Αν έκανε κάποιος μια μετακίνηση με το αυτοκίνητο του χθες, 1η Αυγούστου του 2024, αρκούσε για να αντιληφθεί ότι η Αθήνα είναι γεμάτη κόσμο. Οι πλατείες και οι παιδικές χαρές σφύζουν από ζωή, καθώς μικροί και μεγάλοι αναζητούν μερικές στιγμές χαλάρωσης και δροσιάς, όταν πέσει ο ήλιος. Οι εποχές που οι Αθηναίοι περνούσαν έναν ολόκληρο μήνα διακοπές έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, καθώς τα δεδομένα έχουν αλλάξει κατά πολύ. Ένα μεγάλος μέρος της μεσαίας τάξης και των ευάλωτων νοικοκυριών αδυνατεί να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του μήνα. Συνήθως μετά τις δεκαπέντε, παρατηρείται το φαινόμενο της άδειας τσέπης, με αποτέλεσμα τα έξοδα να περιορίζονται, η κατανάλωση να πέφτει και οι περισσότεροι να αρκούνται στα απολύτως απαραίτητα, ενώ στα σούπερ μάρκετς χαμηλού κόστους παρατηρείται συνωστισμός. Η ακρίβεια, παρά τις όποιες προσπάθειες της Κυβέρνησης, που για να μην αδικήσουμε αγωνιά για το επίμαχο θέμα, συνεχίζει να πλήττει το πορτοφόλι του κάθε Έλληνα, περιορίζει τα ψώνια και σε κάποιες περιπτώσεις λειτουργεί εις βάρος της ποιότητας των προϊόντων που μπαίνουν στο καλάθι της νοικοκυράς.

Δηλαδή, η αύξηση των τιμών έχει επιπτώσεις όχι μόνο οικονομικές και κοινωνικές, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις οδηγεί τον καταναλωτή σε λανθασμένες επιλογές. Την ίδια ώρα, προκαλούν έντονη ανησυχία οι διαρκείς μεταβολές των τιμών στην αγορά ενέργειας, γεγονός που για πολλούς ακόμα και σε περιόδους καύσωνα, η χρήση κλιματιστικών να είναι απαγορευτική. Όσες δε οικογένειες έχουν τη δυνατότητα για ολιγοήμερες διακοπές επιλέγουν κοντινούς προορισμούς, καθώς η μετακίνηση με πλοίο δεν συμφέρει και έχει λάβει πλέον ταξικά χαρακτηριστικά. Η παράμετρος αυτή πλήττει και τον τουρισμό, ενώ δημιουργεί την λανθασμένη εικόνα για τη χώρα που ανταγωνίζεται διαρκώς άλλους προορισμούς για να προσελκύσει επισκέπτες.

Το ζήτημα αυτό βρίσκεται εύλογα ψηλά στην κυβερνητική ατζέντα, που πέρα από τις καλές προθέσεις, χρειάζεται να καταγράψει περισσότερα απτά αποτελέσματα μέσα από εντατικοποίηση των ελέγχων, πάταξη των καρτέλ και ενίσχυση του υγιούς ανταγωνισμού. Η ακρίβεια είναι ένα διεθνές φαινόμενο, αλλά η κάθε χώρα έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Ο δρόμος είναι ανηφορικός, αλλά η ανοχή στα κρούσματα αισχροκέρδειας πρέπει να είναι μηδενική.