Γράφει ο Πάνος Ρογάρης

Μερικά πρόσωπα της ασφαλιστικής μας αγοράς ΔΕΝ πρέπει να ξεχαστούν.

Αναφέρομαι σε στελέχη Μanagers που γέννησαν γενιές Ασφαλιστών και Managers και αυτοί με τη σειρά τους έκτισαν Ομάδες Ασφαλιστών/κάποιοι και ολόκληρες διαπρεπείς ασφαλιστικές εταιρίες. Αυτός ήταν και παραμένει διαχρονικά ο εξ Αμερικής (LIMRA /MDRT/ LUTC κλπ) μαγικός αέναος κύκλος της Ιεραρχίας και των Δικτύων Πωλήσεων στην Ιδιωτική Ασφάλιση και ιδιαίτερα στις ασφαλίσεις Ζωής!!

Φυσικά ένα τέτοιο πρόσωπο -μεταξύ πολλών άλλων- είναι ένας μεγάλος της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς στον τομέα Πωλήσεων και στη συνέχεια στην Εκπαίδευση ο αγαπημένος Χρήστος Σταυρίδης (δείτε εδώ το άρθρο «Συλλέκτης αναμνήσεων Ευαγ. Γ. Σπύρου: Η «ασφαλιστομάνα» ALICO και πώς ο Χρήστος Σταυρίδης ευεργέτησε τον κλάδο!»).

Μου έλεγε πολλές ιστορίες από την καριέρα του και τις intelligence/intellexual εκπαιδεύσεις του στην άγνωστης νοοτροπίας της American Life του '60/'70 (ΔΕΝ υπήρχε άλλη ασφαλιστική που δούλευε αποκλειστικά και MONO Ασφαλίσεις Ζωής, Προσωπικό Ατύχημα, ΜΟΑ (ΟΧΙ Medical) μέσα από Agency System και ΜΟΝΟ). 

Στη συνέχεια πήγε για ανάπτυξη Δικτύου στην «Ελληνική Πίστη» του Πειραιά της επιφανούς τότε εφοπλιστικής οικογένειας Καραγιώργη.

Από αγγελία (στα ΝΕΑ) στρατολογήθηκα ως part timer από τον αείμνηστο Μάκη Ρουχωτά που είχε υποκ/μα της Εθνικής ασφαλιστικής στην Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου/Χαυτεία. Όμως δυστυχώς σε λιγότερο από 6μηνο το γραφείο έκλεισε αφού άρχισε να τρέχει δυναμικά το περιοδικό του... την «ασφαλιστική αγορά». 

Τότε λοιπόν στο ξεκίνημά της καριέρας μου (κάπου στα 1976) είχα την τύχη αντί να τα παρατήσω έκανα ένα rdv με τον Δ/ντή Πωλήσεων της Εθνικής (Τραγάκης-Γιγκλάς / Κανάρης) οποίος  μου σύστησε να συνεχίσω την καριέρα μου στο σχετικά καινούργιο υποκατάστημα του Χρήστου Σταυρίδη στην Τζωρτζ 10/4ος όροφος / Πλ.Κάνιγγος στο πλάι του Υπουργείου Εμπορίου μια διεύθυνση του οποίου είχε τότε και την εποπτεία του συνόλου της Ασφαλιστικής Αγοράς.

Αυτό ήταν για μένα το κομβικό σημείο του ξεκινήματος με τα γνωστά πρώτα δύσκολα βήματα στις Πωλήσεις Ζωής κάτω από την εκπαίδευση και τη στενή εποπτεία/καθοδήγηση του Manager Χρήστου Σταυρίδη.

Αργότερα οι δρόμοι μας χωρίσανε. Αυτός ξανά στρατολογήθηκε από την Alico/ AIG. Τότε ήρθε ο μεγάλος Greenberg με το Lear Jet για να του σφίξει το χέρι στο ξεκίνημα της νέας συνεργασίας του ως Δ/ντης Πωλήσεων της εταιρίας για Ελλάδα & Κύπρο. 

Παραλίγο θα πήγαινα κι εγώ μαζί του αλλά έκανα την επιλογή Ασωνίτη & Καραλής - ΝΝ.

Ο Χρήστος ήταν/είναι ένας απίθανος Άνθρωπος, ένας ευγενής καλός φίλος, άριστος στην επαγγελματική εκπαίδευση με τους αυστηρούς αμερικάνικους τρόπους της Αlico, δυνατός Manager, μεγάλο νοιάξιμο για τον επαγγελματισμό των Ασφαλιστών του, πάντα με πλατύ συνεχές χαμόγελο, χαμηλών τόνων, λάτρης των βιβλίων, μουσικός, μαθηματικό μυαλό, διέθετε μια πλούσια γενικότερη μόρφωση... και άλλα πολλά.

Αγαπημένε Χρήστο σου οφείλω πολλά!! 
Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς !!!
Σου εύχομαι Υγεία και να περνάς όμορφα με τους Ανθρώπους που αγαπάς!
Πάνος

Θα συμφωνήσω χίλιες φορές με την πρόταση του Σπύρου για δημόσια βράβευση στελεχών της αγοράς μας που αδιαμφισβήτητα επί πολλά χρόνια έχουν προσφέρει  με όποιο θετικό τρόπο στην ανάπτυξη της Ιδιωτικής Ασφάλισης στη χώρα μας.

Κάποια επιτροπή προτείνω πχ με την αιγίδα της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιριών ή του ΕΙΑΣ / ή των Αναλογιστών ή αρκετά καινοτόμο / ρηξικέλευθο του Υπουργείου Ανάπτυξης / Γεωργιάδης / Τσακόγλου ή όλων μαζί κλπ θα οργανώσει τις διαδικασίες και θα επιλέγει μέσα από μια λίστα στελεχών.

Δεν ανακαλύπτω τον τροχό. Υπάρχουν πολλές σοβαρές βραβεύσεις σε πολλούς τομείς δράσεις των Ανθρώπων στην Ελλάδα και στο κόσμο.

Θα μπορούσε και μια ασφαλιστική να ξεκινήσει να οργανώνει βάζοντας και marketing αυτή την ετήσια εκδήλωση Βράβευσης και χρόνο με τον χρόνο να συσπειρώνει και και άλλους σχετικούς φορείς.