Επανέρχομαι: Η εποχή της Νέας Αστακομακαρονάδας.
(Όρος της Στήλης).

Όπως μάθαμε από τις ειδήσεις και κάποια δημοσιογραφικά σχόλια, η πρώτη ερώτηση που έγινε στον Πρωθυπουργό στη συνέντευξή του στην ΔΕΘ, ήταν:
«Πότε θα γυρίσουμε στο 2009?”.

Θρασύτατη θεωρητικά ερώτηση, αλλά δυστυχώς δημοσιογραφικά ορθή, γιατί περιέγραψε με επιτυχία τις προσδοκίες σημαντικότατου μέρους της Κοινωνίας.

Αλλά τελικά, είναι λάθος ερώτηση.
Γιατί ήδη έχουμε επιστρέψει στην εποχή εκείνη της «αστακομακαρονάδας» μια πορεία πολλών, υπερκομματικών,  ετών με αποκορύφωμα την εμβληματική φράση «Λεφτά υπάρχουν», του 2009.
Οι πλούσιοι, (ανεξάρτητα φυσικά από την προέλευση του πλούτου τους) είχαν καθορίσει την έννοια της κοινωνικής και οικονομικής επιτυχίας και ανέλιξης με τον όρο "Life Style" δηλαδή της χυδαίας επίδειξης πλούτου.

Μετά την έναρξη της καταστροφής, ο όρος εξαφανίστηκε, μαζί με τα «εργαλεία» του.

Πλην όμως, πρόσφατα έχει και πάλι εγκατασταθεί (ακόμη και στην πολιτική), με αυξημένες όμως απαιτήσεις προδιαγραφών:
Για να είσαι πραγματικά επιτυχημένος, πρέπει το γλέντι (τέως πάρτυ), για γάμους, βαφτίσια, γενέθλια, γιορτές, επετείους κλπ, να διαρκεί τουλάχιστον τρεις έως τέσσερις μέρες.
Αυτό σημαίνει, πλην του κόστους κλπ, ότι οι προσκεκλημένοι δεν είναι αληθινοί εργαζόμενοι, γιατί για να συμμετέχουν στις εκδηλώσεις, θα πρέπει να λείπουν καμιά βδομάδα. Συνεννοηθήκαμε.

Ο πήχης έχει ανεβεί πολύ ψηλά για τους υπόλοιπους πολλούς, που ελλείψει διακοποδανείων και λόγω της επιθετικής επιχειρηματικότητας που αναπτύσσεται στις Κυκλάδες, αδυνατώντας να ανταποκριθούν, θυμώνουν (ίσως δικαίως) και κινούνται (εκδικούνται) ανάλογα.

Αυτή είναι η επιτομή του που (ξανα) βρισκόμαστε σήμερα (μείον οι αστακοί που τελειώσανε) και το που θα βρεθούμε ξανά.