του Γιώργου Κουτίνα *

Με αφορμή σχετικό προβληματισμό που προκάλεσε πρόσφατο δημοσίευμα του www.nextdeal.gr, κρίνω σκόπιμο να εκφράσω τις παρακάτω προσωπικές απόψεις.

Είναι γνωστό πως ο θεσμός της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης όπως και η ίδια η ασφαλιστική αγορά, πάσχει. Από τη μέχρι τώρα σχετική προσωπική μου εμπειρία, κάποιοι αντικειμενικοί λόγοι με κάνουν να πιστεύω πως η ελληνική ασφαλιστική αγορά βρίσκεται τουλάχιστον δέκα (10) χρόνια πίσω από την αντίστοιχη του βασικού πυρήνα των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βασικά χαρακτηριστικά της υστέρησης είναι η έλλειψη ουσιαστικής παιδείας και ξεκάθαρων κανόνων επαγγελματικής δεοντολογίας. Είναι μια πραγματικότητα, που συντάσσεται με την ευρύτερη άποψη “περί ελλείμματος” που χαρακτηρίζει το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό σύστημα της χώρας μας, το οποίο επί σειρά ετών επιμένει να εθελοτυφλεί και να «αγνοεί» παγιωμένες αρχές και εξελίξεις της ευρύτερης ευρωπαϊκής – διεθνούς αγοράς.
Τόσο η Πολιτεία και οι Ασφαλιστικές Εταιρείες όσο και οι ίδιοι Επαγγελματικοί Σύνδεσμοι Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών, φαίνεται να αδυνατούν να συμβάλλουν αποτελεσματικά στην αναβάθμιση της αγοράς. Κάποιες δυνάμεις αδράνειας και κάποια μικρά έως μεγάλα συμφέροντα που θέλουν τη διαμεσολάβηση αδύναμη και σε χαμηλό επίπεδο, συντηρούν τη μετριότητα.

Η τρέχουσα οικονομική κρίση που βίαια βιώνει η χώρα είναι μοναδική ευκαιρία για ανατροπές και για αλλαγή του σκηνικού. Ίσως θα πρέπει να περιμένουμε την εξυγίανση των ασφαλιστικών εταιρειών και το νέο status που μοιραία θα αναμορφωθεί με την εφαρμογή του νέου κανονιστικού πλαισίου που θα επιβάλει η Οδηγία SOLVENCY II.
Οι Μεσίτες Ασφαλίσεων μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στον ασφαλιστικό κλάδο, καθιστώντας περισσότερο γνωστό το σημαντικό τους ρόλο στην αγορά, η οποία συνεχίζει να μην γνωρίζει διατηρώντας παράλληλα, αρνητική εικόνα για τον ασφαλιστικό κλάδο.

Ήταν το 1992 που ξεκίνησα την επαγγελματική καριέρα στον ασφαλιστικό χώρο και είχα τη τύχη να εργασθώ ίσως στην παλαιότερη και μια από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές Εταιρείες της Γαλλίας. Στα πλαίσια της 6μηνης εκπαίδευσής μου ως Underwriter Επιχειρηματικών Κινδύνων, μου είχε γίνει εξαρχής γνωστό πως ο κλάδος αυτός «διακινείται» με τη διαμεσολάβηση ανεξαρτήτων επαγγελματιών, που ονομάζονται “Courtiers en Assurances” («Insurance Brokers» στην αγγλική γλώσσα) και λειτουργούν ως μικρές οργανωμένες επιχειρηματικές μονάδες, συσπειρώνοντας κάποιους επίλεκτους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές με αναβαθμισμένο επίπεδο γνώσεων και εμπειριών.. Χρειάσθηκε κάποιος χρόνος να κατανοήσω τον πραγματικό τους ρόλο καθώς επίσης την εκτίμηση και το κύρος που διαθέτουν τόσο έναντι των Ασφαλιστικών Εταιρειών και των Πελατών τους (κατά βάση Επιχειρήσεις). Όταν στη συνέχεια, ως Underwriter επιχειρηματικών κινδύνων χρειάσθηκε να αναπτύξω στην Ελλάδα δραστηριότητα για λογαριασμό του τότε Εργοδότη μου, η «προσγείωση» στην ελληνική πραγματικότητα, ήταν μια ιδιόμορφη εμπειρία. Η συγκεκριμένη εμπειρία εξελίχθηκε σε ξεχωριστή «περιπέτεια» όταν,  η συγκυρία με οδήγησε στο να ασκήσω το επάγγελμα του Μεσίτη Ασφαλίσεων.

Ήταν το 1994, όπου δια νόμου είχε θεσμοθετηθεί και στην Ελλάδα, κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα, ο ρόλος του Μεσίτη Ασφαλίσεων. Ωστόσο, ως επίσημος επαγγελματικός φορέας ασφαλιστικής διαμεσολάβησης, είχε αρχίσει να εμφανίζεται στην εγχώρια αγορά περί τα τέλη της δεκαετίας του 90, έπειτα από μεγάλες προσπάθειες του νεοσύστατου τότε Συνδέσμου Ελλήνων Μεσιτών Ασφαλίσεων (ΣΕΜΑ) χάρις στην πρωτοβουλία κάποιων έγκριτων Ασφαλιστών που διέθεταν σχετική εμπειρία από συνεργασίες με την ευρωπαϊκή αγορά  Για την ιστορία, αναφέρω πως ήμουνα ο πρώτος που κατέθεσε τα νομιμοποιητικά έγγραφα και καταχωρήθηκε στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο με την ιδιότητα του Μεσίτη Ασφαλίσεων. Στην ερώτηση της γνωστής για την υπηρεσιακή τάξη και ευγένεια κας Μαστοράκη, «γιατί θέλετε να εγγραφείτε στην κατηγορία αυτή;» απαντούσα πως «είναι ένα νέο επάγγελμα που θεωρώ πως έχει ανάγκη η αγορά και πιστεύω πως ως επαγγελματίας με τα εχέγγυα που διαθέτω, θα μπορούσα να το ασκήσω με επιτυχία». Βέβαια, η πραγματικότητα στα χρόνια που ακολούθησαν ήταν αρκετά σκληρή. Γιατί, διαφάνηκε πως ήταν ένα πραγματικό τόλμημα η όλη προσπάθεια για ανάπτυξη εξειδικευμένων ασφαλιστικών εργασιών με την ιδιότητα του Μεσίτη Ασφαλίσεων. Σε μια αγορά που, εκτός από το χώρο της Ναυτιλίας, δεν γνώριζε τι σημαίνει Μεσίτης  Ασφαλίσεων και με ασφαλιστικές εταιρείες που ήταν πρακτικά αδιάφορες γι’ αυτόν. Δυστυχώς, μπορώ να πω, η κατάσταση αυτή συνεχίζει, αφού χωρίς κάποιο αποδεκτό κώδικα δεοντολογίας οι Μεσίτες Ασφαλίσεων αντιμετωπίζονται στην πράξη από τις περισσότερες ασφαλιστικές εταιρείες, όπως όλοι οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές, “για την πώληση” ασφαλιστικών προϊόντων και με στόχο την άμεση ρευστότητα.

Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως η Ασφάλιση είναι υπηρεσία που δεν «πουλιέται» αλλά αγοράζεται από καλύτερα ενημερωμένους Καταναλωτές, (Φυσικά Πρόσωπα ή Επιχειρήσεις) που όλο και πιο πολύ θα απαιτούν επαγγελματικές λύσεις, αξιοπιστία και ποιοτική εξυπηρέτηση. Κάτι, που ένας καταρτισμένος και οργανωμένος Μεσίτης Ασφαλίσεων μπορεί κάλλιστα να προσφέρει
Ο ρόλος του Μεσίτη Ασφαλίσεων παραμένει ξεχωριστός και  αναμφισβήτητα χρήσιμος. Θα πρέπει περαιτέρω να αναβαθμισθεί και να αξιοποιηθεί κατάλληλα από την αγορά και το ασφαλιστικό σύστημα που φαίνεται πως δεν τον αναγνωρίζουν στο βαθμό που αξίζει.

*Ο κ. Γιώργος Κουτίνας (στη φωτογραφία) είναι Μεσίτης Ασφαλίσεων, εξειδικευμένος στις ασφαλίσεις επιχειρηματικών κινδύνων, επαγγελματικής ευθύνης και τεχνικών έργων. Είναι Διευθύνων Σύμβουλος της «ΚΟΥΤΙΝΑΣ ΑΕ – Μεσίτες Ασφαλίσεων»,   Ανταποκριτές Lloyd’s. ([email protected] - www.gkoutinas.gr).