Οι Αργοναύτες ήταν μυθικοί ήρωες που πήραν μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία, με σκοπό να φέρουν στην Ελλάδα το Χρυσόμαλλο Δέρας από την Αία της Κολχίδας. Το Χρυσόμαλλο Δέρας ήταν το δέρμα του Χρυσού Κριού που κατείχε ο Βασιλιάς Αιήτης της μακρινής Κολχίδας, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας.

Το γεγονός του μύθου αυτού της Ελληνικής Μυθολογίας το τραγούδησε η Ελληνική Ποίηση, από τον Όμηρο ως τον Απολλώνιο τον Ρόδιο, ο Επιμενίδης με 6.500 στίχους και υπόθεση «την Άργους ναυπηγίαν και Ιάσονος εις Κολχούς απόπλουν», σε διασκευή στα Λατινικά 4 βιβλία του Ουάρρωνα Ατακίνου (45 μ.Χ.) και το Έπος του Βαλέριου Φλακίου σε 8 βιβλία (70-90 μ.Χ.).

Ο μύθος, που με αυτόν μεγάλωναν τα Ελληνόπουλα, αφορούσε τον ήρωα Ιάσονα της Ιωλκού, θεσσαλικής πόλεως στον Παγασητικό Κόλπο (κοντά στον σημερινό Βόλο), τον οποίο έστελνε στη μακρινή Κολχίδα ο Βασιλιάς Πελίας, επειδή φοβόταν μήπως ο ανιψιός του Ιάσονας τού στερήσει το θρόνο, για να εγκαταστήσει σ’ αυτόν τον πατέρα του Αίσονα, που με δόλο ο Πελίας είχε εκθρονίσει. Ήταν τόσο μεγάλη η απήχηση του μύθου, που πολλές πόλεις θέλησαν να συνδεθούν με την Αργοναυτική Εκστρατεία, παρεμβάλλοντας μεταξύ των Αργοναυτών τοπικούς ήρωές τους, και έτσι από δέκα που ήταν στην αρχή, έγιναν πενήντα πέντε! Θλίψη με πιάνει η σύγκριση εκείνων των ηρώων με το τι ήρωες μεγαλώνουν τα σημερινά Eλληνόπουλα, με τέρατα, βιοχλαπάτσες, χελωνονιντζάκια και στρουμφάκια!

Ανάμεσά τους, ονομαστοί ήρωες, ο Ηρακλής, ο Θησέας, ο Πηλέας, πατέρας του Αχιλλέα, ο Τελαμών, πατέρας του Αίαντα, ο ήρωας της Αιτωλίας Μελέαγρος, ο Αμφιάραος, ο πατέρας του Οδυσσέα Λαέρτης, ο Άργος, γιος του Φρίξου (αυτός έφτιαξε την «Αργώ», το πλοίο της Αργοναυτικής Εκστρατείας), ο μουσικός και ποιητής Ορφέας, ο Τίφυς (ο κυβερνήτης του σκάφους) και η μοναδική γυναίκα, η Αταλάντη.

Έτσι, με το εγχείρημα του Ιάσονα συνδέθηκαν ημίθεοι και τοπικοί ήρωες, δίνοντας σημασία μυθικού συλλογικού εγχειρήματος των Ελλήνων, σχεδόν σαν τον Τρωικό Πόλεμο.

Ο Άργος, με τη βοήθεια της Αθηνάς, έφτιαξε το πλοίο «Αργώ», πρώτο πλοίο που αυλάκωσε τις θάλασσες. Η θεά Αθηνά πρώτα προσάρμοσε στην πλώρη του πλοίου ένα κομμάτι ξύλου από την Ιερή Βελανιδιά της Δωδώνης, που είχε μαγική δύναμη να προφητεύει και να μιλά το μέλλον, και ύστερα οι Αργοναύτες επιβιβάστηκαν, με την προστασία της Ήρας. Στο ταξίδι τους είχαν πολλές περιπέτειες. Το μυαλό του Ιάσονα ήταν ο καθοριστικός παράγοντας να υπερνικήσουν τα εμπόδια, σε συνεργασία με τη δύναμη όλων των ονομαστών ηρώων.

Δεν έφτανε μόνο το μυαλό ή μόνο η σωματική δύναμη. Αυτά τα δύο συνεργάστηκαν, συν Θεώ! Πολλοί ξεχνάνε τη βοήθεια του Θεού. Ο μύθος τούς το θυμίζει. Βρήκαν εμπόδια στις γυναίκες της Λήμνου, στις Αμαζόνες, στις Σειρήνες, στις Συμπληγάδες Πέτρες. Μεγάλη παιδεία για τα παιδιά μας!

Γράφει ο Όμηρος στην «Οδύσσεια», όταν ο Οδυσσέας διηγείται τις περιπέτειές του στις Συμπληγάδες: «...Βράχοι αψηλοκρεμαστοί στον ένα δρόμο είναι, σπάζει σ’ αυτούς της γαλανής της Αμφιτρίτης το κύμα. Ταξιδοβράχους οι θεοί τους είπαν. Πουλί δεν περνά από κει, ούτε τα περιστέρια... Κάθε φορά και ένα τους οι βράχοι αυτοί αρπάζουν... Πλοίο που έφτασε εκεί δεν γλίτωσε κανένα, καραβοσάνιδα μαζί κι ανθρώπινα κουφάρια σέρνει το κύμα αδιάκοπα... Καράβι πελαγόδρομο ένα μονάχα ως τώρα, η φημισμένη ΑΡΓΩ...» (Οδυσ. ραψ. μ΄ 60-70) (Εκδόσεις Ζήτρος, μτφρ. Θεοδόσης Μαυρόπουλος).

Όταν έφτασαν μετά από πολλά βάσανα στην Κολχίδα, ο Βασιλιάς Αιήτης επέβαλε στον Ιάσονα μια σειρά δοκιμασίες, ως όρο για να του δώσει το Χρυσόμαλλο Δέρας. Ο Ιάσων τα κατάφερε με τη βοήθεια μιας γυναίκας, της Μήδειας, κόρης του
βασιλιά που τον ερωτεύτηκε και για αντάλλαγμα του ζήτησε να την πάρει μαζί του. Γύρισαν πίσω στην Ιωλκό και αργότερα, όταν εγκαταστάθηκε στην Κόρινθο αυτός, την εγκατέλειψε για να παντρευτεί τη Γλαύκη, θυγατέρα του Κρέοντα, βασιλιά της Κορίνθου. Η Μήδεια τον εκδικήθηκε σκοτώνοντας τη Γλαύκη και προκαλώντας το θάνατο των δύο παιδιών της που έκανε με τον Ιάσονα. Έφυγε με φτερωτό άρμα για την Αθήνα, όπου παντρεύτηκε τον Αιγέα, αλλά εκδιώχθηκε και από εκεί, όταν συνωμότησε εναντίον του Θησέα, για να επιστρέψει στην Κολχίδα. Ο Πίνδαρος, ο Ευριπίδης, ο Απολλώνιος ο Ρόδιος, ο Λατίνος Οβίδιος, ο Φλάκιος, ο Σενέκας, ο Κορνέιγ κ.ά. έγραψαν για το μύθο της Μήδειας. Εντύπωση μου κάνει που η λέξη «μήδομαι» σημαίνει «σκέπτομαι», το «μήδος» είναι οι σκέψεις, αλλά και τα γεννητικά όργανα.

Ο μύθος των Αργοναυτών είχε απήχηση στους Έλληνες επειδή η «Αργώ» ήταν το πρώτο πλοίο και το πρώτο θαλάσσιο ταξίδι, που μέσω αυτού θα γινόταν η απόκτηση χρυσού πλούτου, πολύτιμων μετάλλων και δερμάτων (Χρυσόμαλλο Δέρας), και αυτό είχε μεγάλη αξία για έναν λαό ναυτικό. Ήταν όμως έργο του Νου (Ιάσων), από το ρήμα νέω = πλέω, διά της νοήσεως. Απαιτείται νους για να κάνεις την «Αργώ», ώστε να πας στο Χρυσόμαλλο Δέρας.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες και οι άνθρωποί τους είναι στην πορεία προς τους στόχους τους και θα πρέπει να καταλάβουν ποιοι είναι οι εχθροί τους, οι Συμπληγάδες Πέτρες, οι Σειρήνες, οι Αμαζόνες, οι «γυναίκες» της Λήμνου, οι γίγαντες και οι δράκοι που φυτρώνουν.

Ο Ιάσων είχε στόχο, είχε μυαλό, αλλά η απειρία του με τις γυναίκες παραλίγο να τον βγάλουν από το δρόμο του, εάν ο Ηρακλής με τον Ορφέα δεν τους «συμμάζευαν» πριν τους σκοτώσουν οι φιλήδονες γυναίκες και οι Σειρήνες... Έπρεπε να ενηλικιωθεί!

Οι αφέλειες και οι παιδικές αρρώστιες στην ασφαλιστική αγορά είναι πολλές, όπως γιορτές άνευ ουσίας, webinars ανεκπαίδευτων εκπαιδευτών, παραπλανητικά δημοσιεύματα και στοιχεία, δελτία τύπου «άνοστα», υπερμεγέθυνση «μικρών», απόκρυψη και αντιποίηση ιδιοτήτων, σύγχυση ταυτότητας, έλλειψη κεφαλαίων, μεγάλο ποσοστό απάτης, αρρώστια εσωστρέφειας και πολύ παραμύθι αντί «μύθου» σε πολλά! Η Αγορά πρέπει να ενηλικιωθεί!

Και θα φτάσουμε στους στόχους, επειδή η ασφαλιστική αγορά δεν είναι «άπειρος, αθαλάττωτος, ασαλαμίνιος» (δηλαδή δεν είναι άπειρη από θάλασσα και σάλον), όπως έγραψε ο Αριστοφάνης στους «Βάτραχους». Πάνω από 60 εταιρείες έκλεισαν, όταν άλλες ξεπέρασαν τα 50, τα 100 και τα 200 χρόνια: GENERALI, ALLIANZ, ΕΘΝΙΚΗ, ΑΤΛΑΝΤΙΚΗ, ΝΝ, ΜΙΝΕΤΤΑ, AIG, METLIFE, INTERAMERICAN, VICTORIA-ERGO, ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ, ΦΟΙΝΙΞ-GROUPAMA κ.ά.

Το τι να πράξουμε, μας το είπε ο Αριστοτέλης: «Ο γαρ νους κινεί!». Ευάγγελος Γ. Σπύρου

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 189, Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2021 (πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση):