Ναι στην λύση του γόρδιου δεσμού της Ασπίδας λένε και οι παράγοντες της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (ΕΑΕΕ), ωστόσο εφιστούν την προσοχή σε μία σειρά πραγμάτων που θα πρέπει να λάβει υπόψη του ο αρμόδιος αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών Χρίστος Σταϊκούρας που έχει αναλάβει και την πρωτοβουλία να κλείσει αυτή η πληγή της ασφαλιστής αγοράς.

Πληροφορίες του nextdeal.gr αναφέρουν ότι οι επαφές για την επίλυση του προβλήματος που δεν είναι άλλη από την καταβολή σε όλους τους ασφαλισμένους της Ασπίς μιας αποζημίωσης έστω και μέσω ενός hail cut, είναι συνεχείς. Τα νομικά προβλήματα είναι πολλά, ωστόσο ο κ. Σταϊκούρας φαίνεται να επιζητεί διακαώς τη λύση του.

Από την πλευρά της η ασφαλιστική αγορά θέτει ορισμένες καίριας σημασίας ζητήματα με τα οποία δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει όποιος θέλει καλοπροαίρετα να λυθεί το πρόβλημα.

Η λύση, λένε ασφαλιστικοί παράγοντες που γνωρίζουν καλά το όλο θέμα, δεν μπορεί παρά να λάβει υπόψη τους ότι σε ορισμένες περιπτώσεις προγραμμάτων της Ασπίδας εμφιλοχωρούσε και το φαινόμενο της τοκογλυφίας.

Επίσης δεν μπορεί να μην συνεισφέρουν οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι της Ασπίς στο πρόβλημα αφού θεωρητικά και αυτοί έχουν την ευθύνη των επιλογών τους. Συνεπώς θα πρέπει να μπει πλαφόν στο ύψος της αποζημίωσης, όπως άλλωστε το προβλέπει και η ιδρυτική νομοθεσία του Εγγυητικού Κεφαλαίου Ζωής (30.000 ευρώ) αλλά να εφαρμοστεί και ένα hair cut. Δεν μπορεί να ισχύουν δυο μέτρα και δυο σταθμά, μεταξύ παλαιότερων και νεώτερων ασφαλισμένων αλλά και σε σύγκριση με τους ομολογιούχους του ελληνικού δημοσίου. Επίσης και οι νεώτερες αντιλήψεις πανευρωπαϊκά περί τραπεζικών καταθέσεων ενισχύουν τις παραπάνω απόψεις.

Ακόμη δεν μπορεί παρά να δοθεί προτεραιότητα σε όσους ασφαλισμένους αποδεδειγμένα ανήκουν στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα έχουν μεγαλύτερη ανάγκη την όποια αποζημίωση και γενικότερα έχουν μικρής αξίας συμβόλαια, που είναι και η συντριπτική πλειοψηφία των ασφαλισμένων στον πρώην όμιλο Ασπίς.

Τέταρτον σε κάθε περίπτωση η επιβάρυνση του εγγυητικού κεφαλαίου ζωής θα πρέπει να είναι λελογισμένη καθώς το εγγυητικό κεφάλαιο δημιουργήθηκε μετά την υπόθεση «Ασπίς» και με έσοδα 10 εκατ. ευρώ το χρόνο δεν μπορεί να συνεισφέρει με ιδιαίτερα υψηλά ποσά στην επίλυση του προβλήματος. Ίσως με άλλα 10 εκατ. ευρώ με την εγγύηση του δημοσίου. Απαραίτητη βέβαια προϋπόθεση είναι η αλλαγή της νομοθεσίας προκειμένου το εγγυητικό να καλύψει την υπόθεση Ασπίς.

Πέμπτον, δεν μπορεί να μην συνεισφέρει τη λύση του προβλήματος ο κρατικός προϋπολογισμός καθώς η πολιτεία –το κράτος- έχει την σχεδόν ολοκληρωτική ευθύνη για το φαινόμενο Ασπίς.

Έκτον, και η υπόλοιπη ασφαλιστική αγορά, στο μέτρο του δυνατού και μέσα από διάφορες παρεμβάσεις μπορεί να συμβάλλει στην επίλυση του προβλήματος καθώς μία θετική εξέλιξη θα είναι υπέρ της ενίσχυσης της αξιοπιστίας της μακροπρόθεσμα. Άλλωστε όπως δείχνουν όλες οι έρευνες καταναλωτικού κοινού η υπόθεση Ασπίς έχει στοιχίσει πολύ ακριβά στην αξιοπιστία του θεσμού της ιδιωτικής ασφάλισης στη χώρα μας.

Τέλος να σημειωθεί ότι το σύνολο των υποχρεώσεων του ομίλου Ασπίς (και όχι μόνο των υποχρεώσεων των προγραμμάτων συνταξιοδοτικών και επενδυτικών) υπολογίζεται σε 800 εκατ. ευρώ ενώ η αξία της περιουσίας του στα 100 εκατ. ευρώ. Υπάρχει δηλαδή μία διαφορά 700 εκατ. ευρώ.