Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου

• Τα δύο δέντρα που αγκαλιάζονται στη φωτογραφία δείχνουν τον πόνο κάθε ανθρώπου που αντικρίζει τα καμμένα δάση της πατρίδας μας. Η απελπισία τους πονάει κάθε ανθρώπινη ψυχή.
   
• Θα σας πω ένα παραμύθι: «Μια φορά κι έναν καιρό σε μια πολιτεία, ο βασιλιάς της πήγε για κυνήγι και εκεί έπεσε από το άλογό του και έμεινε ανάπηρος. Του φτιάξανε δεκανίκια χρυσά. Για να μην είναι μόνο αυτός με δεκανίκια, πρόσταξε με βασιλική διαταγή να περπατούν όλοι με δεκανίκια. Όποιος παρακούει θα τιμωρείται με θάνατο. Αν και έβλεπαν το παράλογο και μετά από το «πέσιμο» πολλών κεφαλιών που δεν υπάκουαν, όλοι παντού περπάταγαν με δεκανίκια και ξέχασαν να περπατούν σαν πρώτα… Έφυγαν από τη ζωή γέροντες, γεννήθηκαν νέα παιδιά που δεν είχαν δει κανέναν να περπατά χωρίς δεκανίκια. Κάποτε πέθανε και ο βασιλιάς. Ένας γέρος ερημίτης που ζούσε στην άκρη του δάσους και σπάνια κρατούσε δεκανίκια, τόλμησε να περπατήσει μπροστά στους χωριανούς, χωρίς δεκανίκια. Κάποιοι πήγαν να τον μιμηθούν αλλά είχαν ξεμάθει και σωριάστηκαν κάτω. Οι πολλοί πέταξαν πέτρες στο γέρο ερημίτη επειδή έλεγε στα νέα παιδιά να θα περπατήσουν χωρίς δεκανίκια και τον έδιωξαν από το χωριό. Στην καλύβα του ένα βράδυ τον επισκέφθηκαν μετά από καιρό δέκα παλικάρια νέοι να τους μάθει να περπατά χωρίς δεκανίκια όπως τα ελάφια και τα άλογα και τα ζώα του δάσους… Μάθε μας δάσκαλε του είπαν και αυτός τους είπε πως είναι ένας κανονικός άνθρωπος που δεν «ξέμαθε» πώς περπατάνε… Οι νέοι έκατσαν κοντά του και άρχισαν να περπατάνε και να χορεύουν και να κάνουν τούμπες… Σιγά-σιγά τους έλεγε ο γέροντας. Όχι απότομα. Πρώτα να συνηθίσετε και μετά να πετάξετε τα δεκανίκια. Οι νέοι δεν άκουγαν και έπεφταν ασυνήθιστοι και μάτωναν και γέμισαν πληγές… Από τις φωνές πόνου τους άκουσαν και ήρθαν στρατιώτες και χωριανοί και δικαστές και δίκασαν τον γέρο και τα παλικάρια που παράκουσαν τον νόμο και πέταξαν τα δεκανίκια. Με τον θάνατό τους όλοι γυρίσανε στο παλιό καθεστώς που όλοι είχαν δεκανίκια. Κανείς δεν περπάταγε χωρίς δεκανίκια. Και στα παραμύθια γιαγιάδες, μανάδες και παραμυθάδες μίλαγαν για κάποιους σε κάποιο μέρος που περπατούσαν με το σώμα στητό, όρθιοι και με ελεύθερα χέρια. Άραγε στην ασφαλιστική αγορά οι ασφαλιστές περπατάνε ελεύθεροι με ελεύθερα χέρια για να υπογράφουν ασφαλιστήρια για τους πελάτες ή μήπως ξέχασαν πώς είναι τα ελεύθερα χέρια και πάνε με διάφορα «δεκανίκια» υποχρεωτικότητας, ιντερνετικά και πλατφόρμες και δεμένα χέρια στις συμβάσεις, τους νόμους, και τα όρια καλύψεων και τις προσαυξήσεις και τα ετήσια συμβόλαια που απαγορεύουν στους πελάτες να «περπατήσουν» ισοβίως ασφαλισμένοι, και τις εκπτώσεις και δώρα… που δεν σε αφήνουν να ορθοποδήσεις… Εδώ οι εποπτικές Αρχές ας δούνε καλύτερα ποιοι νόμοι έγιναν «δεκανίκια» και «κουτσαίνει» η ασφαλιστική αγορά που καλείται σε νέους ρόλους στην κοινωνία… Τελικά θα υπάρχουν ασφαλιστές αύριο ή θα αρκεστεί  ο κόσμος μόνο στους νόμους-δεκανίκια της υποχρεωτικής ασφάλισης; Προσέξτε μην ξεχάσουμε τους ασφαλιστές και τον ρόλο τους.
  
   
• Ο Θεσσαλικός κάμπος είναι ένας καθρέφτης για επανεξέταση τι καλύπτουν οι ασφαλιστικές εταιρίες και τι το κράτος. Είναι ακόμα προβληματισμός για σύγκριση καλύψεων των ασφαλιστικών εταιρειών και του τι προτείνουν με τις εκπτώσεις οι διαμεσολαβούντες κάθε είδους. Ευθύνονται οι ασφαλιστές για τις καλύψεις των συμβολαίων που πρότειναν; Μήπως οι πελάτες να ζητήσουν αποζημίωση που κάποιοι ΔΕΝ τους ασφάλισαν σωστά; Μήπως ήρθε η ώρα πρόεδρε της ΕΑΕΕ, κύριε Σαρρηγεωργίου, να φτιάξετε συγκρίσιμους πίνακες τι αποζημιώνουν οι ασφαλιστικές και τι λαμβάνουν οι άνθρωποι από τις κρατικές επιχορηγήσεις; Γράψτε πως είναι να αποζημιωθείς την αξία του σπιτιού σου και τι είναι ένα επίδομα.
   
• Ανασφάλιστοι ήταν και αρκετοί ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές στη Θεσσαλία.
   
• INTERAMERICAN και ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ προσέφεραν πολλά με τις υπηρεσίες οδικής και ιατρικής βοήθειας στις πρόσφατες δύσκολες μέρες που πέρασε η Ελλάδα με τις φυσικές καταστροφές.
  
   
• Ο Χριστόφορος Σαρδελής με εισήγηση του Υπερταμείου ανέλαβε πρόεδρος του ΟΑΣΑ (αστικές συγκοινωνίες) μετά την επί 6 χρόνια προεδρία του στην ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ. Οι μεγάλες εμπειρίες του 73χρονου Χριστόφορου Σαρδελή φθάνουν από την Ελλάδα ως την Σουηδία όπου έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ομάδα που συνέταξε τον φάκελο να μπει στην ΕΟΚ η μεγάλη αυτή χώρα και επιπλέον με σημαντική θητεία στην Κεντρική Τράπεζα Σουηδίας.

• Τα νερά και οι λάσπες της Θεσσαλίας έπνιξαν πολλά ψέματα και παραμύθια του πολιτικού κόσμου αλλά και της ασφαλιστικής αγοράς. Πολλά τα δελτία Τύπου και τα γενικόλογα αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Δεν είναι όλες οι ασφαλιστικές εταιρείες παρούσες, ούτε όλοι οι κλάδοι, ούτε όλα όσα θα μπορούσαν να κάνουν οι ασφαλιστές. Η εξαγγελία του πρωθυπουργού για υποχρεωτική ασφάλιση έχει πολλά να δείξει στο μέλλον… 
• Επί τη ευκαιρία το κύριο πρόβλημα δεν είναι τα σπίτια πριν του 1950 και πως θα τα ασφαλίσουμε, όπως ακούμε εδώ και εκεί σε συζητήσεις μεταξύ «ειδικών», αλλά πως θα ασφαλίσουμε τις σύγχρονες κατοικίες. Το γεγονός ότι ξεκινάει η συζήτηση με προτροπή του Πρωθυπουργού για την υποχρεωτική ασφάλιση, είναι αυτό που πρέπει να αναδείξουμε, ως αγορά, επικοινωνιακά, και όχι τα θέματα Underwriting για επιμέρους κινδύνους. Και μην ξεχνάμε και τον κίνδυνο του σεισμού

• Η υποχρεωτικότητα θα φέρει και ΜΕΙΩΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΩΝ και… παρατράγουδα ανάλογα της υποχρεωτικής ασφάλισης αυτοκινήτων. Πολλές εταιρείες έκλεισαν και πολλά δεινά στα τιμολόγια ήρθαν… Ας είμαστε προσεκτικοί. Πολλοί νόμιζαν ότι θα ασφαλίσουν υποχρεωτικά ένα αυτοκίνητο και θα το έχουν για πάντα δεμένο στην αυλή τους, όμως ξέχασαν ότι υπάρχουν και κλέφτες χαρτοφυλακίων που σπάνε κάθε «αλυσίδα».
   
• Η κακοκαιρία που χτύπησε την καρδιά της Θεσσαλίας ανέδειξε τη φτώχεια και ανυπαρξία της διείσδυσης στον αγροτικό χώρο των αγροτικών ασφαλίσεων. Στη Θεσσαλία βρίσκονται 3.470.692 στρέμματα χρησιμοποιούμενης γεωργικής έκτασης από τα 28.244.495 της χώρας. Αντίστοιχο και το μερίδιο στην κτηνοτροφία. Εκεί η καρδιά της οικονομίας μας ήταν ανασφάλιστη! Που είναι η παρουσία της αγροτικής ασφαλιστικής; Που είναι οι προτάσεις αγροτικής ασφάλισης; Που είναι η χρησιμότητα της ασφάλισης; Φταίει η ασφαλιστική συνείδηση; Ας σιωπήσουν οι «λαλίστατοι» των δημοσίων σχέσεων. Είναι ντροπή!
   
• Από τις 99.881 κυψέλες μελισσών της Θεσσαλίας (2021) καταστράφηκαν οι 20.000. Οι συνέπειες μεγαλύτερες στην καρποφορία και στις σοδειές, που κινητήριο μοχλό έχουν τις μέλισσες.
   
• Στην ανείπωτη τραγωδία των πλημμυρών, ξεχάσαμε τις θερινές πυρκαγιές που κατέκαψαν τη χώρα στην ηπειρωτική Ελλάδα και Ρόδο. Και ενώ είμαστε από τις πιο πυρόπληκτες χώρες ακόμα τα κόμματα φοβούνται να στηρίξουν την ασφάλιση, λες και αφορά το μεγάλο κεφάλαιο και όχι όλους τους κατοίκους φτωχούς και πλούσιους. Και ενώ τα θύματα κλαίνε μέρα-νύχτα που χάνουν τους κόπους μιας ζωής, κανένας δε βγαίνει να μιλήσει για την ασφάλιση που αποκαθιστά τη ζημιά (ελάχιστες οι εξαιρέσεις). Ούτε πολιτικοί, ούτε άτομα, ούτε δημοσιογράφοι και το χειρότερο ούτε οι ασφαλιστές, ούτε οι συνδικαλιστές, ούτε τα σωματεία, ούτε οι ασφαλιστικές εταιρίες, λες και φταίνε, λες και έκαναν κακό να πουν τι αποζημιώνουν συνεχώς… Γράφω για τα ΜΜΕ και TV όλης της χώρας σε όλες τις περιοχές που γίνονται ζημιές… Ακόμα και τώρα… αοριστίες και κάποιοι ψευτοδημοσιογράφοι του χώρου και αυτοί δήθεν αναλύουν την υποχρεωτικότητα και ψιλογκρινιάζουν κάνοντας κακό. Έλεος!
   
• Οι ζημιές των Τραπεζών από τον “Daniel” είναι ελεγχόμενες και δεν θα ξεπεράσουν κέρδη τριμήνου λένε οι τραπεζίτες. Οι ασφαλιστικές θα μπερδευτούν λίγο.
   
• Πολλές από τις 700 επιχειρήσεις μεγάλες και μικρές που δραστηριοποιούνται στη Θεσσαλία έχουν υποστεί ζημιές. Βιομηχανίες τροφίμων, ξενοδοχεία, φωτοβολταϊκά πάρκα, εργοστάσια βάμβακος, αποθήκες, η ΑΓΕΤ Ηρακλής, η EXALCO, Υπερμάρκετ Σκλαβενίτης κλπ.. Αυτά φέρνουν ακρίβεια και αισχροκέρδεια για πολλούς.
   
• Η καταστροφή “Daniel” με τις λάσπες Θεσσαλίας φέρνει ερωτήματα και για το τι θα γίνει εάν συμβούν παρόμοια φαινόμενα στην Αττική. Πόσο αντέχει ο Κηφισός; Τα «συλλογικά εγκλήματα» που έγιναν δείχνουν ότι οι άνθρωποι έχουν «άγνοια κινδύνου» για τους ίδιους και τις περιουσίες τους. Κόντεψαν να πνιγούν άνθρωποι στη Βασιλίσσης Σοφίας. Σκεφτείτε παρακάτω… Πόσο αντέχουν οι υπηρεσίες ασφαλιστικών εταιρειών;
   
• Η μελέτη των ακραίων φαινομένων που σιγά-σιγά γίνονται συνήθεια οδηγούν στο ότι και οι ασφαλιστές στην Ελλάδα πρέπει να επανασχεδιάσουν τα πάντα, τους όρους συμβολαίων, τη νομολογία τους, να προσέξουν την πρόληψη, να ελέγξουν καλύτερα τι ασφαλίζουν, να κάνουν μητρώα επικινδυνότητας, να ακούνε περισσότερο την ασφαλιστική επιστήμη από τις «στρατηγικές» των νεοφερμένων στελεχών της. Και κυρίως να προετοιμαστούν στις υποδομές και λειτουργίες τους. Το κλιματικό χάος φέρνει πολλά απρόοπτα.
   
• Ο υπουργός Δικαιοσύνης φέρνει και ξαναφέρνει στον Πρωθυπουργό το θέμα του ακαταδίωκτου των τραπεζιτών και όχι μόνο. Αφορά και τις ασφαλιστικές.
   
• Η ΕΘΝΙΚΗ Ασφαλιστική έχει έναν μεγάλο ιστορικό θησαυρό στο Αρχείο της. Μήπως ήρθε η ώρα να τον ανακαλύψει και να τον μοιραστεί με τους πελάτες της και τους Έλληνες; Μήπως τώρα που κυβερνάνε τα νέα αφεντικά μπορέσουν να επικοινωνήσουν τα τόσα ενδιαφέροντα με νέους ιστορικούς ερευνητές και τα πανεπιστήμια; Το ξαναγράψαμε, το υπενθυμίζουμε. Και για τον χώρο ιστορικής μνήμης, ξαναγράφουμε.. Αναδείξτε τον και με την ευκαιρία επετείου 1940-41. Ο πατέρας του Πρωθυπουργού, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, έκανε το μεγάλο πρώτο βήμα με Υφυπουργό Πολιτισμού τότε τον Μίκη Θεοδωράκη το 1990 και έμεινε σχεδόν μετέωρο. Γίνεται κάτι αλλά είναι λίγο. Οι συνθήκες είναι καλές για σημείο αναφοράς εθνικής αντίστασης σε παγκόσμιο επίπεδο. Κύριε Gauci τολμήστε… Δεν υπάρχει δεύτερος τέτοιος χώρος στον κόσμο πουθενά.