Είχα ένα φίλο από την Πάτρα στα φοιτητικά μου χρόνια, τον Παύλο Κούλη, δυο χρόνια μεγαλύτερό μου. Είχε πετύχει σε 3 Πανεπιστημιακές Σχολές (Φιλοσοφική, Νομική, Θεολογική). Διάλεξε Θεολογική. Όταν έπαιρνε το πτυχίο του στις 13 Μαΐου 1969, διαπιστώθηκε ότι πάσχει από «σκλήρυνση κατά πλάκας», με τις γνωστές συνέπειες: σταδιακή παράλυση σ’ όλο το σώμα. Ήταν παλληκάρι, ψηλός δύο μέτρα, 23 χρονών. Τα μισά χρόνια της ζωής του, τα 23 (έζησε 46) τα πέρασε σε αναπηρικό καρότσι. Το 1975 γνωρίζει έναν Κλήμη Στεφανίδη, ανάπηρο από την ίδια ασθένεια, φοιτητή Πολυτεχνείου, που είχε ιδρύσει ένα φυλλάδιο επικοινωνίας «ΒΗΘΕΣΔΑ» και με το ίδιο όνομα ένα Σωματείο, με στόχο τη μέριμνα στον Ανάπηρο. Ο Παύλος έγινε αντιπρόεδρος και έγραφε άρθρα στήριξης αναπήρων με το ψευδώνυμο «Παγκράτης Κ – εκ του αμαξιδίου». Ενίσχυσε υλικά και πνευματικά τους ανάπηρους με αγάπη. Η ΒΗΘΕΣΔΑ συνεχίζει και σήμερα. Ο Παύλος έφυγε από τη ζωή στις 26.8.1992 αλλά το έργο συνεχίζει και ο φίλος του Βασ. Πετρουλέας, φυσικός, ερευνητής στο «Δημόκριτο». Τα τηλέφωνα του 6973425512, 2106503344, 2108049471, [email protected].

Στον σκοπό της η ΒΗΘΕΣΔΑ φτάνει με προσωπική συμπαράσταση (συντροφιά αναπήρων, βοήθεια στις μετακινήσεις τους, επικοινωνία-συζήτηση προβλημάτων), με ψυχαγωγία (εκδρομές, εορτές, συνεστιάσεις, φιλοξενίες), με τεχνική βοήθεια για απόκτηση μέσων-οργάνων αναπήρων, όπως αμαξίδια, τεχνητά μέλη, «γερανάκια»…, νομική πληροφόρηση και εξυπηρέτηση σε δικαιολογητικά, συντάξεις κλπ., με ηθική συμπαράσταση ομιλίες, τόνωση ηθικού, σύνδεση με τα μυστήρια της Εκκλησίας, με οικονομική υποστήριξη και χορήγηση βοηθημάτων, δώρων, χρημάτων για θεραπείες, συμπαράσταση αποκλειστικών νοσοκόμων κ.α…

Οι ασφαλιστές, που καθημερινά μιλάνε για τέτοια θέματα, μπορούν με εθελοντισμούς να βοηθήσουν και οι ασφαλιστικές εταιρίες να στείλουν δωρεές. Κάντε το τώρα, μόλις τελειώσετε, το άρθρο. Η δουλειά του ασφαλιστή είναι αφάνταστα σημαντική και ο ασφαλιστής πρωταγωνιστής και ΠΡΩΤΟΣ παράγοντας στις αποφάσεις συνανθρώπων μας για να αγοράσουν ασφάλιση… Κάποιες δήθεν έρευνες, που δείχνουν ότι οι πελάτες αγοράζουν προϊόντα υγείας με κριτήριο το κόστος ή τη φήμη της εταιρίας, είναι λάθος και παραπλανητικές… Προϊόντα φθηνής προπαγάνδας. Καμμία ΕΠΩΝΥΜΗ έρευνα δεν έδειξε κάτι άλλο. Ανθρώπινη σχέση είναι η ασφάλιση υγείας και παντού και πάντα πρωταγωνιστής ήταν ο ασφαλιστής σ’ αυτές τις επιλογές… Γι’ αυτό και αγανακτώ με τα όσα διαφορετικά λέγονται ή γίνονται… Οι ασφαλιστές μας δίνουν ψυχή και καρδιά σ’ αυτές τις πωλήσεις και πάντα ξεπερνάνε τα όρια του «επαγγέλματος».

Κλείνοντας επιτρέψτε μου, στη μνήμη του φίλου μου Παύλου, που μέσα στον μήνα Μάιο έμαθε για την αρρώστια του, να δημοσιεύσω ένα άρθρο του για κάποιον «Ανδρέα» ανάπηρο. Υπογράφει ως «Παγκράτης Κ.». Σαν τον Ανδρέα είναι πολλοί γύρω μας και ένα «χάδι» που δέχονται είναι και του ασφαλιστή. Με δίδαξε πολύ αυτό το άρθρο, να γίνω πιο ταπεινός και ευγνώμων στη ζωή που μου χάρισε υγεία.

Ο Ανδρέας ανάπηρος

Ναι, στ’ αλήθεια δεν… τον ήξερε καθόλου το Θεό ο νεαρός, έφηβος, αθλητής, φοιτητής, φίλος μας ΑΝΤΡΕΑΣ. Άλλωστε δεν είναι δα και ο μόνος νεαρός, που τα πράγματα όλα τον καλούσαν-προκαλούσαν να ζει τη… «ζωή» του με παρέες, βόλτες, άθληση, καράτε, συντροφιές, μηχανάκια κλπ. Ζούσε σε απίθανη, για τα μάτια του νεαρόκοσμου ζωή, ζηλευτή. Είχε άλλωστε και τα «απαιτούμενα» γι’ αυτήν «προσόντα». Κυρίως ελεύθερο, χωρίς «ταμπού» μυαλό, παρουσιαστικό κλπ. και, όπως είπαμε, τη ζούσε τη «ζωή» του…

Ήρθε όμως η μεγάλη μέρα, που μίλησε δυναμικά ο μεγάλος Άγνωστος στον ΑΝΤΡΕΑ μας Θεός. Τον περίμενε με την αγάπη που Αυτός ξέρει: Με φίλο του πηγαίνανε με μηχανάκια. Δεν έτρεχαν. Και τότε… «κάτι» έγινε!... Φορτηγό-νταλίκα ήτανε;;; Όταν άνοιξε τα μάτια του συνήλθε, συνειδητοποίησε πως βρισκόταν σε νοσοκομείο με πολλαπλά τραύματα και τυλιγμένος ολόκληρος με επιδέσμους φασκιές.

Ο άλλος φίλος του, έμαθε αργότερα, μας άφησε!...

Ο ΑΝΤΡΕΑΣ έμεινε! Πώς έμεινε: Ύστερα από τεσσάρων μηνών νοσοκομειακές ταλαιπωρίες και με… ένα πόδι λιγότερο. Ανάπηρος! Του υπόδειξαν, με τρόπο μάλιστα, να βάλει τεχνητό πόδι πηγαίνοντας επί τούτου στο εξωτερικό, Αμερική ή Αγγλία. Ο… «κατακτητής» ΑΝΤΡΕΑΣ… κουτσός! Με… μπαστούνι! Οι παρελάσεις τέλος! Τώρα αξιολύπητος…

Το κυριώτερο, Θεέ μου, κατά τρόπο ανεξήγητο και που Συ μόνο ξέρεις, όχι μόνο συμφιλιώθηκε με τη νέα οδυνηρή πραγματικότητά του, αλλά και αντάμωσε με Σένα, τον μεγάλο της αγάπης Θεό…

Όσοι το διαβάζετε τούτο μην παραξενεύεστε. Τον ευγνωμονεί ο νεαρός ΑΝΤΡΕΑΣ και τον παρακαλεί: Τώρα Θεέ μου, μην ξαναγυρίσω στην παλιά χωρίς Εσένα ζωή. Για όλα Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. Ναι! Να’ ναι ευλογημένο τ’ όνομά Σου. Αμήν Κύριε…

Παγκράτης Κ.

ΒΗΘΕΣΔΑ
Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1988