Το γεγονός ότι δεν χορηγήθηκε από την πράκτορα της ασφαλιστικής εταιρίας σημείωμα προσωρινής καλύψεως από παράλειψη αυτής, δεν μπορεί να αφήσει ασφαλιστικά ακάλυπτο τον εναγόμενο κύριο του ζημιογόνου αυτοκινήτου, ο οποίος είχε καταβάλει και τα αναλογούντα ασφάλιστρα.

Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου (δικάζον ως Εφετείο), σωστά εφάρμοσε τις σχετικές διατάξεις ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 6α παρ. 1 του ν. 489/1976, που προστέθηκε με το άρθρο 4 του ν. 3557/2007) και εκείνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, κρίνοντας εν προκειμένω ότι, συνήφθη σύμβαση προσωρινής καλύψεως με την κατάθεση της αιτήσεως - προτάσεως καταρτίσεως ασφαλιστικής συμβάσεως του οδηγού του ζημιογόνου οχήματος, στην ασφαλιστική πράκτορα της αναιρεσείουσας ασφαλιστικής εταιρείας και την σύγχρονη καταβολή των αναλογούντων ασφαλίστρων, για τα οποία εκδόθηκε και χορηγήθηκε στον ανωτέρω αιτούντα σχετική απόδειξη καταβολής ασφαλίστρων.

Επομένως ο σχετικός λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος με το οποίο προβάλλεται η αιτίαση για εσφαλμένη εφαρμογή των ως άνω διατάξεων ουσιαστικού δικαίου και εκείνων των άρθρων 173, 200 ΑΚ είναι αβάσιμος.

Σύγκρουση ΙΧΕ οχημάτων κατ΄ανεπιτυχές προσπέρασμα

Αποκλειστική υπαιτιότητα του ομορρόπως κινουμένου οδηγού ΙΧΕ αυτοκινήτου που επιχείρησε προσπέρασμα του προπορευόμενου οχήματός του, με υπερβολική ταχύτητα (80 χ/ω, αντί του ανωτάτου επιτρεπομένου ορίου των 50 χ/ω), παρά τις επικρατούσες κυκλοφοριακές συνθήκες (ολισθηρότητα οδοστρώματος λόγω βροχής), με αποτέλεσμα την απώλεια ελέγχου του οχήματός του, μετά το προσπέρασμα, την εκτροπή αυτού σε μαντρότοιχο και εν συνεχεία την πρόσκρουση επί του αρχικώς προπορευόμενου.

Διαβάστε εδώ την απόφαση, όπως δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου.