Δύο απλές παράμετροι που συχνά αγνοούνται, μετατρέπονται σε μείζονες παράγοντες κινδύνου για την οδική ασφάλεια και την κερδοφορία των ασφαλιστικών προγραμμάτων.

Ως επαγγελματίες της ασφάλισης, συχνά εστιάζουμε στα πολύπλοκα συστήματα ADAS, στην τηλεματική και στα «έξυπνα» αυτοκίνητα, αναζητώντας τους παράγοντες που διαμορφώνουν τον κίνδυνο. Ωστόσο, αρκετές φορές ο κίνδυνος κρύβεται στα βασικά. Στην προκειμένη περίπτωση, σε τέσσερα σημεία επαφής του οχήματος με τον δρόμο, συνολικής επιφάνειας όχι μεγαλύτερης από τέσσερις παλάμες. Η κατάσταση των ελαστικών των πελατών σας είναι άμεσος δείκτης της ποιότητας του κινδύνου που αναλαμβάνετε και δύο συχνά παραμελημένες εργασίες, η ευθυγράμμιση και η ζυγοστάθμιση, αποτελούν τους σιωπηλούς υπονομευτές της ασφάλειας.

Η ευθυγράμμιση και η γεωμετρία του οχήματος

Η ευθυγράμμιση καθορίζει τη γωνία με την οποία οι τροχοί έρχονται σε επαφή με το οδόστρωμα. Όταν αυτή η γωνία μεταβληθεί, ακόμη και ελάχιστα, το βάρος του οχήματος δεν κατανέμεται σωστά στο πέλμα του ελαστικού. Το αποτέλεσμα είναι άνιση φθορά, συνήθως στα εσωτερικά ή εξωτερικά άκρα του ελαστικού.

Η κακή ευθυγράμμιση δεν επηρεάζει μόνο τα ελαστικά. Μπορεί να προκαλέσει αστάθεια στο τιμόνι, απόκλιση πορείας και μειωμένο έλεγχο σε υψηλές ταχύτητες. Σε ακραίες περιπτώσεις, η απώλεια πρόσφυσης μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα απώλειας ελέγχου, ιδιαίτερα σε απότομο φρενάρισμα ή σε ολισθηρό δρόμο.

Η ζυγοστάθμιση και η σταθερότητα

Στον αντίποδα, η ζυγοστάθμιση αφορά την ομοιόμορφη κατανομή μάζας στον τροχό. Όταν ένας τροχός δεν είναι σωστά ζυγοσταθμισμένος, δημιουργούνται μικροκραδασμοί κατά την περιστροφή, οι οποίοι αυξάνονται με την ταχύτητα. Αυτοί οι κραδασμοί επιβαρύνουν την ανάρτηση, μειώνουν την επαφή του ελαστικού με το δρόμο και οδηγούν σε ανομοιόμορφη φθορά.

Ο οδηγός συχνά αντιλαμβάνεται το πρόβλημα μόνο ως “τρέμουλο” στο τιμόνι. Στην πραγματικότητα, όμως, η πρόσφυση μειώνεται και η απόδοση του φρεναρίσματος επηρεάζεται.

Ο οικονομικός & ασφαλιστικός αντίκτυπος

Η άμεση συνέπεια της παραμέλησης αυτών των εργασιών είναι η δραματική μείωση του χρόνου ζωής των ελαστικών. Ένα όχημα με κακή ευθυγράμμιση μπορεί να «φάει» ένα σετ καινούργιων ελαστικών σε λιγότερο από 10.000 χιλιόμετρα, παρουσιάζοντας έντονη φθορά στην εσωτερική ή εξωτερική πλευρά του πέλματος. Αυτό μεταφράζεται σε άμεσο οικονομικό βάρος για τον πελάτη, το οποίο συχνά οδηγεί σε αναβολή της αντικατάστασης των φθαρμένων ελαστικών ή στην επιλογή φθηνότερων, αμφιβόλου ποιότητας λύσεων.

Για τον ασφαλιστικό κλάδο, ένα όχημα που κυκλοφορεί με ανομοιόμορφα φθαρμένα ελαστικά αποτελεί μια «κινητή βόμβα» απαιτήσεων αποζημίωσης. Η ανομοιόμορφη φθορά μειώνει δραστικά την πρόσφυση, ιδιαίτερα σε βρεγμένο οδόστρωμα, αυξάνοντας εκθετικά τον κίνδυνο υδρολίσθησης (aquaplaning). Επιπλέον, αυξάνει σημαντικά την απόσταση φρεναρίσματος. Σε μια έκτακτη ανάγκη, τα λίγα επιπλέον μέτρα που χρειάζεται ένα κακοσυντηρημένο όχημα για να ακινητοποιηθεί είναι συχνά η διαφορά μεταξύ μιας τρομάρας και μιας σοβαρής υλικής ζημιάς ή σωματικής βλάβης που θα επιβαρύνει το loss ratio του χαρτοφυλακίου μας.

Ο ρόλος σας ως ασφαλιστικός σύμβουλος

Η κατανόηση αυτών των τεχνικών ζητημάτων δεν είναι πολυτέλεια, αλλά εργαλείο για τον σύγχρονο διαμεσολαβητή. Η συζήτηση κατά την ανανέωση του συμβολαίου δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στις καλύψεις. Μια ερώτηση προς τον πελάτη για το πότε έκανε τελευταία φορά έλεγχο ευθυγράμμισης, ειδικά αν παραπονιέται ότι το αυτοκίνητο «τραβάει» δεξιά ή αριστερά, αναβαθμίζει τον ρόλο του ασφαλιστή από απλό πωλητή σε σύμβουλο διαχείρισης κινδύνου.

Εν κατακλείδι, η προτροπή των πελατών για τακτικό έλεγχο ευθυγράμμισης και ζυγοστάθμισης δεν είναι μια μηχανική συμβουλή, αλλά μια στρατηγική κίνηση πρόληψης. Προστατεύει την τσέπη του πελάτη από πρόωρες αντικαταστάσεις ελαστικών και, κυρίως, θωρακίζει το ασφαλιστικό χαρτοφυλάκιο από ζημιές που θα μπορούσαν εύκολα να είχαν αποφευχθεί.