Με την κλιματική κρίση να επιδεινώνεται, τις ασθένειες των εκτρεφομένων ζώων και τον καύσωνα με τη λειψυδρία να αποδεκατίζουν τις σοδειές, δεν είναι λίγοι οι Ασφαλιστικοί Διαμεσολαβητές που θεώρησαν ότι θα πρέπει να κάνουν μια πρόταση για αγροτική ασφάλιση, σε επαγγελματίες του χώρου.

Υπάρχει ωστόσο η αντίληψη ότι η ιδιωτική ασφάλιση είναι ακριβή.

Ας δούμε όμως μερικά στοιχεία, γιατί ίσως η προστασία που παρέχει να αξίζει το ασφάλιστρο.

Κατ’ αρχήν η προαιρετική ασφάλιση του ΕΛΓΑ θα υπολογίζεται στο μισό για ακαρπία και περονόσπορο, μετά την επιδότηση.

Συγκεκριμένα για ποσοστό ζημιάς μικρότερο ή ίσο του 50% δεν θα καταβάλλεται καμία αποζημίωση στον παραγωγό.

Για ποσοστά ζημιάς μεγαλύτερα του 50%, η αποζημίωση θα ακολουθεί μια προκαθορισμένη κλίμακα πχ για ποσοστό ζημιάς µεταξύ 50,1 και 70% η αποζημίωση θα είναι το 50% επί του ασφαλισμένου κεφαλαίου.

Δεύτερον, πολλοί αγρότες θεωρούν ότι οι επόπτες Γεωπόνοι του ΕΛΓΑ δεν θα γράψουν ζημιά πάνω από 50% αλλά ακόμα και να γράψουν τη ζημιά, η αποζημίωση αργεί πολύ…και ένα σωρό άλλες ανησυχίες.

Στον αντίποδα, οι ιδιωτικές Ασφαλιστικές εταιρείες που ασχολούνται με την κάλυψη της φυτικής παραγωγής, της παραγωγής των θερμοκηπίων και την προστασία του ζωικού κεφαλαίου, σε πολλές περιπτώσεις καλύπτουν συμπληρωματικά με την Ασφάλιση του ΕΛΓΑ, με στόχο να καλυφθεί συνολικά το 85% της ζημιάς.

Μάλιστα, στην περίπτωση της φυτικής παραγωγής, ζημιά δεν θεωρείται μόνο η απώλεια της αλλά και η ποιοτική υποβάθμιση της, υπό την επίδραση των καλυπτόμενων ασφαλιστικά ζημιογόνων αιτίων.

Είναι οι καιροί τέτοιοι που απαιτούν συμμαχίες γιατί αλλιώς μπορεί να χαθούν κόποι μιας ζωής, υπό το βάρος των ανεξόφλητων δανείων που μπορεί να επισύρει μια ζημιά.

Η προστασία της πρωτογενούς παραγωγής έγκειται πλέον στην επιμονή και υπομονή κάθε Ασφαλιστικού Διαμεσολαβητή που θέλει να διευρύνει τις εργασίες του, πέρα από την ασφάλιση του αυτοκινήτου.