Τα προτεινόμενα κριτήρια που έχουν οριστεί σε περίπτωση που μια ασφαλιστική εταιρεία καταρρεύσει και μπορεί να προκαλέσει αποσταθεροποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, θα πρέπει να αλλάξουν, σύμφωνα με εκτιμήσεις κορυφαίου διεθνούς ασφαλιστικού think-tank..

Η Geneva Association σε δήλωσή της είπε ότι τα κριτήρια που έχουν καταρτιστεί τον Μάιο,  από τη Διεθνή Ένωση Ασφαλιστικών Εποπτών (International Association of Insurance Supervisors -IAIS), την παγκόσμια ρυθμιστική αρχή, δεν δίνουν στις μεγάλες ασφαλιστικές αρκετή πίστωση για τη μείωση κινδύνου από την διαφοροποίηση μεταξύ των χωρών και των επιχειρήσεων.

«Οι ασφαλιστικές εργασίες  βασίζεται στο νόμο μεγάλων αριθμών  -όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των ασφαλισμένων , τόσο χαμηλότερη είναι η μεταβλητότητα στο χαρτοφυλάκιο», δήλωσε στο Reuters, ο John Fitzpatrick, Γενικός Γραμματέας της Geneva Association.

«Ξέρουμε ότι αν προσθέσουμε ή διαφοροποιήσουμε τις εργασίες με βάση τον τομέα  ή τη γεωγραφία, μειώνουμε περαιτέρω τον κίνδυνο. Επομένως, αυτά τα δύο θα πρέπει να είναι κριτήρια σταθερότητας και δύναμης και όχι κριτήρια κινδύνου».

Πέντε είναι τα κριτήρια κινδύνου για μια ασφαλιστική εταιρεία σύμφωνα με την IAIS.

1.    το μέγεθος
2.    η παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα
3.    η αλληλοσύνδεση
4.    οι μη παραδοσιακές δραστηριότητες
5.    η υποκατάσταση

Οι ασφαλιστικές που θεωρούνται υψηλού κινδύνου θα μπορούσαν να κρατήσουν σαν ασφάλεια επιπλέον κεφάλαια στο πλαίσιο των διασφαλίσεων του χρηματοπιστωτικού τομέα που καταρτίζεται από την ομάδα των G20, προκειμένου να μην επαναληφθεί η κρίση του 2008.

Μια ομάδα από 48 μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες θα πρέπει να εξετάζονται για το αν θα τοποθετηθούν δίπλα σε κορυφαίες διεθνείς τράπεζες, όπως ανέφερε το Συμβούλιο Οικονομικής Σταθερότητας των G20.

AIG, Allianz, AXA και Prudential είναι πιθανές υποψήφιες εταιρείες για ένταξη στο κατάλογο αυτό.

Οι ασφαλιστικές από την πλευρά τους υποστηρίζουν ότι είναι λιγότερο επικίνδυνες από τις Τράπεζες επειδή δεν δανείζουν χρήματα και θα πρέπει να απαλλάσσονται από τυχόν πρόσθετες κεφαλαιακές απαιτήσεις που επιβάλλονται στον τραπεζικό τομέα.