Είναι αλήθεια πως η φύση του επαγγέλματος μας, δημιουργεί μακρόχρονές σχέσεις με τους πελάτες μας.

Πολλές φορές μέσα από τις μακρόχρονές αυτές σχέσεις οδηγούμαστε σε φιλικές ή σε σχέσεις «νοιαξίματος». Ακόμα πολλοί από τους πελάτες μας ίσως δεν συνειδητοποιήσουν ποτέ, πόσο χρόνο δώσαμε με φροντίδα προκειμένου να έχουν το καλύτερο δυνατό.

Τι συμβαίνει όμως όταν σε μια απο τις οικογένειες που γνωρίζουμε καλά συμβεί μια ή περισσότερες απώλειες, όπως στην περίπτωση με το τραίνο;

Όταν θα πρέπει να τους μιλήσουμε αλλά δεν ξέρουμε πώς;

Τι γίνεται με τα δικά μας συναισθήματα, διότι πολλές φορές θεωρούμε τους πελάτες δικούς μας ανθρώπους;

Όταν κάποιος που σας ενδιαφέρει θρηνεί μετά από μια απώλεια, μπορεί να είναι δύσκολο να πείτε ή να κάνετε κάτι. Οι πενθούντες παλεύουν με πολλά έντονα και οδυνηρά συναισθήματα, όπως κατάθλιψη, θυμό, ενοχές και βαθιά θλίψη.

Συχνά, νιώθουν επίσης απομονωμένοι και μόνοι στη θλίψη τους.

Η αναρώτηση «γιατί» είναι ίσως από τα πρώτα πράγματα που θα ακούσετε.

Δεν χρειάζεται να έχετε απαντήσεις ή να δίνετε συμβουλές ή να λέτε και να κάνετε όλα τα σωστά πράγματα. Το πιο σημαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε για ένα άτομο που πενθεί είναι απλά να είστε εκεί.

Μην αφήνετε τους φόβους σχετικά με το να πείτε ή να κάνετε το λάθος πράγμα να σας εμποδίσουν να προσεγγίσετε. Είναι χειρότερο να είστε απών.

Πείτε απλές και αληθινές φράσεις όπως « είμαι εδώ για να ακούσω, πάρε όσο χρόνο θέλεις».

Να έχετε υπόψη σας ότι ο καθένας θρηνεί διαφορετικά και για διαφορετικό χρονικό διάστημα. Δεν υπάρχει λάθος τρόπος για να θρηνήσει κανείς και μπορεί να περιλαμβάνει ακραία συναισθήματα και συμπεριφορές. Τα αισθήματα ενοχής, θυμού, απόγνωσης και φόβου είναι κοινά. Ένα άτομο που θρηνεί μπορεί να φωνάζει στους ουρανούς, να έχει εμμονή με τον θάνατο, να επιτίθεται σε αγαπημένα πρόσωπα ή να κλαίει για ώρες.

Μην τους κρίνετε και μην παίρνετε προσωπικά τις αντιδράσεις θλίψης τους.

Προσφέρετε βοήθεια με πρακτικούς τρόπους. Κάντε ότι μπορείτε για να ανακουφίσετε γραφειοκρατικά θέματα, ή ακόμα και να πάτε έτοιμο φαγητό. Αυτό το καθορίζετε εσείς.

Διατηρήστε την υποστήριξή σας μετά την κηδεία. Μην χαθείτε.

Υπάρχουν πολλά που μπορούν να ειπωθούν για αυτό το θέμα, αλλά ένα σημαντικό είναι να μην εξαιρέσετε τον εαυτό σας από το δικαίωμα στο πένθος.

Σίγουρα θα επηρεαστείτε. Μην υποτιμήσετε τη δύναμη που έχουν τα συναισθήματα πένθους. Αν χρειαστεί ζητήστε και εσείς βοήθεια. Μιλήστε για αυτό το θέμα ακόμα και με το διευθυντή του γραφείου σας. Μην το κρατήσετε για τον εαυτό σας. Αν το συναίσθημα επιμένει μιλήστε με κάποιον ειδικό.

Θυμηθείτε είναι πολύ φυσικό να έχετε ακόμα και συναίσθημα ανεπάρκειας και αδυναμίας, καθώς ο αρχικός σας στόχος όταν φτιάχνατε την ασφάλιση ήταν να είναι όλοι ασφαλείς και φαίνεται σαν να μην το καταφέρατε.

Δώστε χρόνο στον εαυτό σας και πάρτε μια ψυχική απόσταση. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να βοηθήσετε είναι να είστε δυνατός.