Ο χρονικός ασυγχρονισμός αποτελεί, βάσει όσων αντιλαμβάνεται η στήλη, θεμέλιο λίθο του σχεδίου της ΤτΕ, για τιτλοποιήσεις NPEs, μέσω Asset Management Company (AMC).

Μόνο έτσι επιτυγχάνεται από-αναγνώριση των τιτλοποιημένων δανείων, κατά την ολοκλήρωση της συναλλαγής, με μετάθεση της εγγραφής ζημιάς σε βάθος επταετίας.

Κλειδί για να ετεροχρονιστεί η ζημιά αποτελεί το ύψος και ο χειρισμός της κρατικής εγγύησης, που προβλέπεται να λάβει η AMC. Η εγγύηση στο σχέδιο της ΤτΕ δεν συνδέεται με τους senior notes, όπως στο πρόγραμμα «Ηρακλής». Παραμένει αυτόνομη και ονομαστική για την κάθε τιτλοποίηση.

Αν το ύψος της είναι τέτοιο, που να επιτρέπει στους επενδυτές να «μπιντάρουν» το 50% συν μια των senior notes ομολογιών καθώς και «φέτας» των mezzanine κοντά στα επίπεδα της ονομαστικής τους αξίας, τα υπόλοιπα «κουμπώνουν» εύκολα.

Η τράπεζα γράφει μικρή ζημιά κατά τη μεταβίβαση και ταυτόχρονα προχωρά στην από-αναγνώριση του χαρτοφυλακίου, μειώνοντας τα NPEs. Ταυτόχρονα, ξεκινά να πληρώνει ετήσιο ασφάλιστρο κινδύνου έναντι της εγγύησης.

Τα λεφτά από τις παραπάνω καταβολές προτείνεται να συγκεντρώνονται σε ένα «κουμπαρά», ο οποίος θα αντικρύζει τις εγγυήσεις.

Έτσι, όταν θα αρχίσει να διαφαίνεται (σ.σ. συνήθως μετά το δεύτερο έτος) σοβαρή απόκλιση, μεταξύ των καθαρών εισπράξεων (σ.σ. μετά τις προμήθειες των servicers) και του πλάνου χρηματοροών, θα υπάρχουν κεφάλαια στον «κουμπαρά» για να καλυφθεί η διαφορά.

Επιπρόσθετα, οι τράπεζες θα συμψηφίζουν ίσης αξίας με τις σταδιακές ζημιές αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις (DTC), έναντι του Δημοσίου.

Αν είναι έτσι, πρόκειται για ιδιοφυής λύση.

Τα NPEs μειώνονται με την ολοκλήρωση της συναλλαγής τιτλοποίησης, η ζημιά ετεροχρονίζεται και διασπάται με τέτοιο τρόπο, ώστε, αφενός να παρέχεται δυνατότητα συγκέντρωσης μετρητών στον «κουμπαρά» μέχρι να διαπιστωθούν αποκλίσεις, αφετέρου να επιτρέπεται η σταδιακή διαγραφή DTC.

Λογιστικά, αλλά και σε επίπεδο cash flow, το σχήμα κάνει νόημα. Υπάρχουν, όμως, δεκάδες κρίσιμες λεπτομέρειες, που καλείται να εξετάσει για λογαριασμό της κυβέρνησης η Lazard. Εφόσον υιοθετηθεί από την κυβέρνηση θα παρουσιασθεί αναλυτικά το πλαίσιο.

Σήμερα ολοκληρώνονται και οι παρουσιάσεις των βασικών αξόνων του σχεδίου στους CEOs των τεσσάρων συστημικών τραπεζών και ξεκινούν οι παρουσιάσεις σε επιλεγμένους επενδυτές.

Παγκρήτια-Q-quant: Η Q-Quant φέρεται να υπέβαλε την καλύτερη προσφορά για την αγορά φέτας mezzanine και junior notes της τιτλοποίησης Castor καθώς και για την ανάληψη διαχείρισης των υπόλοιπων ενυπόθηκων NPEs της τράπεζας.

Ως εκ τούτου, βρίσκεται σε συζητήσεις με την Παγκρήτια που εφόσον ευοδωθούν θα οδηγήσουν στην υπογραφή SPA.

Σκλαβενίτης: Ένα μεγάλο μέρος της βελτίωσης των EBITDA χρήσης 2019 του ομίλου Σκλαβενίτης οφείλεται στην υιοθέτηση του IFRS 16. Με το νέο πρότυπο ενσωματώθηκαν στα πάγια υποχρεώσεις λειτουργικών μισθώσεων 909 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 840,5 εκατ. ευρώ είναι μακροπρόθεσμες.

Οι αποσβέσεις αυξήθηκαν κατά 80,5 εκατ. ευρώ στα 115 εκατ. ευρώ και τα EBITDA εκτινάχθηκαν στα 174,4 εκατ. ευρώ από 17,5 εκατ. ευρώ το 2018.

Σκλαβενίτης ΙΙ: Υπό το παραπάνω πρίσμα, το μεγάλο στοίχημα της απόκτησης της Μαρινόπουλος δεν έχει ακόμη κερδηθεί.

Με μακροπρόθεσμο δανεισμό 747,3 εκατ. ευρώ, υποχρεώσεις λειτουργικών μισθώσεων 909 εκατ. ευρώ και ταμειακά διαθέσιμα 128 εκατ. ευρώ, ο όμιλος παραμένει υπερδανεισμένος.

Χαρακτηριστικό είναι ότι με καθαρές ταμειακές ροές από λειτουργικές δραστηριότητες 110 εκατ. ευρώ και capex 51,5 εκατ. ευρώ χρειάστηκε να αυξήσει το δανεισμό του κατά 15 εκατ. ευρώ και να μειώσει τα ταμειακά του διαθέσιμα κατά 6,5 εκατ. ευρώ, για να εξοφλήσει υποχρεώσεις μισθώσεων 78 εκατ. ευρώ.