Ακρωτηριασμός Άνω Άκρου στο ύψος του αγκώνα

Ο ενάγων (παθών) κατέστη μόνιμα ανάπηρος, λόγω πλήρους παράλυσης του δεξιού άνω άκρου, σε ποσοστό 70%, σύμφωνα με τον κανονισμό αναπηριών, χωρίς να διαφαίνεται πιθανότητα βελτίωσης, καθώς έχει γίνει ήδη προσπάθεια εγχειρητικής αποκατάστασης χωρίς αποτέλεσμα.

Αποζημίωση επί Μονίμου Αναπηρίας – ΑΚ 931 (1) 80.000 ευρώ

Είναι βέβαιο, ότι η αναπηρία ή παραμόρφωση ανάλογα με το βαθμό της και τις λοιπές συντρέχουσες περιστάσεις (ηλικία, φύλο, κλίσεις και επιθυμίες του παθόντος) οπωσδήποτε θα έχει δυσμενή επίδραση στην κοινωνική - οικονομική εξέλιξη τούτου, κατά τρόπο όμως που δεν δύναται επακριβώς να προσδιορισθεί. Η δυσμενής αυτή επίδραση είναι δεδομένη και επομένως δεν δικαιολογείται εμμονή στην ανάγκη προσδιορισμού του ειδικού τρόπου της επιδράσεως αυτής και των συνεπειών της στο κοινωνικό, οικονομικό μέλλον του παθόντος. Συνεπώς ορθότερη κρίνεται η ερμηνεία της διατάξεως του άρθρου 931 Α.Κ., που την καθιστά εφαρμόσιμη, σύμφωνα με την οποία η επιδίκαση στον παθόντα από αναπηρία ή παραμόρφωση ενός εύλογου χρηματικού ποσού, ακριβώς λόγω της αναπηρίας και παραμόρφωσης, χωρίς σύνδεση με συγκεκριμένη περιουσιακή ζημία, η οποία άλλωστε και δεν δύναται να προσδιοριστεί.

Εν προκειμένω αποδείχθηκε ότι ο ανωτέρω ενάγων εξαιτίας των συνεπειών του τραυματισμού του και σε συνδυασμό με την δεξιοχειρία του, έχει καταστεί μόνιμα ανίκανος να ασκήσει το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου, το οποίο ασκούσε προ του ατυχήματος, καθώς και άλλο παρεμφερές (τεχνικό επάγγελμα). Συνεπώς η ανωτέρω αναπηρία του θα έχει οπωσδήποτε δυσμενή επίδραση στην κοινωνική, επαγγελματική και οικονομική εξέλιξή του. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο επιδίκασε εν προκειμένω το ποσό των 80.000 ευρώ (αντί των 60.000 ευρώ, πρωτοδίκως επιδικασθέντων).

Ηθική Βλάβη 80.000 ευρώ

Επιπροσθέτως επιδικάσθηκε ως εύλογο το ποσό των 80.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Αναιρετική Διαδικασία κατ΄άρθρ 559 αρθρ.1 και 19 ΚΠολΔ

Απορρίπτονται ως αβάσιμοι οι σχετικοί λόγοι αναίρεσης καθότι, κρίθηκε ότι, το Εφετείο δεν παραβίασε, ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου τις διατάξεις ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 932 και 931 του Α.Κ., τις οποίες εφάρμοσε ορθώς, ενώ διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά αιτιολογίες, ως προς τα ζητήματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των ως άνω διατάξεων και συνεπώς δεν στερείται νόμιμης βάσης.

Ειδικότερα το δευτεροβάθμιο δικαστήριο αποδείχθηκε ότι έλαβε υπόψη του όλα τα προσδιοριστικά στοιχεία, ήτοι το είδος, η έκταση, ο βαθμός και οι συνέπειες της αναπηρίας στο μέλλον του παθόντος αναιρεσιβλήτου, καθώς και η ηλικία αυτού (29 ετών), ενώ, εξάλλου, δεν υφίσταται αντίφαση μεταξύ της παραδοχής της δεδομένης δυσμενούς επίδρασης της αναπηρίας του αναιρεσιβλήτου στο οικονομικό και κοινωνικό μέλλον του και της αδυναμίας προσδιορισμού της εξ αυτής προκαλούμενης συγκεκριμένης περιουσιακής ζημίας, η οποία δεν απαιτείται να καθορίζεται.

Σχόλια – Παρατηρήσεις

1. Αποζημίωση εξ ΑΚ 931 – Επιδικάζεται Άνευ συνδέσεως με περιουσιακή Ζημία

Βλ. ομοίως και ΑΠ 670/2006 ΣΕΣυγκΔ 2006/136, ΑΠ 1909/2007 ΣΕΣυγκΔ 2007/540, ΑΠ 721/2008 ΕΣυγκΔ 2010/24, ΑΠ 1174/2009 ΕΣυγκΔ 2009/429, ΑΠ 583/2010 ΕΣυγκΔ 2010/112 ΑΠ 1710 ΕΣυγκΔ 2011/20 ΑΠ 1051/2011 ΕΣυγκΔ 2011/364, ΑΠ 210/2013 ΕΣυγκΔ 2013/150 ΑΠ 329/2013 ΕΣυγκΔ 2014/175

ΣΣ Συνεπώς για την πληρότητα του δικογράφου της αγωγής δεν απαιτείται πλέον να αναφέρεται στην αγωγή κατά τρόπο σαφή και ορισμένο ποία και πόση είναι η ζημία που παθαίνει αυτός εξαιτίας της αναπηρίας ή της παραμορφώσεώς του.

Διαβάστε εδώ την απόφαση, όπως δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου.