Όσοι στοιχημάτιζαν για άμεση κατάπαυση του πυρός στο μέτωπο της Ουκρανίας μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ έχασαν απλά τα λεφτά τους.

Το ουκρανικό συνιστά ένα πολύ δύσκολο ανοιχτό γεωπολιτικό θέμα με υψηλά ποσοστά πολυπλοκότητας και αβεβαιότητας για το μέλλον.

Ουδείς μπορεί να δώσει λύση εν μία νυκτί, ούτε μπορεί να προσδοκά για τον τερματισμό των εχθροπραξιών σε εύλογο χρονικό διάστημα. Το σίριαλ της ρωσικής κατοχής στην ανατολική Ουκρανία επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις ακόμα.

Αν και ο αμερικανικός παράγοντας προχώρησε σε κάποιες διπλωματικές κινήσεις για την ομαλοποίηση της κατάστασης, εντούτοις τα μέτωπα κατά μήκους χιλίων διακοσίων χιλιομέτρων (!) παραμένουν ενεργά, με εκατοντάδες ανθρώπινες απώλειες σε καθημερινή βάση.

Ποια είναι τα σημερινά δεδομένα που επηρεάζουν την εξέλιξη του πολέμου; Αφενός η Ρωσία δεν επιδιώκει την κατάπαυση του πυρός. Αντιθέτως, επενδύει στην αριθμητική της υπεροχή και στο δυνατό οπλοστάσιο της, για να κερδίσει όσο το δυνατόν περισσότερα εδάφη στην ανατολική και βόρεια-ανατολική Ουκρανία. Παίζει πολύ έξυπνα με το χρόνο και πετυχαίνει μέρα με τη μέρα τους στρατηγικούς της στόχους, αυξάνοντας ταυτόχρονα την πίεση στον ουκρανικό στρατό.

Στην αντίπερα όχθη, οι αμυνόμενοι δοκιμάζουν κάθε μέρα τις αντοχές τους, ειδικά δε τη νύχτα, οπότε και καλούνται να αντιμετωπίσουν τις σφοδρές αεροπορικές επιθέσεις της Ρωσίας που τρομοκρατούν τον άμαχο πληθυσμό και αυξάνουν την ανασφάλεια του κουρασμένου από τα τρεισήμισι και πλέον χρόνια των εχθροπραξιών μέσου Ουκρανού. Η αγωνία για το αύριο είναι έκδηλη. Το Κίεβο στηρίζεται κατά βάση στη βοήθεια που προσφέρουν Ε.Ε, Βρετανία και Καναδάς και ευελπιστεί στη συνέχιση της χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις.

Ο μεγαλύτερος σύμμαχος της Ουκρανίας, εντός της ευρωπαϊκής επικράτειας είναι η Γερμανία του Φρίντριχ Μερτς, η οποία άλλαξε άρδην το δόγμα της για τα θέματα ασφάλειας και προσδοκά να διαδραματίσει έναν κομβικό ρόλο-πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωση της νέας ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής.

Για αρκετούς πολιτικούς αναλυτές, κυρίως στο γερμανόφωνο κόσμο, η επόμενη πενταετία είναι κρίσιμη, καθώς εκτιμούν πως μια σύρραξη μεταξύ της Ρωσίας και χωρών της Ε.Ε αποτελεί ένα πιθανό σενάριο, το οποίο κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει.

Οι ΗΠΑ δείχνουν ανοχή στη Ρωσία και στο καθεστώς της Μόσχας, καθώς αυτό θεωρούν πως επιτάσσει το δικό τους γεωστρατηγικό συμφέρον.

Μάλιστα, δημοσιεύματα στον ευρωπαϊκό τύπο αναφέρουν πως η Ουάσιγκτον σταματά την παροχή συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία.

Την ίδια ώρα, η Τουρκία πέτυχε από τη μία πλευρά να μπει στο κάδρο της νέας ευρωπαϊκής πολιτικής άμυνας, από την άλλη συνεχίζει να διαδραματίζει ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αναλάβει η ελληνική πλευρά, αν είχε διαχειριστεί διαφορετικά τη σχέση της με τη Μόσχα κατά τους πρώτους μήνες των πολεμικών επιχειρήσεων.

Το συμπέρασμα είναι πως ο δρόμος για την ειρήνη στην Ουκρανία είναι ακόμα μακρύς. Το αδιέξοδο στην παρούσα φάση είναι κάτι παραπάνω από ορατό, καθώς οι μεν Ρώσοι εμφανίζονται αμετακίνητοι από την εκπλήρωση των στόχων τους στην ευρύτερη περιοχή, οι δε Ουκρανοί αρνούνται να αποδεχθούν ρωσική κυριαρχία στις πέντε στρατηγικής σημασίας περιφέρειες στην ανατολική πλευρά της χώρας. Τα δύσκολα είναι ακόμη μπροστά…