Στη φωτογραφία (πηγή: Ριζάρειο Ίδρυμα - Ίδρυμα Νιάρχος) εικονίζεται ένας τσαγκάρης που διόρθωνε παπούτσια εκεί στη δεκαετία του 1950, αρχές 1960, και θυμίζει ότι οι Έλληνες ξέχασαν αυτήν την εποχή. Σήμερα αγοράζουν παπούτσια «μιας χρήσεως», που άλλα ξεχνιούνται στις παπουτσοθήκες και άλλα δεν φοριούνται ποτέ... Για «διόρθωμα» ούτε λόγος!... Δεν υπάρχουν πια τσαγκάρηδες.

Η εικόνα έχει και άλλα να μας πει, αλλά ας προβληματισθούμε με το θέμα: ΔΙΟΡΘΩΣΗ, ΑΛΛΑΖΩ, ΠΕΤΑΩ, ΔΕΝ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΩ, όχι τα παπούτσια ή τα ρούχα ή ένα έπιπλο. Ας επικεντρωθούμε λίγο στις ανθρώπινες σχέσεις και κυρίως στις σχέσεις ζευγαριών, ερωτικών, παντρεμένων, συζύγων ή όσων συζούν. Ισχύει και για εμπορικές σχέσεις και επαγγελματικές. Εύκολα σήμερα τα νέα παιδιά «πετούν στα άχρηστα» και τους συντρόφους τους που έζησαν λίγο ή πολύ μαζί. Πολλές φορές διαλύονται οικογένειες και ζευγάρια με παιδιά, ΧΩΡΙΣ να προσπαθήσουν μια ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΗ. Η ασφάλιση Ζωής είναι ένας δεσμός για τα αγαπημένα πρόσωπα. Μια «αόρατη» κόλλα που θέλει να ενώνει τα πρόσωπα σε κοινό σκοπό.

Στην Ελλάδα του μόχθου περασμένων ετών, οι άνθρωποι προσπαθούσαν να τα «ξαναβρούν»... Φίλοι, συγγενείς, δάσκαλοι, γείτονες, παπάδες «έβαζαν» ένα χεράκι να συμφιλιώσουν τα διιστάμενα μέρη. Στο σίριαλ του ALPHA «Σασμός», ο παπάς προσπάθησε να μιλήσει στη μάνα του Αστέρη να τα βρει με το παιδί της. Εκείνο, σύμφωνα με τα τωρινά, της είπε «ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ» και ότι μπορεί μόνο του, χωρίς τις συμβουλές της.

Όσοι δείτε αυτήν την εικόνα του τσαγκάρη που «διορθώνει» παπούτσια να θυμάστε ότι χρειαζόμαστε «επιδιόρθωση» στις σχέσεις μας αρκετές φορές και μάλιστα με αγάπη, επειδή η αγάπη ΠΑΝΤΑ ΣΤΕΓΕΙ, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος. Σας παραθέτω εδώ κάτι που ίσως σας αρέσει: [Πηγή: «ΣΩΤΗΡ», αρ. 2188).

«Ένα από τα γνωρίσματα της χριστιανικής αγάπης είναι ότι σκεπάζει όλες τις ελλείψεις του άλλου και δεν τον διαπομπεύει γι’ αυτές. “Η αγάπη... πάντα στέγει”, σαλπίζει ο Απόστολος Παύλος στον υπέροχο ύμνο της αγάπης (Α’ Κορ. Ιγ’ [13] 4, 7). Το ρήμα “στέγω”, σκεπάζω, χρησιμοποιείται όχι με την έννοια του αμνηστεύω, κουκουλώνω, αλλά με την έννοια του προστατεύω, ασφαλίζω, δίνω άνεση στον παρεκτρεπόμενο να καταλάβει το σφάλμα του και να το διορθώσει.

Ο άνθρωπος της αγάπης δεν διαπομπεύει και δεν εξευτελίζει δημοσίως τους άλλους, “αλλά καθάπερ χρυσαίς τισι πτέρυξι συγκαλύπτει πάντα τα αμαρτήματα των αγαπημένων”, σημειώνει ο Ιερός Χρυσόστομος (PG 61, 278). Με τις χρυσές φτερούγες του σκεπάζει τα σφάλματα των αγαπωμένων, ώστε να μη φαίνονται.

Δεν αρέσκεται στο ξεσκέπασμα των πληγών και στο ανακάτεμα του βορβόρου. Τις πληγές δεν τις ξύνουμε για να ερεθιστούν, αλλά τις περιποιούμαστε για να επουλωθούν. Δείχνουμε έλεος, για να μας ελεήσει κι εμάς ο Θεός. Μόνον οι άνθρωποι που αγαπούν αληθινά μπορούν να αγκαλιάζουν με τόση αρχοντιά και να κερδίζουν τον παρεκτρεπόμενο με τόση επιτυχία.

Μας κάνει εντύπωση και το ουσιαστικοποιημένο επίθετο “πάντα”, που προσθέτει ο θείος Απόστολος. Δεν λέει ο Απόστολος Παύλος ότι η αγάπη σκεπάζει ένα ή δύο ελαττώματα του άλλου, αλλ’ ότι όλα τα σκεπάζει. Δεν χωρίζει τα ελαττώματα του άλλου σε ελαφρότερα και σε βαρύτερα, για να σκεπάσει τα μεν και να ξεσκεπάσει τα δε, αλλά σκεπάζει και τα μεν και τα δε, “καν φορτικά ή, καν επαχθή, καν ύβρεις, καν πληγαί, καν θάνατος, καν οτιούν”, ακόμη κι αν είναι φορτικά, ακόμη κι αν είναι ενοχλητικά, ακόμη κι αν είναι ύβρεις, πληγές, θάνατος ή οτιδήποτε άλλο, ερμηνεύει ο ιερός Χρυσόστομος (PG 61, 281). Και μάλιστα, τα σκεπάζει όχι μία μόνο φορά, αλλά πάντοτε!

Να αναφέρουμε ως διαχρονικό παράδειγμα και τους καλούς γονείς. Ποιος πατέρας ή ποια μητέρα εκθέτουν δημοσίως τον γιο ή την κόρη τους για κάποια ελαττώματα που τυχόν παρουσιάζουν; Το πατρικό και το μητρικό φίλτρο της αγάπης που έχουν στην καρδιά τους τους υπαγορεύει να βοηθήσουν με άλλους τρόπους τα παιδιά τους, για να υπερνικήσουν το ελάττωμά τους, παρά με τη διαπόμπευση.

Επίσης, το ρήμα “στέγω” έχει και τη σημασία του βαστάζω. Όπως η στέγη μιας οικοδομής βαστάζει τον καύσωνα της ημέρας, προστατεύει τους ενοίκους της από το κρύο και τη ζέστη, από τη βροχή και τα χιόνια, από τον ισχυρό άνεμο και τα ακραία καιρικά φαινόμενα, έτσι και η αγάπη βαστάζει τις αδυναμίες του άλλου και με τον τρόπο αυτόν αναπληρώνει το νόμο του Χριστού, σύμφωνα με το λόγο της Αγίας Γραφής: “Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε, και ούτως αναπληρώσατε τον νόμον του Χριστού” (Γαλ. ς’ 2).

Πόσο σπουδαίο τελικά είναι να σκεπάζουμε κι εμείς από αγάπη τα σφάλματα των συνανθρώπων μας! Με τον τρόπο αυτόν κερδίζουμε στον Χριστό και τους πιο απείθαρχους. Να σκεπάζουμε λοιπόν τους αδελφούς, για να μας σκεπάσει κι εμάς ο Θεός. “Σκέπαζε, για να σε σκεπάσει κι εσένα ο Θεός”, συμβουλεύουν τα πατερικά αποφθέγματα. “Σκέπασον τον πταίοντα, όταν ουκ έχης ζημίαν εξ αυτών. Και αυτόν μεν θαρρείν παρασκευάζεις, σε δε βαστάζει το έλεος του Θεού” (αγ. Ισαάκ του Σύρου, Λόγος Λ’ [30]: Περί ευχαριστίας Θεού...).

Κάλυψε με την αγάπη σου εκείνον που σε κάτι σου έπταισε, εάν αυτό που είπε ή έκανε δεν σε ζημιώνει πνευματικά. Και με την αγάπη σου αυτή, δίνεις θάρρος στον άλλον και δεν τον αφήνεις να απογοητευθεί από το λάθος που έκανε. Για την αγάπη και την ανοχή σου αυτή πληρώνεσαι, διότι κι εσένα θα σε σκεπάζει το έλεος του Θεού».
 

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στη στήλη Ασφαλιστικό Underwriting, του περιοδικού Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 196, Μάιος-Ιούνιος 2022 (πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση):