Γράφει ο Κώστας Ακριβόπουλος (FA, ILU, SOC, MNGM, MRKG, PSYCH, NLP, MC, GAMA, INNOV, MDRT)

Εκπαίδευση είναι η παροχή βοήθειας στους συμμετέχοντες, είτε επίσημα είτε ανεπίσημα, ώστε να εφαρμόζουν και να βελτιώνουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες τους σε διάφορες επαγγελματικές περιστάσεις, με την εκμάθηση στη πράξη, του χειρισμού μιας σειράς σημαντικών καταστάσεων (Sussex College of Technology).

Η Εκπαίδευση δεν είναι προετοιμασία για τη ζωή, αλλά είναι η ίδια η ζωή, για αυτό στη Γνώση μένουμε πάντα άγουροι και δεν ωριμάζουμε ποτέ, γιατί ό,τι ωριμάζει μετά σαπίζει και εμείς δεν το θέλουμε αυτό!

α. Εκπαίδευση και Ανάπτυξη των Συνεργατών

Η εκπαίδευση και η ανάπτυξη των Συνεργατών, είναι ένα θέμα που απασχολεί κάθε Εταιρεία. Το μέγεθος και η ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης ποικίλλουν, ακόμη και σε έναν επιχειρηματικό κλάδο, τόσο ρυθμισμένο όσο ο κλάδος των ασφαλιστικών υπηρεσιών. Αυτό συμβαίνει διότι οι εκπαιδευόμενοι πρέπει να αποκτήσουν ικανότητες, ώστε να ελέγχουν τους δύο βασικούς τομείς:

1. τον Γνωστικό τομέα,
ο οποίος αναφέρεται, σε νοητικές λειτουργίες και ενέργειες στον τομέα της γνώσης, της σκέψης, της αναγνώρισης των ικανοτήτων του πνεύματος και

2. τον Συναισθηματικό τομέα,
ο οποίος αναφέρεται, σε ενέργειες στον τομέα της αίσθησης, της εσωτερικής διάθεσης, των κινήτρων, του συναισθήματος, της κοινωνικής συμπεριφοράς και γενικά της ενσυναίσθησης.

Η διδασκαλία η ίδια, είναι μια τέχνη που μπορεί να μαθευτεί.

Από πολλές απόψεις, μπορεί να θεωρηθεί ως τέχνη συγγενική της προγύμνασης (καθοδήγησης).

Επειδή «Κάθε γνώση που προστίθεται είναι προσθήκη στην ανθρώπινη δύναμη», ένας Εκπαιδευτής/Συντονιστής, πριν αρχίσει την εκπαίδευση των συμμετεχόντων, ακόμη και ένας Δάσκαλος στα παιδιά του Δημοτικού, ή ένας Καθηγητής στα παιδιά του Γυμνασίου ή ακόμη και του Πανεπιστημίου, πρέπει να θυμηθεί ότι είναι ευθύνη του να αντιλαμβάνεται αν έχουν τις απαραίτητες γνώσεις και ικανότητες ώστε να συμμετέχουν στην εκπαίδευση, για να μπορούν να ανταπεξέλθουν σε κάποια συγκεκριμένη δουλειά ή διαδικασία.

Οφείλει να αξιολογήσει όλες τις πληροφορίες, οι οποίες είναι ικανές να αναδείξουν δύναμη και αδυναμία, ευκαιρίες και προβλήματα, που μπορεί να επηρεάζουν την εκπαίδευση των συγκεκριμένων συμμετεχόντων, δηλαδή μία SWAT ανάλυση πριν την Εκπαίδευση..

Στη συνέχεια να αποφασίσει τι θα πρέπει ακριβώς να επιτευχθεί ως αποτέλεσμα της εκπαίδευσης και να καθορίσει τις μεθόδους, που θα χρησιμοποιηθούν, για να επιτευχθούν οι στόχοι και να είναι σε θέση να μετρά την επίδοσή των Συνεργατών σε σχέση με τους αρχικούς στόχους, λαμβάνοντας υπόψη τους διαφορετικούς χαρακτήρες των ανθρώπων. Κάποιος ίσως αναρωτηθεί, γιατί τους διαφορετικούς χαρακτήρες;

Διότι όπως καλά γνωρίζουμε, αλλιώς πρέπει να χειριστούμε, σύμφωνα με τη θεωρία DISC, έναν Κυριαρχικό χαρακτήρα, έναν Επικοινωνιακό, έναν Σταθερό ή έναν Αναλυτικό ή σύμφωνα με τη Συναλλακτική Ανάλυση έναν χαρακτήρα με συμπεριφορά Γονέα, ή Ενήλικα ή Παιδιού, ή σύμφωνα με τη θεωρία του NLP, έναν εκπαιδευόμενο Οπτικό τύπο, ή Ακουστικό, ή Κιναισθητικό, ή σύμφωνα με τη θεωρία των δύο ημισφαιρίων του H. Alder έναν Aριστερόχειρα ή Δεξιόχειρα, χωρίς να ξεχνάμε ότι ο συνάνθρωπός μας, συνήθως ξεχνάει ότι του έχεις πει, ξεχνάει ότι έχεις κάνει για εκείνον, αλλά δεν ξεχνάει ποτέ πως τον έκανες να αισθανθεί!”

β. Πώς μαθαίνουν οι άνθρωποι;

Ο Συντονιστής/Εκπαιδευτής λοιπόν πρέπει να λάβει υπόψη του ότι οι άνθρωποι μαθαίνουν σε τρία στάδια:

Α. Σε Γενικό πλαίσιο
πρέπει οι μαθητευόμενοι να έχουν ένα σωστό γενικό πλαίσιο για τη δουλειά τους και να τους δείξει ο εκπαιδευτής πως αυτή εντάσσεται μέσα σε μια ευρύτερη εικόνα.

Β. Σε Εύπεπτα κομμάτια
κάθε εργασία πρέπει να μοιραστεί σε μικρότερα μέρη, έτσι ώστε χωρισμένη σε εύπεπτα κομμάτια να την κατανοήσει ο μαθητευόμενος, βήμα προς βήμα, έχοντας τη δυνατότητα να αφομοιώσει καλά το κάθε κομμάτι, πριν προχωρήσει στο επόμενο.

Γ. Με Εξάσκηση
ο μαθητευόμενος χρειάζεται μια ευκαιρία να εξασκηθεί, να εφαρμόσει στην πράξη τις γνώσεις ή την τέχνη που έμαθε από τον Εκπαιδευτή του, μέχρι να φτάσουν σε σημείο που θα αισθανθούν και οι δύο ικανοποιημένοι.

Η συνεχής πρακτική, θα βοηθήσει τους εκπαιδευόμενους να επιβεβαιώσουν αυτά που έμαθαν από την εκπαίδευση και να δείξουν μέσα από την πρακτική, τις νέες τεχνικές ή ικανότητές τους.

Διεξάγοντας εκπαίδευση για απόκτηση πρακτικών ικανοτήτων, αξιοποιούμε πραγματικές καταστάσεις.

«Η επιτυχία του ανθρώπου εξαρτάται από τη φύση του, τη μάθησή του και την άσκησή του (φύσεως, μαθήσεως, ασκήσεως- έλεγε ο Αριστοτέλης)»

γ. Γιατί μαθαίνουν οι άνθρωποι;

Ο Συντονιστής/Εκπαιδευτής επίσης ας λάβει υπόψη του ότι οι άνθρωποι μαθαίνουν:

α. Γιατί τους δίδονται Κίνητρα

Στην αρχή πρέπει να δίνουμε ένα κίνητρο (Γιατί να το κάνουν, αν δεν έχουν κίνητρο;)

• Μπορεί να είναι ένα προσωπικό κίνητρο, ίσως ένα ιδιαίτερο ταξίδι σε χώρες μακρινές ή ένα κίνητρο σχετικό με την καριέρα. Τα κίνητρα δεν χρειάζεται να είναι οικονομικά. Πολλά άτομα παρακινούνται από μια επιθυμία να «τα καταφέρουν καλύτερα» ή να «προχωρήσουν στη ζωή». Ίσως να διψούν για ικανότητες και γνώσεις που θα μπορούσαν να τους οδηγήσουν σε έναν διαφορετικό ρόλο.
• Αν, σε έναν μαθητευόμενο που έχει από μόνος του τέτοια κίνητρα, μπορέσουμε να αποδείξουμε ότι η δουλειά για την οποία θα τον εκπαιδεύσουμε είναι σημαντική για την προσωπική του εξέλιξη, τότε του δίνουμε ένα ακόμη κίνητρο για να θελήσει να μάθει.

β. Γιατί τους Ενθαρρύνουν

Ενθάρρυνση. Πώς γίνεται;

• Αποφεύγουμε τις αρνητικές οδηγίες.
• Βρίσκουμε κάτι θετικό σε εκείνον και τον ενθαρρύνουμε να συνεχίσει την προσπάθεια.

Αν κάποιος δεν τα καταφέρει να μάθει μια διαδικασία, βρίσκουμε ένα κομμάτι αυτής της διαδικασίας στο οποίο τα πηγαίνει καλά και τον επαινούμε γι' αυτό. Τον επαινούμε για να συντηρήσουμε την κινητήρια δύναμη.

γ. Γιατί τους Συγχαίρουν, τους Αναγνωρίζουν και τους Επιβραβεύουν

Αναγνωρίζουμε και παραδεχόμαστε αυτά που πέτυχε ο μαθητευόμενος.

• Η ανταμοιβή μπορεί να είναι ένα προσωπικό ευχαριστήριο σημείωμα, ένα πιστοποιητικό, ένας νέος επαγγελματικός τίτλος ή ακόμα ένα μικρό δώρο.
  Μπορούμε να επαινούμε τους άλλους επειδή τα καταφέρνουν ή μπορεί να τα καταφέρνουν επειδή τους επαινούμε.

...και μη ξεχνάτε «Άρχεσθαι μαθών, άρχειν επιστήσει» (για να μπορέσετε να διευθύνετε άλλους πρέπει να μάθετε να διευθύνετε πρώτα τον εαυτό σας) ακολουθώντας τους Νόμους Επιτυχίας που μας έχει διδάξει η ζωή και η εμπειρία.

δ. Νόμοι Επιτυχίας μετά την Εκπαίδευση:

Για να πετύχει τους στόχους, ειδικά στο επάγγελμά μας, ο κάθε εκπαιδευόμενος διαμεσολαβητής, πρέπει να πιστέψει, σύμφωνα με τη γνώμη μας στους πιο κάτω Νόμους επιτυχίας και να τους εφαρμόσει μετά την εκπαίδευσή του και είναι μέλημα και ευθύνη του Συντονιστή του να τον μυήσει σε αυτό:

Νόμοι Επιτυχίας ενός Διαμεσολαβητή

1. Νόμος Γνώσης και Κόστους
Κάθε γνώση έχει κόστος, ψυχικό, συναισθηματικό και σωματικό,

2. Νόμος Κορυφής
Δεν υπάρχει οροφή στην κορυφή, αν πιστέψει ότι στον κόσμο των ασφαλειών, με υπομονή, επιμονή και σκληρή δουλειά μπορεί να φτάσει ψηλά, όπου δεν υπάρχει ταβάνι,

3. Νόμος Επικοινωνίας
Αφού θα μάθει να επικοινωνεί με όλους τους ανθρώπινους χαρακτήρες και να τους επηρεάζει θετικά,

4. Νόμος Διαδικασίας
Να τηρεί το προσωπικό του πρόγραμμα και να ξεχάσει την αναβλητικότητα,

5. Νόμος Κατάλληλης Ευκαιρίας και Σωστής Στιγμής
Γιατί η Επιτυχία έρχεται όταν η Γνώση συναντήσει την Ευκαιρία.

Όλα εξαρτώνται από την κατάλληλη στιγμή- γι’ αυτό δεν χάνουμε κάθε ευκαιρία- όχι μόνο πώς θα το κάνω αλλά και πότε θα το κάνω!

«Όσο περισσότερο ιδρώτα χάσεις στην εκπαίδευση, τόσο λιγότερο αίμα θα χάσεις στη μάχη-Λεωνίδας / στους Σπαρτιάτες του»

Εξ' άλλου αν κάθε μέρα δεν γίνεται λίγο καλύτερος από ήσουν χθές, μια κάποια στιγμή παύεις να είσαι καλός!

Γι' αυτό ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ... ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ... και ΠΑΛΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ!

Καλή επιτυχία στον αγώνα σας!

Κώστας Ακριβόπουλος

Ποιος είναι ο Κώστας Ακριβόπουλος

Aπό την Πολεμική Αεροπορία (Ικάρων /Ιπταμένων), με σπουδές στη Διοίκηση και Οργάνωση Επιχειρήσεων/Βιομ. Πειραιά, Μarketing, και Κοινωνιολογία (Sussex GB), Ψυχολογίας & Ψυχοθεραπείας του Γερμανικού Ινστιτούτου GESTALT, του NLP (Νευρογλωσσικού Προγραμματισμού), της μεθόδου SILVA, μέλος και εισηγητής του ΕΙΑΣ/Ελληνικού Ινστιτούτου Ασφαλιστικών Σπουδών, μέλος του Ελληνικού Forum Ποιότητας (HFQ), απόφοιτος του ΚΕΚ Χρηματιστηρίου Αθηνών, μέλος του ILU (Insur. Life Underwriters), της LIMRA, του MDRT, της GAMA και του IKMG (ex Intern. Knowl. Mangm. Group/Γερμ.). Eξουσιοδοτημένος Εισηγητής Καινοτομίας και Δημιουργικής.

Διετέλεσε Διευθυντής Εργοστασίων Τσιμέντων ΑΓΕΤ στην Νιγηρία και Αίγυπτο και παράλληλα part time -Ασφαλιστικός Σύμβουλος στην INTERAMERICAN, από το 1974 έως το 1989.

Full time στον ασφαλιστικό χώρο, από το 1989 Διευθυντής και Επιθεωρητής Ασφαλιστικών γραφείων (από τους ιδρυτικούς) της AGF Κόσμος, στη συνέχεια (με τη συγχώνευση) Δ/ντής εκπαίδευσης της Allianz και βραβευμένος στο Money Show για την εκπαιδευτική του προσφορά.

Διδάσκει αφιλοκερδώς στα μεταπτυχιακά του Πανεπιστημίου Πειραιά και στον ΟΚΑΝΑ σε νέους αλλά και ενήλικες με ειδικές ανάγκες στην Ελλάδα και Κύπρο.

Σήμερα, με πάνω από 30.000 ώρες εκπαίδευσης, είναι Υπεύθυνος Συνεργάτης Εκπαίδευσης της ERGO Ασφαλιστικής, εισηγητής ειδικών σεμιναρίων για ενήλικες, με άδεια ΛΑΕΚ/ΟΑΕΔ..