου να ακολουθήσει ένα εγχείρημα υπό τον κ. Τσίπρα, ή αν θα περίμενε μια ενδεχόμενη συσπείρωση των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ στο άμεσο μέλλον για να διαπραγματευτεί από θέση ισχύος. Ωστόσο, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και μια άλλη σοβαρή παράμετρος, ότι δηλαδή η σκληρή κομματική βάση του ΠΑΣΟΚ του 6% απορρίπτει διαρρήδην μια συνεργασία με τον Σύριζα.     

Το βέβαιο είναι ότι στο ΠΑΣΟΚ βλέπουν πλέον μπροστά τους τη μεγάλη ευκαιρία για ένα δυναμικό come back του χώρου, σε μία χρονική συγκυρία που η σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη κερδίζει έδαφος. Το εγχείρημα είναι ιδιαίτερα περίπλοκο, αλλά στο τέλος της ημέρας κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ακόμη και το πιο αισιόδοξο σενάριο για τη Χαριλάου Τρικούπη, να αποτελέσει δηλαδή έναν ρυθμιστή ή και πρωταγωνιστή των εξελίξεων.    

Ποιος είναι ο Σπύρος Καπράλος

Ο Σπύρος Καπράλος σπούδασε Τηλεόραση και Ραδιόφωνο στο πανεπιστήμιο του Salford της Μεγάλης Βρετανίας. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο από το ίδιο πανεπιστήμιο στις Πολιτικές Επιστήμες. Συμμετείχε στο πρόγραμμα Socrates και εξειδικεύθηκε στα Digital Media στο Furtwangen Universität της Γερμανίας. Επίσης, κατέχει τίτλο Μ.Α στην Ποιοτική Δημοσιογραφία και τις Νέες Τεχνολογίες (με distinction) από το European Communication Institute (ECI) και το Donau Universität Krems της Αυστρίας. Έχει εξειδικευθεί στην Επικοινωνιακή Διαχείριση Κρίσεων στο ΕΚΠΑ.

Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ. Εργάστηκε σε εφημερίδες, στο διαδίκτυο, στο δημόσιο ραδιόφωνο και στη δημόσια τηλεόραση. Το 2014, το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Βασιλείου Μπότση του απένειμε τιμητική διάκριση για την παρουσία του στο πολιτικό ρεπορτάζ.

Την περίοδο 2012-2015 διετέλεσε διευθυντής του γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, ενώ από το 2016 έως το 2018 ήταν επικεφαλής του Γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας στη Βουλή. Επιπλέον, εργάστηκε στο Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Οικονομικών. Είναι επικεφαλής του ΠΜΣ Θεσμοί, Επικοινωνία και Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Επικοινωνίας και διδάσκει Political Communication in European Sphere στα μεταπτυχιακά προγράμματα του Ινστιτούτου.

Μιλάει Αγγλικά και Γερμανικά.