Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου

Όλοι είμαστε μάρτυρες των κακών συνεπειών του πολέμου στον Ιράν, στο Ισραήλ, στην Ουκρανία, στη Γάζα, στο Λίβανο και αλλού. Το τραγικό είναι ότι πολλοί συνηθίσαμε να βλέπουμε σκηνές καταστροφών, αιμάτων, θρήνων, δακρύων, ανατινάξεις κτιρίων, διάλυση ανθρώπινου μόχθου, κτηρίων, προσφύγων, αστέγων, πεινασμένων παιδιών κ.λπ κ.λπ., σαν θεατές κινηματογραφικού έργου.

Άγρια θηρία (χειρότερα) οι άνθρωποι εναντίον άλλων συνανθρώπων. Κάποιοι ανάμεσά μας παίρνουν και το μέρος ενός από τους αντιπάλους λες και είναι στο γήπεδο ποδοσφαίρου, παρακαλώντας να νικήσει ο «δικός» τους…

Δεν είμαστε όλοι καλά παιδιά και στον κλάδο μας διαμέσω των χρόνων. Διάβασα κάπου κάτι που αφορά και τους ασφαλιστές. Στη Γερμανία του Χίτλερ κάποιες ασφαλιστικές εταιρίες (εποχής 1940) κλάδου ασθενείας «εθέσπισαν όπως αποκλεισθώσιν από την εργασίαν παρ΄αυταίς αλλά και από την παρ’ αυταίς ασφάλισίν των οι Εβραίοι. Το παράδειγμά των υιοθέτησε και το τμήμα εμπορίου, όπερ έδωκεν οδηγίας όπως ακυρωθώσιν τα εν ισχύς ασφαλιστήρια κατ’ ασθενείας των Εβραίων…» (Πηγή: WHO WAS WHO AND WHAT WAS WHAT, 1990, Μάρτιος-Απρίλιος). Αυτά που γίνονταν στο μακρινό παρελθόν, γίνονται και σήμερα.

Ας προσέχουμε. Δεν είναι όλοι άγγελοι. Κάπου κάπου γίνονται και χειρότερα…

Η ευχή για ειρήνη είναι διαχρονική. Και ζητούμενο η αγάπη και φιλία μεταξύ των ανθρώπων σε όλα. Ο εγωισμός φέρνει πολέμους σε ανθρώπους και λαούς. Η ασφάλιση είναι έργο αλληλεγγύης, αποκλείει τον πόλεμο.