Σε μια χώρα όπου τα ερωτήματα κατά κύριο λόγο είναι ρητορικά, και οι όποιες ουσιαστικές απαντήσεις ανάγονται στις καλένδες, αλλά και όταν δίνονται έχουν έναν θεωρητικό χαρακτήρα, έχει φτάσει η στιγμή όπου η χάραξη ενός οδικού χάρτη με ουσία και συνέχεια είναι απαιτητά. Είναι σαφές ότι αυτό απαιτείται από το πολιτικό σκηνικό της χώρας, μέχρι την υγεία και από το εξοπλιστικό πρόγραμμα, μέχρι την παιδεία.

Το αντικείμενο όμως αυτού του σημειώματος είναι εξειδικευμένο και προσανατολισμένο σε μια από τις αναπτυξιακές επιλογές που έχει η Ελλάδα. Επιλογή ουσίας, βιώσιμη και όχι αναπαραγωγή θεωρημάτων με βάσει τις επιδοτήσεις, τα κρατικά έργα και τα μοντέλα του πτωχευμένου παρόντος.
Σ'αυτό το πλαίσιο διεξήχθη το 1st International Digital Business Colloquium, με θέμα: “Silicon Valley, Berlin or London? Greece. The alternative model” από το Εμπορικό & Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών, σε συνεργασία με την one9six, δίνοντας το έναυσμα σε έναν δυναμικό και ουσιαστικό διάλογο μεταξύ των εταιριών, των χρηματοδοτικών σχημάτων, της κρατικής διοίκησης και του πανεπιστημίου.

Ο στόχος του Συνεδρίου ήταν σαφέστατος, να διερευνήσει τις συνθήκες, τα μέτρα, τα κίνητρα και το νομικό πλαίσιο, που πρέπει να υιοθετηθούν προκειμένου η Ελλάδα να αποκτήσει το μοντέλο, εκείνο, ανάπτυξης ώστε να καταστεί μια βιώσιμη εναλλακτική πρόταση απέναντι στο Σαν Φρανσίσκο, στο Βερολίνο, στο Λονδίνο και στη Στοκχόλμη.

Τελικά, μπορεί η Ελλάδα να προσφέρει μια εναλλακτική πρόταση, αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματά της και βελτιώνοντας τα μειονεκτήματα; Απαντήσεις δόθηκαν, απόψεις καταγράφηκαν και ένας "οδικός χάρτης" δέκα σημείων αποτυπώνει την εικόνα του σήμερα και δίνει το έναυσμα για δράσεις και συμπεριφορές από την Πολιτεία, τους φορείς αλλά και τους επιχειρηματίες που θα δημιουργήσουν πραγματικές συνθήκες ορθής λειτουργίας του επιχειρείν και της ανάπτυξης.

Ο οδικός χάρτης σχηματοποιήθηκε και συγκεκριμενοποιήθηκε και θα οδηγήσει σε ειδικά θεματικά workshops ολοκληρώνοντας έναν κύκλο με το 2o International Digital Business Colloquium σε ένα χρόνο από σήμερα.

1. Κατατέθηκε ολοκληρωμένη συγκριτική πρόταση-μελέτη, σε σχέση με φορολογικά καθεστώτα και τα κίνητρα που παρέχονται σε San Francisco, Λονδίνο και Βερολίνο αλλά και σε άλλες κοιτίδες επιχειρηματικότητας σε νέους επιχειρηματίες και σε επιχειρηματίες καινοτομίας. Η απάντηση στο ερώτημα ποιο μοντέλο πρέπει να ακολουθήσουμε ήταν σαφής: Το δικό μας μοντέλο!

2. Στην Ελλάδα βιώνουμε ένα ολοκληρωτικά ασταθές επιχειρηματικό και πολιτικό πλαίσιο και στα 3 επίπεδα, εργασίας, φορολογίας και ασφάλειας. Άμεση μετατροπή!

3. Οφείλουμε όλοι και από όποιο σημείο δράσης βρισκόμαστε είτε ακαδημαϊκής, είτε επιχειρηματικής, είτε πολιτικής, να συνεννοηθούμε.

4. Οφείλουμε να αναπτύξουμε στο έπακρο και στην ουσία τους και όχι σε επιφανειακό lifestyle επίπεδο δύο βασικές έννοιες: networking και collaboration.

5. Οφείλουμε να αποποινικοποιήσουμε το ρίσκο και την αποτυχία. Είναι βασικά στοιχεία του παιχνιδιού της καινοτομίας και της ανάπτυξης.

6. Επιτέλους πρέπει να δούμε κυβερνητικές πρωτοβουλίες που να υλοποιούνται.

7. Ο λόγος όλων των εμπλεκόμενων στο παιχνίδι της ανάπτυξης θα πρέπει να είναι βραχυπρόθεσμος και όχι θεωρητικά μακροπρόθεσμος μέσα από ρητορικά σχήματα. Χρειαζόμαστε άμεσα quick wins!

8. O επιχειρηματικός λόγος οφείλει να αποκτήσει πολιτική χροιά και διάσταση και να απαγκιστρωθεί από άγονες και στείρες τεχνοκρατικές προσεγγίσεις ή κρατικοδίαιτες λογικές. Πρέπει να εμπνεύσει!

9. Η κοινωνία οφείλει να αποκτήσει δυνατή σχέση – να εκπαιδευθεί - με την επιχειρηματικότητα και όχι να την θέτει απέναντί της.

10. Τέλος, η Ελλάδα επιβάλλεται να παίξει έναν ρόλο διεθνούς Digital Innovation Hub! Χώρος συγκέντρωσης καινοτόμου εργασιακού δυναμικού, το οποίο να εξάγει γνώση. Ας κάνουμε ουσιαστικό σύμμαχο τις γεωπολιτικές και κλιματολογικές συνθήκες και όχι απλό διαφημιστικό εύρημα!

Είναι αυτονόητο ότι και τα δέκα σημεία δεν έχουν καμία αξία αν δεν προϋπάρξει το 2. Και μάλιστα, αν δεν σταματήσει η κάθε ελληνική κυβέρνηση να ποινικοποιεί την επιχειρηματικότητα.

Τέλος, πρέπει έστω και κατόπιν εορτής, οι Ελληνες υπουργοί να αποκτήσουν αυτογνωσία, αναγνωρίζοντας τα όρια της γνώσης τους, τα όρια της γνώσης των κομματικών επιλογών τους σε διοικητικό και στελεχιακό επίπεδο και να αποφασίσουν να ακούσουν.

Η έλλειψη γνώσης οδηγεί σε επανανακάλυψη της πυρίτιδας και δεν το έχουμε ανάγκη. Ήρθε η ώρα να ακούσουμε και να μελετήσουμε τους επιτυχημένους, γιατί εμείς αποτύχαμε. Τότε μόνο μπορούμε να διαμορφώσουμε και το δικό μας μοντέλο ανάπτυξης.

Πηγή: real.gr