Έχοντας διανύσει για αρκετό χρονικό διάστημα μια περίοδο αβεβαιότητας λόγω των συνθηκών του COVID 19 και μετά από δυο lock down, φτάσαμε αισίως στο μέσον του καλοκαιριού. Με δεδομένο τη χαλάρωση - άρση των περιοριστικών μέτρων, η λέξη διακοπές είναι σίγουρα κάτι που μας «φέρνει το χαμόγελο στα χείλη». Οι διακοπές, ως περίοδος καθορισμένης αργίας κατά την οποία σταματούμε να κάνουμε ό,τι κάναμε καθημερινά και πράττουμε κάτι διαφορετικό, μας αποφορτίζουν και μας κάνουν ευδιάθετους.

Οι καλοκαιρινές διακοπές, ειδικότερα την περίοδο του Αυγούστου, ο οποίος είναι ο κατεξοχήν μήνας της ξεκούρασης, είναι η περίοδος που όλοι περιμένουμε προκειμένου να αποστασιοποιηθούμε από την εργασιακή και τετριμμένη καθημερινότητα, να αλλάξουμε προσλαμβάνουσες παραστάσεις, με αφορμή τα ταξίδια και να περάσουμε ποιοτικό χρόνο με την οικογένεια μας, τους ανθρώπους που μας αγαπούν, να έρθουμε κοντά με τα οικεία μας πρόσωπα.

Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι διακοπές είναι απαραίτητες τόσο για την ψυχική όσο και για τη σωματική μας υγεία, την πνευματική μας ανάταση. Η ανάπαυλα αυτή, όταν συνδυάζεται με μια οποιαδήποτε μορφής εορτή, κοσμική, κοινωνική, θρησκευτική, πολλαπλασιάζει τα οφέλη για τον άνθρωπο. Κάτω από το πνεύμα αυτό γίνεται κατανοητή η φράση του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου Δημόκριτου του Αβδηρίτη (470-370 π.Χ.) -την οποία επαναλαμβάνει ο Άγιος Αμφιλόχιος Ικονίου- ότι: «βίος ανεόρτιος, μακρά οδός απανδόχευτος». Δηλαδή εάν η ζωή μας δεν συνοδεύεται από εορτές και την ανάπαυλα που προϋποθέτουν, τότε είναι σα να πορευόμαστε, χωρίς να έχουμε κάποιο πανδοχείο να ξαποστάσουμε, να ξεκουραστούμε.

Ειδικά κατά τις καλοκαιρινές διακοπές η διάθεση μας είναι καλύτερη όχι μόνο λόγω της ξεκούρασης αλλά και διότι, όπως σημειώνεται ιατρικώς, ο ήλιος το καλοκαίρι συμβάλλει στην αύξηση της βιταμίνης D, όπως επίσης στην παραγωγή ενδορφινών και σεροτονίνης, οι οποίες δημιουργούν ένα αίσθημα χαράς και ευφορίας στον άνθρωπο.

Τι γίνεται όμως με τον ασφαλιστή;;; ο Ασφαλιστής κάνει διακοπές;;;

Συχνά γίνεται αναφορά στο χώρο μας για το πόσο η τεχνολογία έχει συμβάλλει να αισθανθούμε ανεξάρτητοι καθώς, με ένα κινητό τηλέφωνο ή ένα tablet-laptop, μπορούμε να διεκπεραιώσουμε άψογα την εργασία μας, όπου κι αν βρισκόμαστε. Την ίδια στιγμή το κινητό λειτουργεί ως η μεγαλύτερη παγίδα για τον ασφαλιστή και ειδικά την περίοδο των διακοπών. Είναι αλήθεια ότι κάνουμε ένα από τα πιο απαιτητικά και δύσκολα επαγγέλματα, όσο και αν η συγκεκριμένη τοποθέτηση ξενίζει σε πολλούς.

Ο επαγγελματίας ασφαλιστής είναι αυτός που στέκεται πάντα δίπλα στον πελάτη και καλείται να είναι πάντα διαθέσιμος να δώσει λύσεις και να εξυπηρετήσει. Άλλωστε αυτό τον κάνει να ξεχωρίζει από το σύνολο. Όμως με το δεδομένο αυτό δημιουργείται πολλές φορές η λανθασμένη εντύπωση στους πελάτες ότι ο ασφαλιστής «πρέπει να είναι εκεί, όποτε και όποια στιγμή τον ζητήσουν, κατάλληλη και λιγότερο κατάλληλη», ακόμη κι αν ο τελευταίος βρίσκεται σε περίοδο διακοπών. Με τη σκέψη αυτή και υπό το βάρος των ενοχών, μη συμβεί κάτι και δε μπορέσει να ανταποκριθεί στην κλήση του πελάτη, δεν είναι λίγες οι φορές που μένει προσκολλημένος στο κινητό τηλέφωνο, στο διαδίκτυο, την ώρα που η οικογένεια του θέλει να περάσει στιγμές χαλάρωσης, την περίοδο των διακοπών. Συχνά το πρώτο αξεσουάρ που σκέφτεται να μην ξεχάσει ακόμα και όταν πάει στην παραλία είναι το κινητό ή το laptop. Έχει το άγχος να μη βρεθεί σε απομακρυσμένη περιοχή και «δεν έχει σήμα το κινητό». Επιπροσθέτως, ακόμα και στις επικοινωνίες του, κατά το διάστημα των διακοπών, δεν είναι φειδωλός, παρασύρεται και αφιερώνει αρκετό χρόνο σε συνομιλίες, κάτι που τον αποξενώνει από τους οικείους του, δημιουργεί εκνευρισμό και εντάσεις μεταξύ τους και φτάνει σε σημείο το τηλέφωνο να γίνει ο μεγαλύτερος εφιάλτης και να χαθούν οι διακοπές.

Μετά από τις παραπάνω διαπιστώσεις, αντιλαμβανόμαστε ότι ο ασφαλιστής κινδυνεύει, ή συχνά δεν κάνει ουσιαστικές διακοπές δεν ξεκουράζεται και αναμοχλεύει την καθημερινότητα, τα προβλήματα της, σε κάθε στιγμή της ζωή του, όπως είχε πει ο Πολωνός γνωμικογράφος Stanislaw Jerzy Lec (1906-1966): «Ποτέ μη γυρίζεις την πλάτη στην πραγματικότητα. Σε έχει περικυκλωμένο».

Καλό θα ήταν λοιπόν, ο ασφαλιστής να αντιληφθεί γρήγορα τη λανθασμένη παραπάνω προσέγγιση, να συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο που εγκυμονείται ως προς την απώλεια των διακοπών και να δράσει ανάλογα τόσο για τον ίδιο, όσο και για τους οικείους του.

Κάποιες σκέψεις, οι οποίες συμβάλλουν στη βελτίωση των παραπάνω:

α. Να θέσει ο ασφαλιστής κάποια όρια στους πελάτες του και να δράσει ανάλογα.

β. Να ενημερώσει εγκαίρως για τις επικείμενη απουσία του, τις από μέρους του δυσκολίες σε διαδικτυακή πρόσβαση και διαθεσιμότητα. Αυτό θα μπορούσε να το πράξει μέσα από συνομιλία που θα προηγηθεί μεταξύ τους, ρωτώντας τους για τη δική τους πρόθεση να πάνε διακοπές δείχνοντας τους το ενδιαφέρον του .

γ. Να τους δώσει εναλλακτικούς τρόπους εξυπηρέτησης κατά το διάστημα που τυπικά θα υπάρξει αδυναμία επικοινωνίας, όπως π.χ. τα τηλέφωνα της γραμματείας ή εκείνα των ασφαλιστικών εταιρειών.

δ. Να θέσει νοητά κάποια όρια για το τι είναι επείγον και τι σημαντικό.

ε. Να συμβουλεύει να αφήσουν κάποιο μήνυμα και, μόλις θα είναι πρακτικά εφικτό και με την προϋπόθεση ότι θα είναι επείγον, εκείνος θα επικοινωνήσει μαζί τους.

στ. Να ρυθμίσει στο e-mail του τις αυτόματες απαντήσεις, ότι απουσιάζει, ώστε ακόμα κι εκείνοι που δε μπόρεσε να επικοινωνήσει μαζί τους, να το πληροφορηθούν, ώστε να μη θεωρηθεί ότι αδιαφορεί για τα αιτήματα τους.

ζ. Να τους δώσει εναλλακτικές επιλογές, μέσω του αυτοματοποιημένου e-mail, για το που μπορούν να απευθυνθούν για την εξυπηρέτηση τους.

η. Να περιορίσει τη χρήση του κινητού του κατά τη διάρκεια των διακοπών του η να το έχει στο αθόρυβο και να ορίσει μια ώρα μέσα στην ημέρα κατά την οποία θα δει τις κλήσεις και τα μηνύματα του.

Ενδεχομένως τα παραπάνω να μη συνιστούν την απόλυτη λύση, όμως μπορεί να αποτελέσουν την αφετηρία για μια σωστή επικοινωνία και «εκπαίδευση» του πελάτη, την απαρχή για κάτι καλύτερο.

Η ευχή λοιπόν είναι καλές διακοπές, ανάπαυλα ψυχική και σωματική. Κι ας μην λησμονούμε, όπως σημειώνει η Αμερικανίδα αρθρογράφος Mignon McLaughlin (1913-1983), ότι «Για μια ευτυχισμένη ζωή, οι μέρες πρέπει να είναι επιμελώς σχεδιασμένες και οι νύχτες αφημένες στην τύχη».

Καλό Καλοκαίρι!

Βιογραφικό σημείωμα

O Δουνδουλάκης Αντώνιος γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 15 Ιανουαρίου του 1977.

Αποφοίτησε από τη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών και σπούδασε Κοινωνική Θεολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Από το 2003 ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής στην Interamerican στο Ηράκλειο Κρήτης έως το Δεκέμβριο του 2010 και από το 2011 έως το Φεβρουάριο του 2014 σε Πρακτορείο Ασφαλειών.

Το Μάρτιο του 2014 μετακόμισε στην Αθήνα όπου συνέχισε την επαγγελματική του σταδιοδρομία σε μεγάλο Πρακτορείο στον Πειραιά, ως Ασφαλιστικός διαμεσολαβητής με κύριο πεδίο εξειδίκευσης και δραστηριοποίησης στον κλάδο ζωής, υγείας, συνταξιοδοτικών και ομαδικών Ασφαλίσεων.

Το Σεπτέμβριο του 2019 λόγω της εμπειρίας και της ενδελεχούς ενασχόλησής του με τον κλάδο των ομαδικών ασφαλίσεων ανέλαβε τη θέση του προϊσταμένου εξυπηρέτησης μεγάλων Πελατών με παράλληλη δραστηριοποίηση στις πωλήσεις και την ανάπτυξη του Πελατολογίου του Πρακτορέιου.

Από το Μάρτιο του 2021 ανέλαβε τα καθήκοντα του Διευθυντή πωλήσεων.

Ο κ. Δουνδουλάκης είναι έγγαμος και πατέρας τριών παιδιών.